Шарль Гуно

Шарль Гуно
па-француску: Charles Gounod
Дата нараджэньня	17 чэрвеня 1818(1818-06-17)[…]
Месца нараджэньня	Парыж
Дата сьмерці	18 кастрычніка 1893(1893-10-18)[…] (75 гадоў)
Месца сьмерці	Сэн-Клю[d]
Прычына сьмерці	інсульт
Месца пахаваньня	могілкі Ацёй[d]
Месца вучобы	Парыская вышэйшая нацыянальная кансэрваторыя музыкі і танку[d] Ліцэй Сэнт-Люі[d]
Занятак	клясычны кампазытар, музыказнаўца, музычны пэдагог, арганіст, кампазытар
Сябра ў	Акадэмія прыгожых мастацтваў[d]
Жанры	опэра, сымфонія, клясычная музыка і араторыя[d]
Інструмэнты	арган
Бацька	François-Louis Gounod[d]
Дзеці	Jean Gounod[d]
Узнагароды	Рымская прэмія[d] (1839) залаты мэдаль Каралеўскага філярманічнага таварыства[d] (1871)
Подпіс
Шарль Гуно ў Вікісховішчы

Шарль-Франсуа Гуно (па-француску: Charles-François Gounod; 17 чэрвеня 1818 г. — 18 кастрычніка 1893 г.) — францускі кампазытар. Напісаў дванаццаць опер, зь якіх самай папулярнай заўсёды была «Фаўст» (1859). Ён напісаў вялікую колькасьць царкоўнай музыкі, шмат песьняў і папулярных кароткіх п’ес, у тым ліку «Авэ Марыя» (перапрацоўка твора Баха) і «Пахавальны марш марыянэткі».

Гуно нарадзіўся ў Парыжы ў мастацкай і музычнай сям’і, быў студэнтам Парыскай кансэрваторыі й атрымаў найпрэстыжнейшую музычную прэмію Францыі — Prіx de Rome. Пад час вучобы ён наведаў Італію, Аўстрыю, а потым Прусыю, дзе ён пазнаёміўся з Фэліксам Мендэльсонам, чыё захапленьне музыкай Баха аказала на яго значны ўплыў. Ён быў глыбока рэлігійным і пасьля вяртаньня ў Парыж думаў стаць сьвятаром. Ён шмат сачыняў, пішучы царкоўную музыку, песьні, аркестравую музыку й опэры.

Гуно ў 1860 годзе неўзабаве пасьля свайго найбольшага посьпеху, «Фаўста».

Кар’ера Гуно была парушана франка-прускай вайной. У 1870 годзе ён пераехаў у Ангельшчыну зь сям’ёй, каб схавацца ад прускага наступу на Парыж. Пасьля аднаўленьня міру ў 1871 годзе яго сям’я вярнулася ў Парыж, але ён застаўся ў Лёндане, жывучы ў доме сьпявачкі-аматаркі Джарджыны Ўэлдан, якая стала галоўнай фігурай у яго жыцьці. Праз амаль тры гады ён разышоўся зь ёй і вярнуўся да сваёй сям’і ў Францыю. Яго адсутнасьць і зьяўленьне маладзейшых францускіх кампазытараў прывялі да таго, што ён больш ня быў на пярэднім краі францускага музычнага жыцьця, хоць ён заставаўся паважанай фігурай. Ён памёр у сваім доме ў Сен-Клю, недалёка ад Парыжа, ва ўзросьце 75 гадоў.

Мала твораў Гуно засталося ў сусьветным рэпертуары, але яго ўплыў на пазьнейшых францускіх кампазытараў быў значным. У яго музыцы ёсьць рыса рамантычнага настрою, якая працягваецца ў опэрах Жуля Маснэ і іншых. Ёсьць таксама рыса клясычнай стрыманасьці й элегантнасьці, якая паўплывала на Габрыэля Фарэ. Клод Дэбюсі пісаў, што Гуно ўвасабляў сабой сутнасную францускую чуласьць свайго часу.

Вонкавыя спасылкі

Шарль Гуно — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў