Папская дзяржава: розьніца паміж вэрсіямі

Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
артаграфія
д (пунктуацыя)
(артаграфія)
{{Сьцягафікацыя|Ватыкан}}
}}
'''Папская вобласьць''' ({{мова-la|Status Ecclesiasticus}}; {{мова-it|Stato della Chiesa}}) — шэраг тэрыторыяў на [[Апэнінскі паўвостраў|Апэнінскім паўвостраве]], якіякія быўбылі пад прамым сувэрэнным панаваньнем [[папа|папапапы рымскага]] з VIII стагодзьдзя пада 1870 годгоду. Першапачаткова дзяржава ўваходзіла ў склад [[Сьвятая Рымская імпэрыя|Сьвятой Рымскай імпэрыі]], але потым была фактычна незалежнай. У XIX стагодзьдзі тэрыторыя была далучана да [[Сардынскае каралеўства|каралеўства П’емонт-Сардынія]]. Падчас найвялікшага пашырэньня Папская вобласьць ахоплівала большасьць сучасных італьянскіх рэгіёнаў [[Ляцыё]], у тым ліку [[Рым]], [[Марке]], [[Умбрыя|Умбрыю]], [[Раманьня|Раманьню]] і часткова [[Эмілія (рэгіён)|Эмілію]]. На гэтых тэрыторяхтэрыторыях улада папы была ня толькі духоўнай, як ва ўсім каталіцкім сьвеце, але яшчэ і сьвецкая.
 
Да 1861 году большая частка тэрыторыі Папскай вобласьці была заваяваная [[Каралеўства Італія (1861—1946)|Каралеўствам Італія]]. Толькі Ляцыё, уключаючы Рым, знаходзілася пад часовым кантролем папы. У 1870 годзе папа страціў Ляцыё і Рым, і, такім чынам, Папская вобласьць як дзяржаўнае ўтварэньне зьнікла, а папа застаўся ў [[базыліка Сьвятога Пятра|базыліке Сьвятога Пятра]], папскай рэзыдэнцыі, аб’явіўшы сябе ватыканскім вязьнем. У 1929 годзе канфлікт паміж урадам Італіі, якім на той час кіраваў італьянскі фашысцкі лідэр [[Бэніта Мусаліні]], і папам быў скончынаскончаны шляхам складаньня [[Лятэранскія пагадненьні|Лятэранскіх пагадненьняў]], паводле якім была створаная дзяржава [[Ватыкан]] у межах Рыму.
 
== Вонкавыя спасылкі ==

Навігацыйнае мэню