S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці
Распрацоўнік GSC Game World
Кампазытар Аляксей Амельчук
Рухавік X-Ray 1.6
Плятформа ПК (Microsoft Windows)
Дата выпуску 2 кастрычніка 2009 (СНД)
2 лютага 2010 (ЗША, Канада)
5 лютага 2010 (ЭЗ)
12 лютага 2010
23 лютага 2010 (Аўстралія, Новая Зэляндыя)
Дата анансаваньня 30 красавіка 2009
Апошняя вэрсія і дата апошняй вэрсіі 1.6.02[1] / 8 ліпеня 2017[2]
Жанры Survival horror, Ралявы шутар
Рэжымы Аднакарыстальніцкая гульня
Шматкарыстальніцкая гульня
Рэйтынгі ACB: MA15+
ESRB: M
PEGI: 16
USK: 18
Носьбіты DVD, Steam
Сыстэмныя патрабаваньні
Кіраваньне клявіятура, мыш
Сэрыя S.T.A.L.K.E.R.

S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці (па-ангельску: S.T.A.L.K.E.R. Call of Pripyat)— кампутарная гульня ў жанры шутэр ад першае асобы з элемэнтамі ралявое гульні й survival horror ад украінскае кампаніі GSC Game World, прыквел «S.T.A.L.K.E.R.: Цень Чарнобылю». Выхад гульні адбыўся 2 кастрычніка 2009 року.[3][4]

Распрацоўка і падтрымка гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гісторыя распрацоўкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

7 красавіка 2009 р. ґазэта Камсамольская Праўда правяла анлайн-канфэрэнцыю зь Сяргеем Грыгаровічам, ґенэральным дырэктарам кампаніі GSC Game World. На канфэрэнцыі Грыгаровіч заявіў аб працы над другім адонам да арыґінальнае гульні «S.T.A.L.K.E.R.: Цень Чарнобыля» і аб працы над другою часткаю гульні.

«Другі адон да „Сталкера“ выйдзе ў гэтым годзе, восеньню. Ідэяў, як заўседы, маса, але да распрацоўкі дажываюць адзінкі. Мы ня дзелімся ніякімі думкамі да тых часоў, пакуль не прымаем рашэньне распрацоўваць праект. А гэта стадыя, калі ўжо ёсьць на што паглядзець. Але магу сказаць, што „Сталкер 2“ мы будзем распрацоўваць адназначна».

На гэтай жа канфэрэнцыі Грыгаровіч паведаміў: афіцыйная назва другога адону — «Кліч Прыпяці».[5][6][7][8][9]

30 красавіка 2009 р. кампанія GSC Game World афіцыйна анансавала гульню на сваім афіцыйным сайце, раскрыўшы сюжэт гульні, мноства яе дэталяў і асаблівасьцяў.[10][11][12][13]

У травеньскім нумары ўкраінскага часопіса Геймплэй (часопіс) № 5(45) было апублікаванае вялікае прэвію гульні. Журналісты прывялі мноства новых зьвестак пра гульню, апісалі сюжэт, ґеймплэйныя новаўвядзеньні, агульны дызайн, коратка і папярэдне ацанілі гульню і паспрабавалі спрагназаваць яе будучыню.[14]

15 траўня 2009 р. адкрыўся афіцыйны сайт гульні.[15] На ім адразу ж зьявіліся сыстэмныя патрабаваньні гульні.[16][17][18]

9 верасьня 2009 р. старэйшы маркетынгавы мэнеджэр AMD-ATi Ян МакНоўтан (па-ангельску: Ian "Cabrtosr" McNaughton) у сваім блогу апублікаваў артыкул «DirectX 11 — What to expect!», у якой апісаў перавагі і асноўныя асаблівасьці Direct3D 11. У гэтым артыкуле ён заявіў, што «S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці», разам з «BattleForge» і «Colin McRae: Dirt 2», будзе выкарыстоўваць DirectX 11.[19][20]

11 верасьня 2009 р. выйшаў новы гульнявы трэйлер у стылі горару.[21][22]

15 верасьня 2009 р. GSC Game World апублікавала прэс-рэліз, у якім заявіла, што гульня «S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці» адправілася ў друк («золата»).[23][24][25]

2 кастрычніка 2009 р., як і плянавалася, гульня афіцыйна паступіла ў продаж на плятформе ПК (Microsoft Windows). У Расеі, краінах СНД і Балтыі афіцыйным дыстрыб’ютарам зьяўляецца фірма 1C. «S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці» паступіў у продаж як у джэвел-пакаваньні, гэтак і ў DVD-боксе. Апроч поўнае вэрсіі гульні, у продаж паступіла адмысловае эканамічнае выданьне гульні, якое патрабуе папярэдняе ўсталёўкі арыґінальнае гульні «S.T.A.L.K.E.R.: Цень Чарнобыля» або прыквэла «S.T A.L.K.E.R.: Чыстае Неба».[26]

Узломы гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 верасьня 2009 р., за тыдзень да выхаду, была выкрадзеная піратамі адмысловая адон-вэрсія гульні, якая патрабуе наяўнасьці ўсталяванае гульні S.T.A.L.K.E.R.: Цень Чарнобыля, або S.T.A.L.K.E.R.: Чыстае Неба.[27]

25 верасьня 2009 р. на шматлікіх BitTorrent-трэкерах зьявіўся працаздольны, абаронены Сыстэмаю Аховы Starforce, вобраз дыска S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці.[28] Першапачаткова былі знойдзеныя спосабы запуску на Windows 7, мэтадам падману StarForce.

