Яўген Ганкін
Яўген Маркавіч Ганкін | |
| Імя пры нараджэньні | Евель Мардуховіч Ганкін |
|---|---|
| Дата нараджэньня | 26 кастрычніка 1922 |
| Месца нараджэньня | Шчадрын, Бабруйскі павет, БССР |
| Дата сьмерці | 3 траўня 1996 |
| Адукацыя | Усесаюзны дзяржаўны інстытут кінематаграфіі |
| Месца вучобы | |
| Занятак | мастак |
| Месца працы | |
| Сябра ў | Беларускі саюз мастакоў |
| Плынь | кінематаграфічнае мастацтва |
| Узнагароды | Заслужаны дзяяч мастацтваў БССР |
Яўген Маркавіч Ганкін (26 кастрычніка 1922, Шчадрын, Бабруйскі павет — 3 траўня 1996) — беларускі мастак. Заслужаны дзяяч мастацтваў БССР (1968 год)[1].
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нарадзіўся 26 кастрычніка 1922 году ў вёсцы Шчадрын Бабруйскага павету БССР. У 1944 годзе скончыў Усесаюзны дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя Герасімава. Адначасова з вучобай, у 1943 — 1944 гадах дапамагаў галоўнаму мастаку ў фільме «Іван Жахлівы» Сяргея Эйзенштэйна. У 1944 — 1945 гадах працаваў у Кіеўскай кінастудыі, а з 1946 году — мастаком-пастаноўшчыкам на Беларусьфільме[2][3].
Займаўся афармленьнем такіх клясычных беларускіх фільмаў як «Паўлінка» (1952), «Хто сьмяецца апошнім» (1954), «Гадзіньнік спыніўся апоўначы» (1958), «Я родам зь дзяцінства» (1966), «Вайна пад стрэхамі» (1967), «Сыны сыходзяць у бой» (1969), «Белыя росы» (1983)[2].
Фільмаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Ушанаваньне памяці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ http://www.homoliber.org/ru/uh/uh010501.html(недаступная+спасылка)
- 1 2 3 4 5 http://nn.by/?c=ar&i=13006 // Наша Ніва, «Факты кінабіяграфіі» Яўгена Ганкіна
- ↑ ru_animation: Евгений Мигунов «ВГИК» (начало)