Перайсьці да зьместу

Фэмке Брудэрс-Боль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Фэмке Брудэрс-Боль
Пэрсанальная інфармацыя
Поўнае імяпа-нідэрляндзку: Femke Bol
Нарадзілася23 лютага 2000(2000-02-23)[1] (26 гадоў)
Грамадзянства
Прафэсійная інфармацыя
Спэцыялізацыялёгкаатлетка
Узнагароды і мэдалі
Knight of the Order of Orange-Nassau

Фэ́мке Бру́дэрс-Боль (па-нідэрляндзку: Femke Broeders-Bol; 23 лютага 2000 году) — нідэрляндзкая лёгкаатлетка, якая спэцыялізуецца на бегу на кароткія і сярэднія дыстанцыі і на бегу зь перашкодамі. Алімпійская чэмпіёнка 2024 году, а таксама чэмпіёнка сьвету па лёгкай атлетыцы як на адкрытым паветры, гэтак і ў памяшканьні. У 2026 годзе пабралася шлюбам з бэльгійскім скакуном з шастом Бэнам Брудэрсам[2], дадаўшы да свайго прозьвішча мужава.

Кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Пачатак

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У дзяцінстве займалася дзюдо, але пасьля таго як некалькі разоў пашкодзіда руку, пераключылася на лёгкую атлетыку. Боль у 2015 годзе засяродзілася на дыстанцыі 400 мэтраў і пачала здабываць перамогі ў айчынных турнірах у розных узроставых групах[3]. У 2016 годзе ейным трэнэрам стаў Брам Пэтэрс, а ейным бацькам давялося везьці яе на трэнаваньні ў Арнэм амаль штодня[3]. Зь цягам часу спартоўка здабывала перамогі ня толькі ў родных Нідэрляндах, але і на міжнародных моладзевых турнірах. У 2019 годзе стала чэмпіёнкай краіны ў памяшканьні сярод дарослых.

Першыя старты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
19-гадовая Боль на чэмпіянаце сьвету 2019 году ў Досе.

Боль была вымушаная трэнавацца на гравійных дарогах у лясах і на травяністых палях, калі ў сакавіку 2020 году ўпершыню былі ўсталяваныя абмежаваньні праз пандэмію каранавірусу. Не зважаючы на гэта, у ліпені яна брала ўдзел у забегах Папэндале, дзе амаль на сэкунду пераўзвысіла нацыянальны рэкорд у бегу на 400 мэтраў зь перашкодамі ў 54,62 сэкунды, усталяваны Эстэр Гоосэнс у 1998 годзе[4]. Праз два тыдні яна дасягнула часу ў 53,79 сэкундаў, то бок чацьвертага найхутчэйшага часу ў Эўропе сярод спартовак да 23 гадоў у гісторыі[5]. У свой першы прафэсійны сэзон здабыла перамогі ўва ўсіх забегах з бар’ерамі цягам сэзону.

На чэмпіянаце Эўропы 2021 году.

Бягуха пачала сваю кампанію без паразаў у памяшканьні 30 студзеня, перасягнуўшы свой папярэдні найлепшы паказьнік у бегу на 400 мэтраў больш чым на 1,5 сэкунды і зрынуўшы папярэдні рэкорд Нідэрляндаў на лёгкаатлетычных спаборніцтвах у Вене. Надалей, у Сусьветным туры спартоўка ставіла новыя рэкорды ў Мэцы (50,81 с) і Торуні (50,66 с). У Польшчы яна двойчы здабыла залатыя мэдалі, спачатку ў індывідуальным забегу, а потым у складзе зборнай на эстафэце 4×400 мэтраў з бар’ерамі[6][7]. На адкладзеных летніх Алімпійскіх гульнях у Токіё ў ліпені і жніўні 2021 году Боль прабегла шэсьць забегаў на 400 мэтраў з бар’ерамі і бязь іх, у тым ліку тры эстафэты. У фінале бегу на 400 мэтраў з бар’ерамі нідэрляндка заняла трэцяе месца, атрымаўшы бронзавы мэдаль[8]. Пасьля гульняў атлетка працягвала дамінаваць у забегах Дыямэнтавай лігі, здабыўшы перамогі на этапах у Лязане і Цюрыху[9][10].