Падтрымка гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2 лістапада 2009 р. распрацоўшчыкі выпусьцілі першы патч, што абнаўляў гульню да вэрсіі 1.6.01. Патч выправіў мноства непрацуючых гульнявых скрыптоў, трыґераў, вылетаў, збояў, а таксама прынес у гульню некаторыя аптымізацыі і дадатковыя опцыі.[29][30]
  • 21 студзеня 2010 р. распрацоўшчыкі выпусьцілі другі патч, што абнаўляў гульню да вэрсіі 1.6.02. У асноўным, ён аптымізуе працу праґрамы і выпраўляе некалькі памылак.[29] Пасьля стала вядома, што гэты патч апошні, і падтрымка гульні спыненая.
  • 29 траўня 2014 року быў выпушчаны патч, які вырашыў праблему не працаздольнасьці сеткавае гульні («памылка № 4») у сувязі з закрыцьцем сэрвэраў GameSpy .

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадмова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля таго, як «Выжыгальнік мазґоў» быў адключаны і праход да цэнтру Зоны апынуўся адкрыты, урад Украіны ў жніўні 2012 року вырашае правесьці буйнамаштабную вайсковую апэрацыю пад кодаваю назваю «Фарватар». Мэтаю апэрацыі зьяўляецца ўзяцьце ЧАЭС пад кантроль вайскоўцаў. Першая ґрупа вайскоўцаў была накіраваная для паветранае выведкі тэрыторыі й складаньня дэталевых плянаў разьмяшчэньня анамальных палёў. Гэта павінна было дазволіць у далейшым рухацца па бясьпечных маршрутах асноўным ґрупам вайскоўцаў.

Аднак плян з трэскам правальваецца — пяць гэлікоптэраў выведкі аказваюцца зьнішчанымі. Для таго, каб даведацца пра прычыну такога фіяска, Служба бясьпекі Ўкраіны накіроўвае свайго апэратыўніка з досьведам сталкера, маёра Аляксандра Дзегцярова ў цэнтар Зоны. Першараднаю задачаю Дзегцярова зьяўляецца пошук пяці зьніклых гелікоптэраў, у кожным зь якіх зьмяшчаецца частка нейкае важнае інфармацыі.

Пасьля адключэньня «Выжыгальніка мазґоў» ґрупы сталкераў пачалі масава падыходзіць да цэнтру Зоны. На мясцовасьці пад назваю «Затока» і ў навакольлях завода «Юпітэр» пачалі стварацца атрады вольных сталкераў і бандытаў. Самыя адчайныя і адважныя сябры ґруповак «Абавязак» і «Воля» таксама адправіліся скараць цэнтар зоны. Войны паміж ґрупоўкамі працягваюцца.

Дзеяньне гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кожны гелікоптэр быў зьнішчаны па-рознаму. Дзьве машыны былі паразаныя электраразрадамі. На адным з гелікоптараў былі выяўленыя запісы аб тым, што ёсьць тры пункты эвакуацыі вайскоўцаў. Маёр вырашае праверыць іх усе. Першы пункт паказваў на карабель «Скадоўск» — ляґер вольных сталкераў, ня надта шануючых вайскоўцаў. Другі пункт (Зэнітны ракетны комплекс «Волхаў» ў ваколіцах «Юпітэра») кішэў замбаванымі сталкерамі, трэці знаходзіўся ў Прыпяці. Як прайсьці ў Прыпяць ніхто ня ведаў, аднак існавалі леґенды аб нейкім падземным шляхаправодзе, які вядзе з завода «Юпітэр» ў Прыпяць. Маёр адправіўся праверыць леґенду і наткнуўся на ўваход у гэты тунэль. Гэта закансэрваваны шляхаправод «Прыпяць-1», які выкарыстоўваўся для дастаўкі нейкага «Выраба № 62». Аднак, мяркуючы па запісах шляхаправод абясточаны, гермадзьверы зачыненыя і ён напоўнены атрутным ґазам. Параіўшыся з Азотам (тэхнікам зь ляґера сталкераў на станцыі «Янаў»), было вырашана сабраць атрад для паходу ў Прыпяць, так як тунэль, мяркуючы па ўсім, быў напоўнены мутантамі. Дзегцяроў знаходзіць добраахвотнікаў для экспэдыцыі ў Прыпяць: былога «абавязкаўца» Зулуса, вясёлага і даверлівага сталкера Вано, камандзіра атрада былых «маналітаўцаў» Валацуга, а таксама цудам выжыўшага другога пілёта аднаго з гелікоптэраў — лейтэнанта Сакалова. Для ўсіх патрэбныя былі касьцюмы з замкненаю сыстэмаю дыханьня. Маёр вырашыў гэтыя праблемы.

