Розьніца паміж вэрсіямі «Уладзіслаў Сыракомля»

Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
дапаўненьне
д (вікіфікацыя, артаграфія)
(дапаўненьне)
| Палічка =
| Сайт =
}}
{{Шляхціч
| Імя =Людвік Уладзіслаў Францішак Кандратовіч
| Герб =Herb Syrokomla.PNG
| Шырыня гербу =
| Подпіс гербу =[[Сыракомля (герб)|герб «Сыракомля»]]
| Род =[[Кандратовічы]]
| Бацька =
| Маці =
| Жонка =
| Дзеці =
| Рэлігія =[[рыма-каталік]]
| Рэгаліі =
| Колер =
| Колер загалоўку =
}}
 
 
== Літаратурная дзейнасьць ==
[[Выява:Herb Syrokomla.PNG|200px|thumb|справа|Герб «Сыракомля»]]
Зьвяртаўся да гісторыі краю, вераваньняў, звычаяў, вуснай паэзіі беларускага народу, паэтызаваў гераічнае мінулае продкаў. Дэбютаваў вершам «Паштальён» ([[1844]]), паводле пачутай у [[Мір]]ы гісторыі («народнай гутаркі»). Пераклад «Паштальёна» на расейскую мову паэтам Л. Трэфалевым стаў папулярнай у Расеі народнай песьняй «Когда я на почте служил ямщиком…». Як добры знаўца фальклёру, вуснай паэзіі беларусаў раскрыўся ў «Кароткім дасьледаваньні мовы і характару паэзіі русінаў Менскай правінцыі» ([[1856]]). Вывучэньню [[Беларусь|Беларусі]] прысьвяціў гістарычна-краязнаўчыя працы «Вандроўкі па маіх былых ваколіцах» ([[1853]]), «Менск: беглы агляд сучаснага стану Менску» ([[1857]]), «Нёман ад вытокаў да вусьця» ([[1861]]) і інш. Падтрымліваў цесную сувязь зь [[менск]]ім літаратурным асяродзьдзем. За антыцарскія вершы быў арыштаваны. Пісаў па-польску, зь беларускамоўных твораў захаваліся толькі два — верш «Добрыя весьці» ([[1848]], [[1861]]) і лірычная мініятура «Ужо птушкі пяюць усюды».
 
4665

зьменаў

Навігацыйнае мэню