Шыман Караль Агінскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Шыман Караль Агінскі
Herb Ogiński.png
Герб «Агінскі»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся каля 1625
Памёр 3 ліпеня 1694
Пахаваны Church of St. Theresa[d]
Род Агінскія
Бацькі Самуэль Леў Агінскі
Соф’я зь Білевічаў
Жонка Тэадора з Корсакаў
Тэрэза Ясянецкая
Дзеці

Шыман (Сымон) Караль Агінскі (каля 16253 ліпеня 1694[1]) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Падкаморы віцебскі1654), мечнік вялікі літоўскі (16791687), ваявода амсьціслаўскі (16851688)[1].

Валодаў Еўем і Лёзнам. У 1690 атрымаў спадчыну стрыечнага брата Марцыяна Аляксандра.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Са старэйшай княскай лініі роду Агінскіх, сын Самуэля Льва і Соф’і зь Білевічаў.

У 16411655 гадох атрымліваў адукацыю ва ўнівэрсытэце Франэкера ў Галяндыі, дзе на лацінскай мове выдаў кнігу пра паводзіны пры двары. Тамака ж ажаніўся з Т. Стаакман, якая неўзабаве па прыезьдзе ў Літву пакінула яго і вярнулася дадому.

У 1654 атрымаў пасаду падкаморыя віцебскага. Пасьля захопу гораду 22 лістапада 1654 году расейскім генэралам Шарамецьявым, разам з бацькам пераехаў у Вільню. У 1660 далучыўся да войска гетмана вялікага літоўскага Вінцэнта Гансеўскага. У 16601663 гадох удзельнічаў у несупынных вайсковых апэрацыях паручнікам. Пасьля таго, як у выніку Андрусаўскага замірэньня Віцебск вярнуўся ў склад Рэч Паспалітай, застаўся на пасадзе падкаморыя.

У шлюбе з Тэадорай Корсак меў сыноў Багуслава Казімера, Марцыяна Міхала і 2 дачок. У шлюбе з Тэрэзай Войнай-Ясянецкай — сына Аляксандра.

Сябар Віленскага праваслаўнага Сьвятадухаўскага брацтва[2]. У 1680 перайшоў у каталіцтва. Зьяўляўся фундатарам Віленскага касьцёла кармэлітаў босых, дзе і быў пахаваны.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Анатоль Грыцкевіч. Агінскія // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 203.
  2. ^ А. П. Грыцкевіч. Агінскія // ЭГБ. Т. 1. — Менск, 1993. С. 33.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]