Пасьля таго, як атрад выйшаў з тунэля, ён адразу жа наткнуўся на патруль вайскоўцаў. Маёр, вырашыўшы, што падтрымліваць сталкерскую леґенду больш ня мае сэнсу, прад’яўляе патрулю дакумэнты аґэнта Ўкраіны. Не ўсім зь яго атрада такая навіна прыйшлася па душы. Зулус, што ішоў з маёрам, кажа, што з вайскоўцамі й СБУ справы ня робіць, і сыходзіць з атрада. Пазьней, пасьля выкананьня місіі па захопу сакрэтнае зброі Маналіту, яго можна сустрэць ля ўчастка школы, што абрынуўся ў Прыпяці і выратаваць ад сноркаў. Далей, патруль суправадзіў маёра й сталкераў-кампаньёнаў на ўмацаваны пункт у старой пральні, дзе трымаліся рэшткі вайскоўцаў з ґрупы «Скат». Камандзір вайскоўцаў — палкоўнік Кавальскі — апісаў сумную сытуацыю: апэрацыя «Фарватар» правалілася, сувязі з Цэнтрам няма, асабісты склад кожны дзень страчваецца ў сутычках з мутантамі, анамаліямі і фанатыкамі ґрупоўкі «Маналіт». Неабходная тэрміновая эвакуацыя, аднак, як у сваю чаргу распавёў маёр Дзегцяроў, эвакуацыі ня будзе, пакуль ён дакладна не ўстановіць прычыны падзеньняў гелікоптэраў. Адзіная даступная вэрсія: гелікоптэры зьбітыя зь невядомае зброі зь вялікаю прабіўною сілаю. Палкоўнік Кавальскі далажыў, што яго выведчыкі высачылі ґрупу маналітаўцаў, чый камандзір-прапаведнік валодае згодным па апісаньні зброяю. Жаўнеры Кавальскага й Дзегцяроў зладзілі маналітаўцам засаду, але тыя знарок ахвяравалі сваімі й наладзілі пастку для вайскоўцаў, якія панесьлі страты. Зброю ўдалося захапіць, але падчас бою яно было сур’ёзна пашкоджанае. Палкоўнік Кавальскі папытаў Дзегцярова напружыць сувязі сярод вольных сталкераў і знайсьці тэхніка, які зможа адрамантаваць зброю. Такім тэхнікам апынуўся Кардан з Затоку. Невядомая зброя аказалася гаўс-гарматаю. Прычына крушэньня часткі гелікоптэраў была ўсталяваная. Аднак нават звышпаскораная куля не магла выпаліць электроніку астатніх гелікоптэраў. Таксама, у працэсе расьсьледаваньня паходжаньня невядомае зброі, да Дзегцярова ў рукі трапіла ключ-картка ад таемнае лябараторыі ў Прыпяці — Х8. Маёр адправіўся ў лябараторыю і сабраў усе зьвесткі й дакумэнты, якія знайшоў. Зь іх высьветлілася, што ў лябараторыі праводзіліся распрацоўкі «Выжыгальніка мазґоў». Таксама з дакумэнтаў высьветлілася, што распрацоўку выпраменьвальніка вялі заснавальнікі ґрупоўкі «Чыстае неба» — Лебядзеў, Каланча й Суслоў.

Выбраўшыся зь лябараторыі Х8, маёр атрымаў паведамленьне ад палкоўніка Кавальскага — радыст вайскоўцаў знайшоў прычыну адсутнасьці сувязі з Цэнтрам. Ёю апынуліся загараджальныя радыёперашкоды ад невядомага выпраменьвальніка, што месьціцца ўнутры будынка дзіцячага садка. Зьнішчыўшы выпраменьвальнік — адзін з ахвярнікаў з псі-антэнай ґрупоўкі Маналіт — маёр перапыніў радыёмаўчаньне. Неўзабаве прыйшло яшчэ адно паведамленьне — недалека ад базы вайскоўцаў быў знойдзены дзіўны сыґнал, крыніца якога знаходзіўся недзе пад зямлёю. Высьветлілася, што крыніцаю апынуўся Стралок — сталкер-леґенда, герой першай часткі «Цяней Чарнобыля» і антаґаніст «Чысага Неба». Ён сказаў, што быў на ЧАЭС і можа многае распавесьці вайскоўцам. Таксама Стралок адкрыў прычыну, па якой гелікоптэры разьбіліся — пасьля кожнага выкіду анамаліі зьяўляюцца ў новых месцах (то на зямле, то на небе), і мапы, па якіх ляцелі вайскоўцы, проста састарэлі. Таксама ён ведае, як зьнішчыць Зону й пытае вайскоўцаў узяць яго з сабою.

Атрымаўшы зьвесткі аб прычынах правалу апэрацыі «Фарватар» і ўнесьлі карэктывы дзякуючы зьвесткам Стралка, Цэнтар накіроўвае ў Прыпяць гелікоптары, а Дзегцярова прызначаюць галоўным у правядзеньні эвакуацыйнае апэрацыі.

Канцоўка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гелікоптары пасьпяхова прылятаюць, пачынаецца апэрацыя па эвакуацыі, падчас якое на ґрупу нападаюць шматлікія атрады фанатыкаў з ґрупоўкі «Маналіт». Далей ход сюжэту залежыць ад гульца. Дзегцяроў можа паляцець з Зоны на гелікоптары, альбо застацца (працягнуць гульню ў рэжыме «Freeplay», што можа паўплываць на канцоўку), пасьля скарыстаўшыся паслугамі праваднікоў Лоцмана ці Гарыка, каб сысьці з Зоны.

Канцоўка гульні прадстаўлена слайдамі. Гульцу распавядаецца лёс большасьці ключавых пэрсанажаў, а таксама аб далейшай жыцьці на наведаных лякацыях. Кожнаму пэрсанажу або лякацыі прысьвечаная некалькі сэкундаў зь фінальнага відэа. Кожны слайд мае некалькі варыянтаў зыходу падзеяў, якія залежаць ад вынікаў розных квэстаў.

Сьвет гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Гульнявы сьвет S.T.A.L.K.E.R.

Гульнявы рухавік[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: X-Ray (рухавік)

У «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці» выкарыстоўваецца самая апошняя на той момант вэрсія гульнявога рухавіка «X-Ray» — 1.6.