Тытулы чэмпіёнкі сьвету і Эўропы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Падчас забегу на Алімпійскіх гульнях 2020 году пад залевай.

Боль адкрыла сэзон 2022 году ў памяшканьні, вярнуўшыся ў францускі Мэц, дзе яна палепшыла свой папярэдні рэкорд на дыстанцыі 400 мэтраў (50,72 с), а таксама выйграла забег на 200 мэтраў з новым асабістым рэкордам (23,37 с). 27 лютага на чэмпіянаце Нідэрляндаў у памяшканьні яна палепшыла свой уласны нацыянальны рэкорд, паказаўшы час у 50,30 сэкундаў, што таксама было хутчэй, чым ейны найлепшы паказьнік на адкрытым паветры[11][12]. 22-гадовая дзяўчына свой першы забег на адкрытым паветры зрабіла 31 траўня на спаборніцтвах у Остраве, дзе яна была найлепшай у сьвеце на дыстанцыі 300 мэтраў з бар’ерамі. Яна паказала час 36,86 сэкундаў, што было на 1,3 сэкунды хутчэй, чым папярэдні найлепшы вынік Зузаны Гэйнавай у 2013 годзе[13]. Яна працягвала здабываць перамогі на этапах Дыямэнтавай лігі ў Рыме, Осьлё і Стакгольме. У ліпені на чэмпіянаце сьвету ў Юджыне Боль здабыла срэбраны мэдаль на дыстанцыі 400 мэтраў з бар’ерамі. У зьмяшанай эстафэце 4×400 мэтраў спартоўка, якая бегла на апошнім этапе ў фінале, заваявала яшчэ адзін срэбраны мэдаль, пры гэтым нідэрляндцы ўсталявалі нацыянальны рэкорд, але ўсяго на 0,08 сэкундаў саступілі ў барацьбе за золата бегунам і бягухам з Дамініканскай Рэспублікі. Пазьней яна зрабіла залаты хет-трык на чэмпіянаце Эўропы ў Мюнхэне, стаўшы першай спрынтэркай, якая перамагла на дыстанцыі 400 мэтраў на буйных чэмпіянатах як з бар’ерамі, гэтак у бегу бязь іх. У канцы сэзону Боль была названая найлепшай атлеткай Эўропы 2022 году[14][15].

Боль (другая зьлева) на спаборніцтвах у памяшканьні ў 2022 годзе.

У 2023 годзе, зноў спаборнічаючы ў Мэцы, яна ўсталявала новыя рэкорды Нідэрляндаў у памяшканьні як на дыстанцыі 200 мэтраў, гэтак і на 400 мэтрах. 19 лютага на чэмпіянаце Нідэрляндаў у памяшканьні ў Апэльдоорне яна скараціла рэкорд на 0,7 сэкундаў ад былога найлепшага паказьніку, усталяваўшы новы рэкорд на 49,26 сэкундах. Гэта быў адзін з самых трывалых рэкордаў сьвету, бо быў усталяваны яшчэ ў 1982 годзе чэхаславацкай бягухай Ярмілай Кратахвілавай[16][17]. На чэмпіянаце Эўропы ў памяшканьні ў Стамбуле Боль абараніла свой тытул чэмпіёнкі, а таксама здабыла залаты мэдаль у жаночай эстафэце 4×400 мэтраў. Як і ў папярэдні сэзон нідэрляндка калекцыянавала перамогі на этапах Дыямэнтавай лігі. У жніўні на чэмпіянаце сьвету ў Будапэшце спартоўка павалілася ля фінішнай лініі за час зьмяшанай эстафэты 4×400 мэтраў, ня здолеўшы здабыць перамогу для сваёй зборнай. Аднак, у індывідуальным забегу яна здабыла перамогу на дыстанцыі 400 мэтраў зь перашкодамі, здолеўшы прабегчы за 51,70 сэкундаў[18]. У жаночай эстафэце Боль і ейныя партнэркі здабылі перамогу. Паводле вынікаў сэзону нідэрляндка чарговы раз стала чэмпіёнкай Дыямэнтавай лігі ў сваёй улюбёнай дысцыпліне.

