Эўрапейская норка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эўрапейская норка
Mink1.jpg
Эўрапейская норка
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Хордавыя
Падтып Хрыбтовыя
Кляса Сысуны
Сямейства Куніцавыя
Род Тхары
Від Эўрапейская норка
Бінамінальная намэнклятура
Mustela lutreola

Эўрапейская норка (Mustela lutreola) — сысун-драпежнік зь сямейства куніцавых.

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Норкі добра прыстасаваныя да жыцьця каля вады. Маюць гнуткае цела, даўжыня якога 25—43 см, масаю 0,5—1,1 кг, самкі менш самцоў. Галава выцягнутая, з маленькімі круглявымі вушамі. Канечнасьці кароткія, паміж пальцамі лап маюцца невялікія перапонкі, якія дапамагаюць жывёлам плаваць. Афарбоўка цела эўрапейскай норкі вар’іруе ад рудавата-бурага да цёмна-карычневага. Адметнай асаблівасьцю гэтага выгляду норак зьяўляецца наяўнасьць на канцы пысы белай плямы.

Распаўсюджаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сучасны арэал эўрапейскай норкі ў Эўропе гэта некалькі ізаляваных папуляцыяў: на паўночным усходзе Гішпаніі і паўднёвым захадзе Францыі, у дэльце р. Дунай і цэнтры эўрапейскай часткі Расеі. У Беларусі ў 1980—1990-х гадах былі выяўлены 3 лякальныя папуляцыі эўрапейскай норкі: у вярхоўях р. Ловаці, Лучосы і Сьцьвігі.

Экалёгія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ежу здабывае ў вадзе. Ва ўмовах Беларусі асноўным кормам эўрапейскай норкі на рэках зьяўляюцца жабы, дробныя сысуны і рыба невялікіх памераў. Сярод відаў рыб звычайна спажываюцца акунь, плотка, дробны шчупак, уюн і інш. Акрамя таго, у рацыён эўрапейскай норкі ўваходзяць птушкі, рачныя ракі, малюскі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Эўрапейская норкасховішча мультымэдыйных матэрыялаў