Асноўныя новаўвядзеньні гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Афіцыйны сьпіс новаўвядзеньняў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сьвятларэалістычная Зона адчужэньня — адноўленыя па рэальным прататыпам места Прыпяць, чыгуначная станцыя Янаў, завод «Юпітэр», сяло Капачы і інш.
  • Новы сюжэт, звыш 30 унікальных пэрсанажаў.
  • Пашыраная сыстэма пабочных квэстаў. Больш за 70 заданьняў для гульца.
  • Новыя монстры: хімэра і бюрэр. Новыя паводзіны і магчымасьці ўсіх монстраў.
  • Новая сыстэма A-Life, створаная на аснове найболей упадабаных гульцам элемэнтаў першых двух гульняў сэрыі.
  • Выкіды істотна ўплываюць на сьвет Зоны.
  • У гульню дададзеная функцыя сну.
  • Новы інтэрфэйс гульца.
  • Магчымасьць працягнуць гульню пасьля яе мінаньня ў рэжыме freeplay.
  • Гульня распрацоўвалася на рухавіке X-Ray v.1.6.[10]

Іншыя новаўвядзеньні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З гульнявых часопісаў і відэаролікаў, а таксама з самое гульні можна даведацца пра некаторыя дадатковыя падрабязнасьці новаўвядзеньняў:

  • Уведзеная ў гульню хімэра імкнецца выходзіць на дыстанцыю атакі незаўважанаю і ўцякае, калі была заўважаная ахвяраю да гэтага.
  • Уведзены ў гульню бюрэр актыўна выкарыстоўвае тэлекінэтычныя здольнасьці, кідаючы ў гульца прадметы і нават спрабуючы вырваць у яго з рук зброю (што ў яго вельмі нядрэнна атрымліваецца зь любою зброяю, апроч нажа).
  • Монстры найбольш актыўныя ноччу.
  • Сталкеры шукаюць артэфакты. На іх, у сваю чаргу, палююць монстры.
  • Розныя тыпы монстраў могуць ваяваць адзін з адным.
  • Монстры пакідаюць пункты рэспаўна больш вольна й могуць ганяцца за гульцом амаль па ўсей мапе.
  • Значная разнастайнасьць новых NPC.
  • Перад выкідам сталкеры спрабуюць схавацца ў хованках, што можа прыводзіць да сутычак паміж імі.
  • Ўведзеная сэрыя стымулюючых прэпаратаў, якія аказваюць розныя станоўчыя эфэкты на галоўнага героя.
  • Пасьля выкідаў зьяўляюцца новыя артэфакты.
  • Ноччу значна цямней, чым у першай частцы гульні.
  • Адлегласьці паміж будынкамі, пагоркамі, дарогамі й іншымі рэалістычнымі аб’ектамі ў Зоне значна павялічаныя, набліжаючыся да рэальных маштабаў.
  • Камплекты брані падзеленыя на дзьве складнікі: абарона галавы і абарона цела. Некаторыя камплекты (напрыклад, «Сяўбы» і экзашкілет) валодаюць інтэґраванымі шаломамі.
  • Прыбраная «вайна ґруповак». Гулец, як і ў першай частцы, ня можа ўступіць ні ў водную зь іх.
  • Сталкеры абшукваюць целы загінутых сталкераў.
  • Сталкеры лечаць параненых таварышаў.
  • Колькасьць ґруповак і наогул сталкераў у Зоне паменшаная.
  • Пяць не сустраканых раней гульнявых лякацыяў, зь якіх тры прыблізна 1,5×1,5 км памерам, а дзьве — падземныя. Першая лякацыя, «Затока» — узгорыстая мясцовасьць у раёне высьмяглага рэчышча ракі з рознымі гаспадарчымі будынкамі і сеўшымі на дно караблямі. Другая лякацыя, Навакольлі «Завода „Юпітэр“» — урбаністычны пэйзаж. Трэцяя лякацыя, «Прыпяць» — усходняя частка места Прыпяць, адноўленая па спадарожнікавай мапе і фатаздымкам GSC.[14] Падземныя сюжэтныя лякацыі: Шляхаправод «Прыпяць-1» і Лябараторыя «Х8».
  • У гульню ўведзеная сыстэма дасягненьняў гульца. Атрыманыя дасягненьня рэґулююць стаўленьне пэрсанажаў да гульца, а таксама некаторыя іншыя дэталі гульні, якія тычацца галоўнага героя.
  • Разам з тэхнікамі ў гульні зьявіліся мэдыкі й сталкеры, якія могуць дастаць файную зброю і браню на заказ.
  • Для некаторых мадэрнізацыяў зброі неабходна прынесьці тэхніку інструмэнты. Таксама магчымасьць мадэрнізацыі можа залежыць і ад выкананьня некаторых іншых заданьняў.
  • Цела мутантаў цяпер нельга абшукваць.
  • Прыбраная магчымасьць перацягваць трупы.

