Летапісец вялікіх князёў літоўскіх: розьніца паміж вэрсіямі

Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
д
дНяма апісаньня зьменаў
Другая частка, больш фрагмэнтарная, характарызуецца царкоўна-рэлігійнымі поглядамі на падзеі й складаецца з кароткіх апавяданьняў пра палітычнае жыцьцё Вялікага Княства Літоўскага апошняй чвэрці XIV стагодзьдзя. Поўная рэдакцыя ўключае яшчэ «[[Аповесьць пра Падольле]]», дзе распавядаецца пра [[Бітва на Сініх Водах|бітву на Сініх Водах]] і пра паход Вітаўта ў гэтыя месцы.
 
Летапіс захаваўся ў розных сьпісах ([[Віленскі летапіс|Віленскім]], [[Супрасьльскі летапіс|Супрасьльскім]], [[Слуцкі летапіс|Слуцкім]], [[Летапіс Красінскага|Красінскага]], [[Летапіс Рачынскага|Рачынскага]] й інш.), летапісных зводах і гістарычных кампіляцыях. У XV стагодзьдзі паслужыла асновай часткі [[Беларуска-літоўскі летапіс 1446 году|Беларуска-літоўскай летапісе 1446]] і часткова выкарыстаная польскім гісторыкам [[Ян Длугаш|Янам Длугаша]] ў «[[Гісторыя Польшчы|Гісторыі Польшчы]]». У XVI стагодзьдзі «Летапісец» увайшоў у склад [[Хроніка Вялікага Княства Літоўскага і Жамойцкага|другога]] й [[Хроніка Быхаўца|трэцяга]] летапісных збораў, празь якія перайшоў у «[[Хроніка польская, літоўская, Жамойцкаяжамойцкая і ўсяе Русі|Хроніку польскую, літоўскую, Жамойцкубжамойцкую і ўсяе Русі]]» [[Мацей Стрыйкоўскі|Мацея Стрыйкоўскага]]. «Летапісец» быў вядомы таксама ў Паўночна-Усходняй Русі, дзе ня раз перапісваўся і перапрацоўваўся ([[Сьпіс Дуброўскага|сьпісы Дуброўскага]], [[Сьпіс Пагодзіна|Пагодзіна]] й інш.).
 
Летапіс быў перакладзены ў [[Польская мова|польскую]], [[Нямецкая мова|нямецкую]], [[Летувіская мова|літоўскую]], [[Лацінская мова|лацінскую]] й [[Расейская мова|расейскую]] мовы.
5212

зьменаў

Навігацыйнае мэню