Уладзімер Перцаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Уладзімер Перцаў
Нарадзіўся 27 ліпеня 1877(1877-07-27)
Курск, Расейская імпэрыя
Памёр 3 чэрвеня 1960(1960-06-03) (82 гады)
Навуковая сфэра гісторыя
Месца працы Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт і Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
Альма-матэр гісторыка-філалагічны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта[d]
Навуковая ступень доктар гістарычных навук[d]
Узнагароды і прэміі
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Ордэн Леніна
Мэдаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

Уладзі́мер Мікала́евіч Пе́рцаў (27 ліпеня 1877, места Курск — 3 чэрвеня 1960) — беларукі гісторык. Акадэмік АН БССР (1940). Доктар гістарычных навук (1935), прафэсар (1921), заслужаны дзеяч навукі БССР (1944).

Закончыў Маскоўскі ўнівэрсытэт у 1903. 3 1921 загаднік катэдры гісторыі сярэдніх вякоў, з 1953 — усеагульнай гісторыі БДУ, адначасова ў 1943—1960 акадэмік-сакратар Аддзяленьня грамадзкіх навук АН БССР.

Аўтар працаў па ўсеагульнай гісторыі, «Падручніка старажытнай гісторыі». Праблемам гісторыі і гістарыяграфіі Беларусі прысьвечаныя дасьледаваньні: «Гуманізм на Беларусі і ў Вялікім Княстве Літоўскім у XVI ст.» (1955), «Гістарычная думка на тэрыторыі Беларусі паводле зьвестак раньняй народнай творчасьці і летапісаў (са старажытных часоў да XVI ст.)» і інш. Вывучаў гісторыю грамадзка-палітычных поглядаў Францішка Скарыны. Адзін з аўтараў і рэдактараў «Гісторыі Беларускай ССР» (т. 1, 1954; 2-е выд. 1961), разьдзелаў па гістарыяграфіі Беларусі ў «Нарысах гісторыі гістарычнай навукі ў СССР» (т. 1—3, 1955—1963).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]