Водгукі прэсы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Водгукі аб гульні да яе выхаду[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Расейскамоўны гульнявы сайт GameTech, які зьяўляецца даччыным рэсурсам вядомага сайту iXBT, 13 красавіка 2009 року пачаў, а 21 красавіка скончыў правядзеньне апытанькі «Наступны S. T. A. L. K. E. R. варта было б назваць ня Call of Pripyat, а…». У гэтым галасаваньні карыстальнікам сайту прапаноўвалася выбраць адно з мноства варыянтаў назваў гульні, якое варта было б даць гульні. У выніку галасаваньня 45 % наведвальнікаў сайту прагаласавала за назву «Call of Pripyat: Dark Corners of Sovok» (пародыя на назву гульні Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth). «Нават поўнае барахло можна падсунуць людзям, калі яго назва сугучна якому-небудзь вядомаму брэнду», — камэнтуюць апытаньне журналісты GameTech.[31][32]

У травеньскім нумары ўкраінскага часопіса Геймплэй (часопіс) № 5(45) было апублікаванае вялікае прэвію гульні, у якім журналісты коратка і папярэдне ацанілі гульню і паспрабавалі спраґназаваць яе будучыню. «А наш сьвет уладкаваны так, што ад расчараваньня ад праекта пакутуе ня столькі ён сам, колькі наступны прадукт студыі. […] Таму рызыкнем выказаць здагадку: будучай часткі сэрыяла, названай „Кліч Прыпяці“, прыгатаваны ня самы цёплы прыём, бо многія загадзя настроеныя скептычна. […] Па вельмі вялікім рахунку „Кліч Прыпяці“ — гэта праца над памылкамі „Чыстага неба“».[14]

21 траўня 2009 року дэталевы агляд на «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці» напісаў сайт GameTech. Журналісты сайту дэталева апісалі ўсю даступную на той момант інфармацыю аб гульні, а таксама зрабілі некаторыя здагадкі аб яе канчатковай вэрсіі. У прыватнасьці, яны заявілі: «Хацелася б засыпаць высновы захопленымі прапановамі з кучаю клічнікаў, аднак гісторыя франчайзу прывучыла нас быць стрыманымі ў сваіх меркаваньнях. Усе радасьці могуць папросту абламацца аб рэалізацыю, атруціўшы надзеі прыхільнікаў тэхнічнымі праблемамі і прасьцяцкім выкананьнем заяўленых асаблівасьцяў». Разам з тым журналісты вылучылі здагадкі аб тым, што гульня, сюжэт і ґеймплэй усё-ткі стануць лепш дзякуючы досьведу, які GSC Game World атрымала зь першых двух гульняў сэрыі.[33]

4 ліпеня 2009 року расейскамоўны сайт 3DNews, прысьвечаны IT-тэхналёґіям, напісаў перадагляд на «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці», у якім спачатку сьцісла ацаніў дзьве папярэднія гульні сэрыі:[34]

« На жаль, унікальная атмасфэра й цікавае візуальнае выкананьне літаральна патаналі ў моры памылак і недапрацовак. Першыя пакупнікі ператварыліся ў міжвольных бэта-тэстараў, ды яшчэ за ўласныя грошы. На распрацоўнікаў абрынулася лявіна лаянцы і адборных праклёнаў, але дыскі ўсё-роўна раскупляліся, як пахлава на ўкраінскім пляжы. З дадаткам "Чыстае неба" гісторыя паўтарылася зь містычнаю дакладнасьцю. »

Затым журналісты пракамэнтавалі ўласна «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці»:

« ...большасьць людзей ўжо на падсьвядомым узроўні з падазронасьцю ставяцца да S. T. A. L. K. E. R. За два папярэднія выступы GSC сур’ёзна падмачыла рэпутацыю, і верыць на слова, што да трэцяе часткі ўсё зьменіцца, цяпер гатовыя толькі скончаныя аптымісты. <...> Ад новага дапаўненьня бязглузда й наіўна чакаць рэвалюцыі. <...> Цяпер аўтары, здаецца, <...> проста ствараюць сапраўдны S. T. A. L. K. E. R., які даўно чакаюць прыхільнікі. Думаеце, атрымаецца? »

S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці на КРГ 2009[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У траўні 2009 року прайшло штогадовае мерапрыемства КРГ 2009, на якім ад GSC гульня World дэманстравала «S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці». Гульнявыя рэцэнзэнты, якія пабылі на канфэрэнцыі, пракамэнтавалі гульню і падзяліліся ўражаньнямі.

Гульнявы часопіс «Краіна Гульняў» выказаўся аб гульні так: тэґі[35]

« Украінцы з GSC Game World працягваюць абганяць ніву «сталкерыяды», прадэманстраваўшы на КРГ 2009 нядаўна анансаваны «S.T.A.L.K.E.R.: Кліч Прыпяці». <...> Што ж, глядзіцца гульня ўжо някепска, толькі б рэлізная вэрсія (чакаем яе восеньню) ішла нармалёва, без усялікіх там фіксаў і патчаў. »

Гульнявы часопіс «Гульняманія» таксама выказаў сваё меркаваньне: тэгі[36] і

« Такім чынам, ніякіх цудоўных пераўтварэньняў з Зонаю не адбудзецца. Усё, што адбываецца вакол нас добра вядомае, вось толькі ідэі, закладзеныя ў папярэдніх гульнях, будуць рэалізаваныя ў належным выглядзе. Яшчэ адзін дадатак спатрэбілася для таго, каб проста выправіць усе памылкі, якіх, варта прызнаць, у «Цені Чарнобыля» і «Чыстым небе» было дастаткова. »

Гульнявы сайт і сэрвэр «PlayGround.ru» падзяліўся ўражэньнямі аб убачаным: тэгі[37] і

« Нам удалося з задавальненьнем прабегчыся па новым сьвеце Зоны і на ўласнай шкуры заўважыць некаторыя з заяўленых зьменаў. Інтэрфэйс істотна дапрацаваны. Цяпер нават і прычапіцца няма да чаго. <...> Квэсты прапрацаваныя значна дбайней, самастойна, з багацьцем скрыптовых сцэнаў. Зьявіўся сон, але так чаканага гульцамі транспарту ня будзе. <...> На жаль, выпуск сынлґплэернага SDK і пакуль не плянуецца. І галоўная, найбольш прыемная навіна – ужо два месяцы як набраная і пасьпяхова працуе каманда зь пятнаццаці бэта-тэстараў, што скурпулезна і прафэсійна вылоўлівае ўсё, здалек падобнае на баґ. У гэты раз распрацоўнікі сур’ёзна настроеныя зрабіць першапачаткова скончаны прадукт. »

