Спэцыя (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Спэцыя
Spezia Calcio.svg
Заснаваны 1906
Горад Спэцыя, Італія
Стадыён Альбэрта Піка
Умяшчальнасьць: 10 336
Кіраўнік Габрыеле Вольпі
Галоўны трэнэр Вінчэнца Італьяна
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2020—2021 15 месца
https://www.acspezia.com/

«Спэ́цыя» (па-італьянску: Spezia Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Ля-Спэцыі правінцыі Лігурыі. Заснаваны 10 кастрычніка 1906 году. У сэзоне 2020—2021 гадоў клюб упершыню ў сваёй гісторыі дамогся права на ўдзел у спаборніцтве Сэрыі А. Большую частку сваёй гісторыі «Спэцыя» праводзіла ў трэцім ці чацьвертым дывізіёнах.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбольная дружына была заснаваная ў 1906 годзе. Аднак клюб пачаў выступы ў футбольных лігах толькі ў 1917 годзе, дэбютаваўшы ў рэгіянальнай лізе. У 1926 годзе клюб выступаў ужо ў Другім дывізіёне, а потым нават прасунуўся ў Першы дывізіён, які на той час быў другім паводле сыстэмы дывізіёнам італьянскага футболу. У 1929 годзе «Спэцыя» атрымала перамогу ў Першым дывізіёне, аднак чэмпіянат быў перафарматаваны і ліга стала трэцім паводле сыстэмы дывізіёнам Італіі, таму каманда засталася на другім узроўні, выступаючы ў Сэрыі Б. У сэзоне 1929—1930 гадоў клюб дэбютаваў у першым сэзоне новаўтворанай Сэрыі Б і зьмяніў назву на «Спэцыя». На гэтым узроўні дружына заставалася да свайго паніжэньня ў 1935 годзе, але хутка каманда вярнулася ў Сэрыю Б у сэзон 1936—1937 гадоў.

У 1944 годзе з прычыны набліжэньня фронту Другой сусьветнай вайны італьянская фэдэрацыя футболу прыняла рашэньне падзяліць найвышэйшую лігу на рэгіянальныя групы. Каманда «Спэцыі», у тым ліку камплектаваная з пажарнікаў, была ўключана ў групу Эміліі-Раманьні. «Спэцыя» перамагла ў сваёй групе і трапіла ў паўфінал, дзе сустракалася з «Сузарай», «Карпі» і «Модэнай». Гэты раўнд таксама стаў пераможным для клюбу, які атрымаў перамогі ў пяці з шасьці згуляных матчаў ды атрымаў паразу толькі ад «Карпі». Далей «Спэцыю» чакала «Балёньня», і першы матч дружыны павінен быў прайсьці ў гасьцёх. Матч, згуляны ў Балёньні, быў прыпынены праз інцыдэнт, выкліканы заўзятарамі гаспадароў пасьля таго, як госьці адкрылі лік. У выніку «Спэцыя» атрымала перамогу зь лікам 2:0. Матч у адказ, які павінен быў адбыцца ў Ля-Спэцыі, спачатку быў перанесены ў Карпі праз бамбаваньне гораду з боку хаўрусьнікаў у гэты пэрыяд, а пасьля быў увогуле адменены праз пратэсты старшыні «Балёньні» Рэната Даль’Ары, таму «Спэцыя» была дапушчаная да фінальнага раўнду без правядзеньня гульні ў адказ.

У фінале, які праходзіў у Міляне, акрамя «Спэцыі» таксама ўдзельнічалі «Вэнэцыя» і «Тарына». 9 ліпеня 1944 году быў згуляны першы матч паміж «Спэцыяй» і «Вэнэцыяй», які скончыўся зь лікам 1:1. 16 ліпеня «Спэцыя» сустрэлася ў матчы супраць «Тарына», у якой на той час выступаў выбітны нападнік Сыльвіё Піёля. Матч скончыўся эпічнай перамогай «Спэцыі» зь лікам 2:1. Пасьля трэцяга матчу, у якім «Тарына» выгуляла «Вэнэцыю» зь лікам 5:2, «Спэцыя» была абвешчаная чэмпіёнам. Тым ня менш, сама фэдэрацыя доўгі час не прызнавала розыгрыш 1944 году афіцыйным праз скарочаны фармат і вайну, якая актыўна праходзіла ў той час на тэрыторыі краіны. Толькі ў 2002 годзе афіцыйна скудэта клюбу было афіцыйна пацьверджанае.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 7 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Нідэрляндаў Бр Ерун Зут 1991
6 Сьцяг Марока ПА Мэдзі Бурабія (ар. Сасуолё) 1991
7 Сьцяг Італіі Аб Якапа Саля 1991
8 Сьцяг Украіны ПА Віктар Каваленка (ар. Аталянта) 1996
10 Сьцяг Італіі Нап Даніеле Вэрдэ 1996
11 Сьцяг Ганы Нап Эмануэл Г’ясі 1994
13 Сьцяг Польшчы Аб Аркадыюш Рэца (ар. Аталянта) 1995
14 Сьцяг Польшчы Аб Якуб Ківёр 2000
15 Сьцяг Баўгарыі Аб Петка Хрыстаў 1999
15 Сьцяг Славаччыны Нап Давід Стрэлец 2001
17 Сьцяг Ізраілю Нап Суф Падгарану 2002
18 Сьцяг Анголы Нап М’Бала Нзола 1996
19 Сьцяг Гамбіі Нап Эбрыма Колі (ар. Аталянта) 2000
20 Сьцяг Італіі Аб Сымонэ Бастоні 1996
21 Сьцяг Гішпаніі Аб Сальва Фэрэр 1998
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22 Сьцяг Францыі Нап Жаніс Антыст 2002
25 Сьцяг Італіі ПА Джуліё Маджорэ (капітан) 1998
27 Сьцяг Францыі Аб Кельвэн Аміян 1998
28 Сьцяг Харватыі Аб Мартын Эрліч (ар. Сасуолё) 1998
31 Сьцяг Швэцыі ПА Аймар Шэр 2002
33 Сьцяг Калюмбіі Нап Кевін Агудэлё (ар. Джэноа) 1998
40 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны Бр Пэтар Зоўка 2002
43 Сьцяг Грэцыі Аб Дымітрыс Нікаляў 1998
54 Сьцяг Альбаніі Нап Рэй Манай (ар. Барсэлёна) 1997
77 Сьцяг Італіі Аб Нікалё Бэртоля 2003
80 Сьцяг Італіі ПА Нікалё П’етра 2003
88 Сьцяг Бразыліі ПА Леў Сэна 1995
94 Сьцяг Італіі Бр Іван Провэдэль 1994
99 Сьцяг Італіі Нап Дыега Цупэль 2002
Сьцяг Італіі Нап Эдзі Сальсэда (ар. Джэноа) 2001

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]