Перайсьці да зьместу

Уладзімер Хадасевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Уладзімер Хадасевіч
Дэпутат Вярхоўнага Савета 13 скліканьня
9 студзеня 1996 — 9 студзеня 2001
Наступнік выбары не адбыліся
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся23 жніўня 1947 (78 гадоў)
Альхоўка, Горацкі раён
ПартыяГрамадзянскае дзеяньне
Адукацыя

Уладзімер Міхайлавіч Хадасевіч (нар. 23 жніўня 1947, Альхоўка, Горацкі раён) — беларускі інжынэр, тэхноляг, вынаходнік ды апазыцыйны палітык; адзін зь вядучых спэцыялістаў у былым СССР у галіне прыбораў начнога бачаньня, кандыдат тэхнічных навук; дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня, член апазыцыйнай Аб’яднанай грамадзянскай партыі, у 2006 годзе член ініцыятыўнай групы апазыцыйнага кандыдата ў прэзыдэнты Аляксандра Мілінкевіча .

Маладосьць ды праца

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Ён нарадзіўся 23 жніўня 1947 году ў вёсцы Альхоўка Горацкага раёна Магілёўскай вобласьці, Беларускай ССР, СССР . У 1970 годзе скончыў Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут . Мае ступень кандыдата тэхнічных навук. Тэма яго кандыдацкай дысэртацыі — «Канструктарска-тэхналягічная абарона прыбораў начнога бачаньня вялікай далёкасьці» . Зьяўляецца членам-карэспандэнтам Міжнароднай акадэміі інфармацыйных працэсаў і тэхналёгій . Ад 1970 да 1972 году працаваў інжынерам-тэхнолягам. Ад 1972 да 1974 году — начальнікам аддзелу новых тэхналёгій. Ад 1974 да 1976 году займаў пасаду намесьніка галоўнага тэхноляга, а ад 1976 да 1977 году — намесьніка галоўнага інжынэра — галоўнага тэхноляга на оптыка-мэханічным заводзе ў Загорску (цяпер Сергіеў Пасад) Маскоўскай вобласьці, РСФСР . У 1977—1985 гадах працаваў дырэктарам завода «Дыяпраектар» у Рагачове . У 1985—1995 гадах быў намесьнікам начальніка філіяла Цэнтральнага канструктарскага бюро «Пеленг» у Рагачове. Ад кастрычніка 1996 году да жніўня 1997 году[3] быў беспрацоўным. Ад 1997 году да прынамсі 1999 году займаў пасаду галоўнага канструктара ў Навукова-вытворчым цэнтры «Спэцыяльныя складаныя сыстэмы» ў адкрытым акцыянэрным таварыстве «Пеленг». Ён быў членам апазыцыйнай Аб’яднанай грамадзянскай партыі[4].

Уладзімер Хадасевіч — рацыяналізатар і аўтар шматлікіх вынаходніцтваў, запатэнтаваных у Беларусі і за мяжой. Ён быў адным з самых маладых дырэктараў заводаў абароннай прамысловасьці за ўсю гісторыю Міністэрства абароннай прамысловасьці СССР . Дзякуючы сваёй працы над прыборамі начнога бачаньня і іх кампанэнтамі, а таксама распрацоўцы і ўкараненьню перадавых вытворчых тэхналёгій, ён лічыцца адным зь вядучых спэцыялістаў былога СССР у гэтай галіне[4].

Палітычная дзейнасьць

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Уладзімер Хадасевіч балятаваўся ў 1995 годзе як беспартыйны кандыдат на выбарах у Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня. У другім туры дадатковых выбараў 10 сьнежня 1995 года быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савет ад Рагачоўскай гарадзкой выбарчай акругі № 112[5]. 9 студзеня 1996 году быў прыведзены да прысягі ў якасьці дэпутата[6]. З 23 студзеня працаваў у Вярхоўным Савеце членам[7], а затым намесьнікам старшыні[8] Пастаяннай камісіі па прамысловасьці, транспарце, будаўніцтве, энэргетыцы, гандлі і іншых паслугах насельніцтву, сувязі і інфармацыйных тэхналёгіях[7]. Быў беспартыйным[5] і належаў да фракцыі «Грамадзянскае дзеяньне», якая выступала супраць прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі. З 3 чэрвеня быў членам рабочай групы Вярхоўнага Савета па супрацоўніцтве з Парлямэнтам Рэспублікі Малдова[8]. 27 лістапада 1996 г., пасьля таго, як прэзыдэнт унёс супярэчлівыя і часткова непрызнаныя міжнароднай супольнасьцю папраўкі да Канстытуцыі, ён ня быў абраны ў Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага скліканьня, якую ён стварыў. У адпаведнасьці з Канстытуцыяй Беларусі 1994 г. яго мандат як дэпутата Вярхоўнай Рады скончыўся 9 студзеня 2001 г.; аднак наступныя выбары ў гэты орган так і не адбыліся[9].

Падчас прэзыдэнцкіх выбараў 2006 году Уладзімер Хадасевіч быў членам ініцыятыўнай групы Аляксандра Мілінкевіча — адзінага кандыдата ў прэзыдэнты ад дэмакратычнай апазыцыі. За сваю дзейнасьць ён перасьледваўся; 26 лютага 2006 году быў затрыманы ў Рагачове па абвінавачваньні ў «парушэньні парадку арганізацыі выбараў».

  • Пахвальная Грамата Савета Міністраў СССР[4];
  • мэдалі Выставы дасягненьняў народнай гаспадаркі СССР[4].

Асабістае жыцьцё

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Уладзімер Хадасевіч жанаты і мае двух сыноў[4].

  1. ^ Кто есть кто в Республике Беларусь (пол.) / пер. B. SiegieńBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — С. 53. — 313 с. — ISBN 978-83-913780-0-7
  2. ^ а б Кто есть кто в Республике Беларусь (пол.) / пер. B. SiegieńBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — С. 52. — 313 с. — ISBN 978-83-913780-0-7
  3. ^ Kto… s.52.
  4. ^ а б в г д Kto… s. 53.
  5. ^ а б Сьпіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, выбраных у другім туры галасаваньня 28 мая 1995 года
  6. ^ Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 9 января 1996 г. №4-XIII
  7. ^ а б Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 23 января 1996 г. №41-XIII
  8. ^ а б Постановление Президиума Верховного Совета Республики Беларусь от 3 июня 1996 г. №345-XIII
  9. ^ Канстытуцыя 1994 года
  • Kto jest kim w Białorusi. — Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — 313 с. — (Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś). — ISBN 83-913780-0-4