Водгукі пра гульню пасьля яе выхаду[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Найбуйнейшы і найстарэйшы расейскамоўны гульнявы сайт Absolute Games паставіў гульні даволі нізкую адзнаку — 54 % (статус «сярэдненька»), што менш за адзнаку «S. T. A. L. K. E. R.: Цень Чарнобылю» (65 %), аднак больш адзнакі «S. T. A. L. K. E. R.: Чыстае неба» (47 %). Аглядальнік нэґатыўна адгукнуўся аб тэхнічным складальніку гульні, адзначыўшы тэхнічныя праблемы з гукавымі карткамі і «несумленнаю» аптымізацыяю, якая была дасягнутая дзякуючы пагаршэньня якасьці ґрафічнага складніка. Таксама былі адмоўна адзначаныя адсутнасьць агучкі дыялёґаў, кепская падача сюжэту, невыразны і сумны сюжэт, няўдалы і не працуючы належным чынам ґеймплэй, адсутнасьць гульнявой атмасфэры, а таксама састарэлы мультыплэер, які не зьмяніўся зь мінулых сэрыяў. Выснова аглядальнікаў цалкам адмоўная: «Трэцяя спроба GSC стварыць уласны „постапакаліпсіс“ умацавала мяне ў меркаваньні, што больш эфэктыўна за ўсіх у гэтай фірме працуе PR-аддзел. А надзел бесталентных распрацоўшчыкаў — ляпіць працяг для фанатаў, якія зноў гатовыя харчавацца „атмасфэраю“ ад кожнага радыяактыўнага УАЗа».[38]

Сайт GameTech, які зьяўляецца спэцыялізаваным гульнявым даччыным праектам сайту iXBT, таксама напісаў даволі адмоўны водгук на «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці». Адмоўна аглядальнікі апісалі сюжэт, асабліва яго падачу. Асабліва яны адмоўна адгукнуліся аб новым стылі падачы сюжэту пры дапамозе кат-сцэн і статычных малюнкаў. Сюжэтная лінія па сваей захапляльнасьці канкуруе з паказчыкамі GPS-навігатара", — так апісалі сам сюжэт і яго рэжысуру журналісты. Разам з тым былі адзначаныя палепшаная тэхнічная стабільнасьць гульні па параўнаньні з папярэднікам «S. T. A. L. K. E. R.: Чыстае Неба». Аглядальнікі адзначылі пагаршэньне якасьці графікі па параўнаньні з «S. T. A. L. K. E. R.: Чыстае Неба», адмоўна адгукнуліся аб яе састарэлым якасьці, дрэнных мадэлях і тэкстуры. Асабліва станоўча, у кантэксьце ўсей рэцэнзіі, аглядальнікі апісалі ўручную створаныя квэсты, якія выкананы даволі цікава, якасна і маюць шмат варыянтаў разьвіцьця, якія вызначаюцца маральным выбарам гульца. Таксама ў меру станоўча была апісана баявая складнік гульні. Вердыкт аглядальнікаў: «Кліч Прыпяці» каштуе нашмат бліжэй да таго самага S. T. A. L. K. E. R., які нам калі-то абяцалі. <…> GSC такі паказала, што ўмее вучыцца на сваіх памылках. Але, на жаль, занадта позна. На паўнавартасную гульню фінансаваньня не хапіла. <…> Пасьля досьведу апошніх шутэраў «Кліч Прыпяці» глядзіцца бедным сваяком, якога церпіш на цьвёрдым дыску толькі з-за любові да сэтынґу".[39]

Сайт 3DNews паставіў гульні 6 балаў з 10 і напісаў вельмі прыніжальную рэцэнзію, якая пачынаецца наступнымі фразамі: «…гульня пры першым жа знаёмстве зь дзіўнаю упартасьцю спрабуе сысьці за дурны розыгрыш. Сьмяяцца ўжо нязручна (трэцяе знаёмства, усё-ткі), назіраць за ўсім з сур’ёзным і разумным выглядам — звольніце, сілаў не засталося ніякіх. <…> Вядомыя памылкі паўтараюцца ўжо трэці раз запар, і не заўважаць іх сёньня — відавочная прыкмета кепскага тону». Вельмі адмоўна была апісаная атмасфэра і агульны ґеймплэй гульні, якія непрыемна ўразілі журналіста сваёй недарэчнасьцю, глупствам і моцнаю непрапрацаванасьцю. Неґатыўна былі апісаны шматкарыстальніцкі рэжым, баявая сыстэма і падача сюжэту, а таксама сам сюжэт. Таксама журналіст кепска адгукнуўся аб ґрафіцы, якая, хоць і была палепшаная з дапамогаю DirectX 11, аднак пры гэтым была наўмысна спрошчаная для аптымізацыі. Гук і гукавое афармленьне гульні былі ацэненыя добра («часам гэтая гульня гучыць амаль ідэальна»). Станоўча былі апісаныя квэсты, якія, на думку рэцэнзэнта, часткова рэабілітуюць гульню. Таксама журналіст адзначыў, што ў пэўныя моманты «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці» можа зьдзіўляць і паражаць гульца: «Увесь наклад „Клічу Прыпяці“ варта было б закапаць і забэтанаваць, калі б не адна акалічнасьць — у гэтай гульні здараюцца самыя пранізьлівыя і хвалюючыя адкрыцьці». Несуцяшальны вердыкт: «„Кліч Прыпяці“ з упартасьцю вар’ята спрабуе закрэсьліць усе свае магчымыя годнасьці. <…> Зону цікава вывучыць цалкам за адзін раз, калі ў вас хопіць сілаў і трываньня. Вяртацца сюды ў любым выпадку няма патрэбы».[40]