Алімпійскі 2024 год

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Па подыюме з залатым мэдалём на чэмпіянаце сьвету 2023 году ў Будапэшце.

18 лютага 2024 году на чэмпіянаце Нідэрляндаў у памяшканьні ў Апэльдоорне абнавіла свой сусьветны рэкорд на дыстанцыі 400 мэтраў з вынікам 49,24 сэкундаў. На чэмпіянаце сьвету ў памяшканьні ў Глазга Боль здабыла залаты мэдаль у бегу на 400 мэтраў, палепшыўшы свой сусьветны рэкорд другі раз цягам году. Там жа бегла на апошнім этапе эстафэты 4×400 мэтраў і дапамагла зборнай выйграць залатыя мэдалі з нацыянальным рэкордам — 3:25,07[19]. У чэрвені спартоўка дужылася ў трох дысцыплінах на чэмпіянаце Эўропы 2024 году ў Рыме, здабыўшы бронзавы мэдаль у зьмяшанай эстафэце 4×400. Таксама яна ўдала абараніла тытул у індывідуальным забегу на 400 мэтраў зь перашкодамі[20] ды здабыла чарговае золата ў жаночай эстафэце.

3 жніўня 2024 году на летніх Алімпійскіх гульнях у Парыжы на стадыёне Стад дэ Франс яна бегла на апошнім этапе зьмяшанай эстафэты 4×400 мэтраў. У пачатку свайго этапу Боль не ўваходзіла ў тройку лідэраў, аднак здолела апярэдзіць усіх суперніцаў і фінішавала першай. 8 жніўня ў індывідульаным бегу на 400 мэтраў з бар’ерамі яна была трэцяй, а праз два дні ў жаночай эстафэце 4×400 мэтраў фінішавала другой, але ўсталяваўшы нацыянальны рэкорд. 13 жніўня Боль атрымала ордэн Аранскіх-Насаў як залатая прызэрка Алімпійскіх гульняў[21][22]. У жніўні пасьля Алімпіяды спартоўка здабыла перамогі на этапах Дыямэнтавай лігі ў Лязане і Хожаве.

Далейшая кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У студзені Боль абвесьціла, што ня будзе браць удзел у індывідуальных спаборніцтвах у памяшканьні 2025 году, а будзе выступаць толькі ў эстафэтах[23], узяўшы перамогу ў некаторых зь іх. 25 траўня спартоўка пачала свой сэзон на адкрытым паветры зь бегу на 400 мэтраў з бар’ерамі на спаборніцтвах Дыямэнтавай лігі ў Рабаце, дзе ўсталявала новы рэкорд спаборніцтваў — 52,46 сэкундаў[24]. Ужо менш чым празь месяц яна абнавіла рэкорд, прабегшы з часам 52,11 сэкунды на этапе лігі ў Стакгольме[25]. Цягам сэзону яна здабывала перамогі ў бегу на 400 мэтраў зь перашкодамі ў Будапэшце, Хожаве і Цюрыху, зноў стаўшы пераможцай лігі ў гэтай дысцыпліне. У верасьні таго ж году на чэмпіянаце сьвету Боль абараніла тытул чэмпіёнкі ў памянёнай дысцыпліне.

10 кастрычніка Боль абвесьціла пра свой намер перайсьці на дыстанцыю 800 мэтраў у сэзоне 2026 году[26]. 15 кастрычніка яна адкрыла спартовую залю Фэмке-Боль-Хол у родным Амэрсфоорце, названую ў ейны гонар[27]. У канцы 2025 году Боль зноў назвалі лёгкаатлеткай году ў Эўропе[28]. На пачатку сэзону 2026 году у сваёй новай дысцыпліне спартоўка ўсталявала новы нацыянальны рэкордам Нідэрляндаў у памяшканьні, які стаў роўным 1:59,07. Папярэдні рэкорд трымаўся з 2001 году[29].

