Сындром хранічнай стомленасьці

	Сындром хранічнай стомленасьці
	Магнітна-рэзанансная тамаграфія мозга падлетка пры СХС з павышанай чуласьцю сеткі вызначэньня значнасьці (2016 год)
Сынонімы	сындром поствіруснай астэніі, сындром імуннай дысфункцыі, міялгічны энцэфаляміеліт
Спэцыяльнасьць	імуналёгія
Сымптомы	стома і дэпрэсія
Ускладненьні	цяглічная слабасьць, галаўны боль і разлад сну
Звычайна праяўляецца	апатыя
Працягласьць	звыш 2-х гадоў
Прычыны	стрэс і ап’яненьне
Фактары рызыкі	харчовая алергія і вірусная інфэкцыя
Мэтад дыягностыкі	шкала ўзьдзеяньня і цяжкасьці стомы
Прафіляктыка	устойлівы расклад ураўнаважанага харчаваньня і адпачынку
Лячэньне	лекавая фізкультура і масаж, плаваньне і псыхатэрапія
Лекі	зёлкі для нэрвовых імпульсаў
Частасьць	0,68 % насельніцтва Зямлі (2020 год)
Клясыфікацыі
МКХ-11	8E49
МКХ-10-КМ	G93.3 і R53.82
МКХ-9-КМ	780.71 і 780.79
DiseasesDB	1645
MedlinePlus	001244
MeSH	D015673

Сындром хранічнай стомленасьці (СХС) — працяглая стомленасьць, якая захоўваецца пасьля доўгага адпачынку.

Узьнікае праз нэўроз галоўных рэгуляторных асяродкаў вэгетацыйнай нэрвовай сыстэмы. Хваробу выклікае празьмерная пачуцьцёва-разумовая нагрузка на шкоду цялеснай дзейнасьці. Найбольшую схільнасьць да хваробы мелі кіроўцы цягнікоў і авіядыспэтчары, прадпрымальнікі і месьцічы, асабліва жанчыны ў веку 25—45 гадоў^[3].

Чыньнікі

Узьнікненьню хваробы спрыяюць працяглая душэўна-цялесная перагрузка і харчовая алергія, вірусная інфэкцыя і кепскія санітарна-экалягічныя ўмовы. Дрэнны ўплыў аказваюць ап’яненьне і парушэньне кровазвароту ў выніку атэрасклерозу галаўнога мозгу, працяглы і часты стрэс. Адмоўна адбіваецца зьніжэньне імунітэту празь нястачу вітамінаў і злоўжываньне вугляводамі, а таксама нястача гармону сэратаніну празь недахоп сонечнага сьвятла ўзімку і парушэньне сну. Урэшце, кепскае ўзьдзеяньне аказваюць прыгнечанасьць і адсутнасьць відаў на жыцьцё. Сярод вірусаў, якія могуць выклікаць пры гэтым паніжаны імунітэт і грыпападобны стан, вылучаюць вірус Эпштэйна-Бар і цытамэгалявірус, энтэравірус і вірусы герпэсу, вірусы гепатыту С і рэтравірус^[3].

Праявы

Праявамі хваробы служаць апатыя і дэпрэсія, беспрычынныя прыступы гневу і нападкі. Таксама адзначаюцца цяглічная слабасьць і пастаяннае адчуваньне стомленасьці, галаўны боль і разлад сну, а таксама павышаная схільнасьць да інфэкцыйных хваробаў^[3].

Лячэньне

Імунамадэлявальнае лячэньне ўлучае прыём зёлак, якія паляпшаюць праходжаньне нэрвовых імпульсаў, а таксама кропкавы і агульны масаж з воднымі працэдурамі і лекавай фізкультурай. Таксама арганізм ачышчаюць ад таксінаў ураўнаважанай дыетай і ўстойлівым раскладам адпачынку і цялесных нагрузак. Сярод іншага, прыбягаюць да аўтагеннай разьмінкі і псыхатэрапіі, каб пазбавіцца ад нэўрозу і аднавіць актывізацыю і тармажэньне нэрвовай сыстэмы^[3].

Крыніцы

^ ^а ^б Анталёгія захворваньняў (анг.) — 2016.
^ ^а ^б ^в ^г Monarch Disease Ontology release 2018-06-29 — 2018-06-29 — 2018.
^ ^а ^б ^в ^г Сьвятлана Барысенка. Хранічная стомленасьць — праз слабы імунітэт // Зьвязда : газэта. — 26 лютага 2014. — № 36 (27646). — С. 9. — ISSN 1990-763x.

Гэта — накід артыкула па мэдыцыне. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго.

[_b09e4b8b1ef854fa-1] а ^б Анталёгія захворваньняў (анг.) — 2016.

[_e857a5aaa0712306-2] а ^б ^в ^г Monarch Disease Ontology release 2018-06-29 — 2018-06-29 — 2018.

[а-3] а ^б ^в ^г Сьвятлана Барысенка. Хранічная стомленасьць — праз слабы імунітэт // Зьвязда : газэта. — 26 лютага 2014. — № 36 (27646). — С. 9. — ISSN 1990-763x.

[1]

[2]

[3]