Целяшэвічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Целяшэвічы
трансьліт. Cieliaševičy
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Койданаўскі
Сельсавет: Бараўскі
Насельніцтва: 48 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1716
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 53°43′26.2″ пн. ш. 26°54′15.3″ у. д. / 53.723944° пн. ш. 26.90425° у. д. / 53.723944; 26.90425Каардынаты: 53°43′26.2″ пн. ш. 26°54′15.3″ у. д. / 53.723944° пн. ш. 26.90425° у. д. / 53.723944; 26.90425
Целяшэвічы на мапе Беларусі ±
Целяшэвічы
Целяшэвічы
Целяшэвічы
Целяшэвічы
Целяшэвічы
Целяшэвічы

Целяшэ́вічы[1] — вёска ў Бараўскім сельсавеце Койданаўскага раёну Менскай вобласьці Беларусі. За 18 км ад Койданава, 56 км ад Менску, 22 км ад чыгуначнай станцыі Койданава, на р. Перакуль.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядома з XVI стагодзьдзя. У 1589 г. у складзе Старынскай (Старынкаўскай) воласьці, мела 16 валок зямлі. Належала Радзівілам, уваходзіла ў Койданаўскае староства, пазьней Койданаўскае графства. З 1793 г. у Рубяжэвіцкай воласьці Менскага павету. У 1884 г. адкрыта школа граматы, вучыліся 11 хлопчыкаў. З 1 красавіка 1921 г. за 800—900 м ад вёскі прайшла савецка-польская дзяржаўная мяжа. Ахову граніцы тут у 1921—1939 гг. ажыццяўляў 16-ы Койданаўскі (Дзяржынскі) пагранічны атрад, тут быў кантрольна-прапускны пункт. Помнікі на брацкіх магілах савецкіх воінаў і партызан. 30 кастрычніка 2009 году перададзеная зь ліквідаванага Старынкаўскага ў Бараўскі сельсавет[2].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 185
  2. ^ «Об изменении административно-территориального устройства Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 30 октября 2009 г. № 219(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. — Менск: БЕЛТА, 2004. — 704 с.: іл. ISBN 985-6302-64-1.