Часопіс «Гульняманія» ацаніў гульню станоўча, хоць і ніжэй, чым «Цень Чарнобыля» — 8,5 балаў супраць 9,5 балаў у «Цені Чарнобыля». Аб атмасфэры і квэстах аглядальнік адгукнуўся вельмі станоўча, сказаўшы, што гульцы атрымалі той «S. T. A. L. K. E. R.», які задумваўся першапачаткова. Таксама аўтар пахваліў сыстэму A-Life, дзякуючы якой мутанты і сталкеры цяпер дзейнічаюць досыць ляґічна. Станоўчыя водгукі атрымала стабільнасьць гульні, у адрозьненьне ад «Чыстага Неба». Таксама журналіст станоўча адазваўся аб палепшанай аптымізацыі ґрафічнага рухавіка, хоць адзначыў, што дадзеная аптымізацыя была дасягнутая пагаршэньнем якасьці ґрафікі[41].

Гульня заняла трэцяе месца ў намінацыі «Шутэр року» (2009) часопіса «Гульняманія».[42]

Адсылкі да іншых гульняў і «велікодныя яйкі»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • У атрадзе палкоўніка Кавальскага прысутнічаюць два байцы — капітан Тарасаў і прапаршчык Валянцір. Іх імёны й званьні супадаюць з імёнамі і званьнямі пэрсанажаў радавых фільмаў «У зоне асаблівай увагі» і «Зваротны ход» Тарасава і Валянціра.
  • У лябараторыі X-8 можна знайсьці сьвятлопіс маладога Н. А. Лебядзева, героя «Чыстага Неба», а з дакумэнтаў даведацца, што ён займаўся распрацоўкаю «выжыгальніка мазґоў».
  • У мэню мадыфікацыі касьцюма «СЕВА», некаторых шаломаў і экзашкілета, у апісаньні пункту «Усталеўка абруча „Псі-купал“», згадваецца прозьвішча Сахарава, вучонага зь «Цені Чарнобыля» і «Чыстага Неба».
  • У адной зь пячор можна знайсьці сталкера па імя Майрон — адсылка да гульні Fallout 2, у якой быў аднайменны пэрсанаж-наркаман. У пячоры можна таксама знайсьці вялікую колькасьць прэпаратаў, якія часова паляпшаюць характарыстыкі галоўнага героя.

Музыка ў гульні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat
Soundtrack CD»
Гукавая сьцежка Аляксея Амельчука
Жанр дарк-эмбіент, нойз,
дрон, індастрыял,
софт-рок, гукавая сьцежка
Працягласьць 52:27
2009, S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat — Soundtrack
НазваАўтар(ы) Працягласьць
1. «Intro»  Аляксей Амельчук 4:14
2. «Theme of Zaton. Day»  Аляксей Амельчук 3:49
3. «Theme of Zaton. Night»  Аляксей Амельчук 3:27
4. «Theme of Jupiter. Day»  Аляксей Амельчук 5:03
5. «Theme of Jupiter. Night»  Аляксей Амельчук 4:35
6. «Theme of Pripyat. Day»  Аляксей Амельчук 4:47
7. «Theme of Pripyat. Night»  Аляксей Амельчук 5:59
8. «Combat Theme 1»  Аляксей Амельчук 3:36
9. «Combat Theme 2»  Аляксей Амельчук 3:54
10. «Combat Theme 3»  Аляксей Амельчук 2:53
11. «Combat Theme 4»  Аляксей Амельчук 3:09
12. «Outro»  Аляксей Амельчук 7:01
52:27

