Юна Морыц

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юна Морыц
Юнна Петрівна Моріц
Yunna Morits2.jpg
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Юна Пінхусаўна Морыц
Нарадзілася 2 чэрвеня 1937 (84 гады)
Кіеў, Украінская ССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэтка, перакладчыца, сцэнарыстка
Жанр вершы
Мова расейская
Значныя творы
  • «Мыс Жаданьня»
  • «Лаза»
Прэміі Прэмія ўраду Расеі (2011)
Узнагароды
Ордэн «Знак Пашаны»
http://www.owl.ru/morits/

Ю́на Пятро́ўна (Пі́нхусаўна[1]) Мо́рыц (па-ўкраінску: Юнна Петрівна Моріц, па-расейску: Юнна Петровна Мориц; нар. 2 чэрвеня 1937, Кіеў, Украінская ССР) — расейская паэтка, перакладчыца і сцэнарыстка.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Юна Пінхусаўна Морыц нарадзілася ў жыдоўскай сям’і. У 1954 року скончыла школу ў Кіеве, паступіла на філялягічны факультэт Кіеўскага ўнівэрсытэту. У гэты час пачала публікавацца ў пэрыёдыцы.

У 1955 паступіла на дзённае аддзяленьне паэзіі Літаратурнага інстытуту імя А. М. Горкага ў Маскве і скончыла яго ў 1961 року, нягледзячы на тое, што ў 1957 была выключаная разам з Генадзем Лісіным за «нездаровыя настроі ў творчасьці».

У 1961 у Маскве выйшла ейная першая кніга вершаў «Мыс Жаданьня», заснаваная на ўражаньнях ад падарожжа па Арктыцы на ледакольным параходзе «Сядоў» улетку 1956 року.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Юна Морыц — аўтар кніг паэзіі «У логвішчы голасу» (1990), «Твар» (2000), «Такім чынам» (2000), «Па законе — прывітаньне поштальёну!» (2005), кніг вершаў для дзяцей («Вялікі сакрэт для маленькай кампаніі» (1987), «Букет катоў» (1997). Вершы перакладзеныя на эўрапейскія, японскую ды кітайскую мовы.

На беларускую мову асобныя вершы Морыц пераклалі Зьміцер Дзядзенка[2], Янка Сіпакоў.

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кнігі вершаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Мыс желания». Сов. пис. М., 1961.
  • «Лоза». Сов. пис. М., 1970.
  • «Суровой нитью». Сов. пис., М., 1974.
  • «При свете жизни». Сов. пис., М., 1977.
  • «Третий глаз». Сов. пис., М., 1980.
  • «Избранное». Сов. пис., М., 1982.
  • «Синий огонь». М., Сов. пис., 1985.
  • «На этом береге высоком». М., Современник. 1987.
  • «Портрет звука». Prova d’autore, Италия. 1989.
  • «В логове го́лоса». М., Московский рабочий, 1990.
  • «Лицо». Стихотворения. Поэма. М., Русская книга. 2000.
  • «Таким образом». Стихотворения. Спб., «Диамант», «Золотой век». 2000 г., 2001 г.
  • «По закону — привет почтальону!». М., Время, 2005, М. Время, 2006, М., Время, 2008 гг., М., Время, 2010.
  • «Не бывает напрасным прекрасное». М., «Эксмо»,2006 г.
  • «Рассказы о чудесном». М., Время, 2008 г., 2011 г.
  • «Сквозеро». М., Время, 2014 г.

Проза[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Рассказы о чудесном». М., Время, 2008 г.

Кнігі для дзяцей[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Счастливый жук». М., Издательство «Малыш».
  • «Большой секрет для маленькой компании». М., 1987, 1990 гг.
  • «Букет котов». М., Мартин, 1997.
  • «Ванечка». Книга акростихов. Челябинск, АвтоГраф. 2002.
  • «Двигайте ушами» Для детей от 5 до 500 лет. М., Росмен. 2003, 2004, 2005, 2006 гг.
  • «Крыша ехала домой». «Стихи-хи-хи для детей от 5 до 500 лет». М., Время, 2010 г., Время, 2011 г., Время, 2012.
  • «Тумбер-Бумбер». М. Издательство «Папа Карло».
  • «Лимон Малинович Компресс». «Стихи-хи-хи для детей от 5 до 500 лет». М., Время, 2011 г.

Мультфільмы (сцэнарыстка)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1974 — Поні бегае па коле
  • 1978 — Казка аб згубленым часе
  • 1979 — Вялікі сакрэт для маленькай кампаніі
  • 1981 — Хлопчык ішоў, сава ляцела
  • 1982 — Ваўчыная скура
  • 1986 — Працалюбная старая

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Артыкул «Мориц Юнна» у Электроннай габрэйскай энцыкляпэдыі (рас.)
  2. ^ Галасы з-за небакраю: анталогія паэзіі свету ў беларускіх перакладах ХХ ст. Склад. М. Скобла. — Мн.: Лімарыус 2008. — 896 с.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]