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. 1 2 https://www.teamnl.org/sporters/femke-bol
  2. ↑ Daan Hakkenberg, "Naamsverandering na huwelijk was voor Femke een makkelijke keuze: ‘Ik ben Bol’ klinkt ook niet’. Algemeen Dagblad.
  3. 1 2 Schoonderwoert, Richard (3.08.2021). «De pijlsnelle ontwikkeling van Femke Bol». TeamNL.
  4. ↑ van Ommeren, Hans (9.08.2020). «Staat Femke Bol aan het begin van een imposante carrière?». Utrechtse Sportkrant.
  5. ↑ «Bol scorches to world 400m hurdles lead of 53.79 in Papendal». European Athletics.
  6. ↑ Henderson, Jason (6.03.2021). «Femke Bol delivers in style». AW.
  7. ↑ «No barriers for record-breaker Bol». World Athletics.
  8. ↑ Henderson, Jason (4.08.2021). «Sydney McLaughlin wins 400m hurdles showdown in world record». AW.
  9. ↑ «Wanda Diamond League — Lausanne (SUI)». Diamond League.
  10. ↑ «Wanda Diamond League Final — Zürich (SUI)». Diamond League.
  11. ↑ Roeske, Eric (27.02.2022). «Femke Bol snelt in dik Nederlands record naar goud op 400 meter». De Telegraaf.
  12. ↑ «Bol improves world lead to 50.30 at the Dutch Indoor Championships». European Athletics.
  13. ↑ «Bol blazes to world 300m hurdles best of 36.86 in Ostrava». European Athletics.
  14. ↑ «World Leaders by Ingebrigtsen & Korir Highlight 2022 Diamond League Final». LetsRun.com.
  15. ↑ «Bol, Duplantis, Ingebrigtsen crowned 2022 European Athletes of the Year». European Athletics.
  16. ↑ Howorth, Alasdair (20.02.2023). «Femke Bol breaks 41-year world record in the women's indoor 400 meters». CNN.
  17. ↑ «Femke Bol breaks oldest world record in track». NBC Sports.
  18. ↑ McAlister, Sean (2023). «World Athletics Championships 2023: Femke Bol bounces back from relay heartbreak to dominate women’s 400m hurdles final». Olympics.
  19. ↑ «Bol leidt estafettevrouwen naar wereldtitel 4x400 meter, mannen pakken brons». NOS.
  20. ↑ «Oppermachtige Bol prolongeert Europese titel 400 m horden, Peeters pakt brons». NOS.
  21. ↑ «Olympisch kampioenen geridderd en op foto met koning: 'Nederland clubgevoel gegeven'». NOS.
  22. ↑ «Winnaars gouden medailles geridderd in Den Haag: „Wat een voorbeeld zijn jullie“». Algemeen Dagblad.
  23. ↑ «Bol neemt harde maatregel: minder wedstrijden tijdens indoorseizoen, alleen estafette». NOS.
  24. ↑ «Bol oppermachtig in eerste race outdoorseizoen: winst in Diamond League». NOS.
  25. ↑ «Bol wint 400 horden in Stockholm, maar is nog niet sneller dan rivale McLaughlin-Levrone». NOS.
  26. ↑ Smedema, Jens (10.10.2025) Bol zegt 400 horden vaarwel en kiest voor nieuw avontuur: de 800 meter. NOS.nl.
  27. ↑ Van Leeuwen, Wessel; Versteeg, Emiel (2025). Na een hele hoop titels heeft Femke Bol nu ook haar eigen sporthal: 'Bijzonder en een grote eer'. RTV Utrecht.
  28. ↑ Bol and Duplantis crowned 2025 European Athletes of the Year. European Athletics.
  29. ↑ Bol loopt over twee weken in Metz eerste wedstrijd op 800 meter. NOS.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Фэмке_Брудэрс-Боль&oldid=2678417»