Над гукавою сьцежкаю да гульні працаваў Аляксей Амельчук[43]. Распаўсюджваецца разам з гульнёю на дыску ў фармаце Ogg.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Обновление до версии 1.6.02 Архіўная копія ад 2012-03-29 г.
  2. ^ GSC выпустила новый мультиплеерный патч для игр серии S.T.A.L.K.E.R.(рас.) // gameru.net2017-07-08 г. Праверана 2017-07-09 г.
  3. ^ Пресс-релиз. GSC Game WorldПраверана 18 сентября 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-29 г.
  4. ^ Дата выхаду «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці». GameTech (18 верасьня 2009 року). Праверана 14 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  5. ^ Раман Епішын (10 красавіка 2009 року) "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці" ужо восеньню?. Гульняманія (часопіс)Праверана 11 красавіка 2009 г.
  6. ^ GSC Game World працуе над S. T. A. L. K. E. R.: Call of Pripyat. GameTech (11 красавіка 2009 року). Праверана 11 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  7. ^ Mumby (11 красавіка 2009 року) S. T. A. L. K. E. R. чакае прыбаўленьне ў сям'і. PlayGround.ruПраверана 11 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  8. ^ Andrew Burnes (10 красавіка 2009 року) S. T. A. L. K. E. R.: Call of Pripyat Announced, Sequel Touted Too(анг.). IGNПраверана 27 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  9. ^ Канстанцін 'Бобік' Фамін (10 красавіка 2009 року) Таксама навіны. Absolute GamesПраверана 1 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  10. ^ а б Анансаваны праект "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці". GSC Game World (30 красавіка 2009 року). — Анонс на афіцыйным сайце. Праверана 10 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  11. ^ Nomad (30 красавіка 2009 року) Прыпяць пакліча восеньню. Absolute GamesПраверана 1 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  12. ^ "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці". Афіцыйны анонс. CNews (30 красавіка 2009 року). Праверана 30 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  13. ^ Раман Епишин (30 красавіка 2009 року) "Кліч Прыпяці" – падрабязнасьці. Гульняманія (часопіс)Праверана 1 траўня 2009 г.
  14. ^ а б в S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці.
  15. ^ Афіцыйны сайт "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці". афіцыйны сайт гульні (15 траўня 2009 року). Праверана 18 траўня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  16. ^ Сістэмныя патрабаваньні. афіцыйны сайт гульні. Праверана 18 траўня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  17. ^ S. T. A. L. K. E. R.: Call of Pripyat - сістэмныя патрабаваньні. GameTech (18 траўня 2009 року). Праверана 18 траўня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  18. ^ Петр Пятроў (19 траўня 2009 року) Афіцыйны сайт і сістэмныя патрабаваньні «S. T. A. L. K. E. R. Кліч Прыпяці». 3DNewsПраверана 19 траўня 2009 г.
  19. ^ Ian "Cabrtosr" McNaughton (9 верасьня 2009 року) DirectX 11 – What to expect!(анг.). блогі AMDПраверана 12 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-02-29 г.
  20. ^ Andrew Burnes (11 верасьня 2009 року) ATI On DirectX 11 Gaming(анг.). Voodoo Extreme 3DПраверана 12 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-02-29 г.
  21. ^ Jube (11 верасьня 2009 року) S. T. A. L. K. E. R. Call of Pripyat Trailer(анг.). Voodoo Extreme 3DПраверана 16 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  22. ^ Петр Пятроў (16 верасьня 2009 року) Страшны трэйлер шутэра S. T. A. L. K. E. R. Call of Pripyat. 3DNewsПраверана 16 верасьня 2009 г.
  23. ^ "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці" на "золаце" Гульня пайшла ў друк!. афіцыйны сайт GSC Game World (15 верасьня 2009 року). — Афіцыйны прэс-рэліз. Праверана 20 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  24. ^ Andrew Burnes (19 верасьня 2009 року) S. T. A. L. K. E. R. Call Of Pripyat Goes Gold In Mother Russia(анг.). Voodoo Extreme 3DПраверана 20 верасьня 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  25. ^ Пётар Пятроў (20 верасьня 2009 року) Шутэр «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці» адпраўлены на золата. 3DNewsПраверана 20 верасьня 2009 г.
  26. ^ «S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці» у продажы. GameTech (2 кастрычніка 2009 року). Праверана 5 кастрычніка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  27. ^ Першакрыніца навіны аб крадзяжы гульні
  28. ^ http://favzone.ru/index.php?newsid=121 абмеркаваньне
  29. ^ а б Абнаўленьне да вэрсіі 1.6.01. Афіцыйны сайт гульні (2 лістапада 2009 року). Праверана 4 лістапада 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  30. ^ «S. T. A. L. K. E. R. Кліч Прыпяці»: абнаўленьне да вэрсіі 1.6.01. tom's Hardware (4 лістапада 2009 року). Праверана 4 лістапада 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  31. ^ Новае апытаньне: «Наступны S. T. A. L. K. E. R. варта было б назваць не Call of Pripyat, а...». GameTech (13 красавіка 2009 року). Праверана 22 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  32. ^ Вынікі галасаваньня «Наступны S. T. A. L. K. E. R. варта было б назваць не Call of Pripyat, а...». GameTech (21 красавіка 2009 року). Праверана 22 красавіка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  33. ^ Віталь Казунов (Lockust) (21 траўня 2009 року) S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці – Ктулху прачнуўся Прэвію. GameTechПраверана 24 кастрычніка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  34. ^ Антон Касьцюкевіч (4 ліпеня 2009 року) S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці – можа, з трэцяга заходу? (на першы погляд). 3DNewsПраверана 4 ліпеня 2009 г.
  35. ^ Памылка выкліку Шаблён:Спасылка: Парамэтры url / спасылка і загаловак / title павінны прысутнічаць Праверана 7 чэрвеня 2009 г.
  36. ^ Памылка выкліку Шаблён:Спасылка: Парамэтры url / спасылка і загаловак / title павінны прысутнічаць Праверана 7 чэрвеня 2009 г.
  37. ^ Памылка выкліку Шаблён:Спасылка: Парамэтры url / спасылка і загаловак / title павінны прысутнічаць Праверана 8 чэрвеня 2009 г.
  38. ^ Felix (15 кастрычніка 2009 року) S. T. A. L. K. E. R.: Call of Pripyat. Absolute GamesПраверана 24 кастрычніка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  39. ^ Міхаіл Шкредов (Thunder) (19 кастрычніка 2009 року) S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці - Dark Corners of Sovok. GameTechПраверана 24 кастрычніка 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-30 г.
  40. ^ Антон Касьцюкевіч (16 кастрычніка 2009 року) "S. T. A. L. K. E. R.: Кліч Прыпяці" – няўдалы дубаль. 3DNewsПраверана 16 кастрычніка 2009 г.
  41. ^ Алексей Моисеев S.T.A.L.K.E.R.: Зов Припяти. Игромания (журнал)Праверана 9 октября 2009 г. Архіўная копія ад 2012-03-29 г.
  42. ^ Шутэр року // Гульняманія. — 2010.
  43. ^ S.T.A.L.K.E.R.: Зов Припяти — саундтрек

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]