Эт’ен Люі Малюс

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эт’ен Люі Малюс
Étienne Louis Malus
Etienne-Louis Malus.jpg
Дата нараджэньня 23 ліпеня 1775(1775-07-23)[1][2][3]
Месца нараджэньня
Дата сьмерці 24 лютага 1812(1812-02-24)[1][4][2][…] (36 гадоў)
Месца сьмерці
Прычына сьмерці сухоты
Месца пахаваньня
Месца вучобы Політэхнічная школа
Занятак матэматык, фізык, вайсковец, інжынэр
Навуковая сфэра оптыка
Месца працы Політэхнічная школа
Вядомы як першаадкрывальнік закона Малюса пра інтэнсіўнасць святла, якое прайшло праз палярызатар
Навуковы кіраўнік Гаспар Монж
Узнагароды

Эт’ен Люі Малюс (па-француску: Étienne Louis Malus, 23 ліпеня 1775, Парыж, Францыя23 лютага 1812, Парыж, Францыя) — францускі інжынэр, фізык і матэматык.

Ваенная кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1793 годзе Малюс паступіў у Інжынэрнае вучылішча ў Мэзьеры, якое, аднак, прымушаны быў неўзабаве пакінуць; перайшоў у Політэхнічнае вучылішча, ён пад кіраўніцтвам Гаспара Монжа актыўна заняўся вывучэньнем матэматычных навук. Пасьля заканчэння вучылішча, у 1796 годзе, Малюс паступіў у дзеючую армію й прымаў удзел у экспэдыцыі Напалеона ў Эгіпет. У 1801 годзе Малюс вярнуўся ў Францыю, у 18021803 гадах працаваў на фортах ў Лілі, затым у іншых крэпасьцях. З 1806 па 1809 гады быў памочнікам начальніка крэпасьці Страсбург.

Навуковая праца[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Затым быў прызваны ў Парыж, дзе заняў пасаду экзамэнатара пры Політэхнічным вучылішчы. Працы яго адносяцца амаль выключна да оптыцы; першыя даследаваньні (18001807) па аналітычнай оптыцы не ўяўляюць цікавасьці, бо выкладзены з пункту гледжаньня ньютанавай тэорыі сьвятла. У 1808 годзе Малюс адкрыў зьяву палярызацыі сьвятла адлюстраваньнем. Адначасова з Жанам-Батыстам Біё адкрыў палярызацыю сьвятла пры пераламленьні. У 1810 годзе стварыў тэорыю падвойнага праменьняпераламленьня сьвятла ў крышталях. Адкрыў закон Малюса аб інтэнсіўнасьці сьвятла, які прайшоў праз палярызатар. Прыдумаў спосаб высвятленьня напрамку аптычнай восі крышталя.

Яго прозьвішча напісалі ў сьпісе 72 прозьвішчаў на Эйфэлевай вежы[5].

Зноскі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Эцьен Луі Малюс // Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 10. Мінск, 2000. С. 50