Розьніца паміж вэрсіямі «Музэй-дача Васіля Быкава»

Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
д
д (дапасаваньне)
|Водступ подпісу на мапе =
}}
'''[[Музэй|Музэ́й]]-[[Дача|да́ча]] [[Васіль Быкаў|Васіля́ Бы́кава]]''' — філія [[Дзяржаўны музэй гісторыі беларускай літаратуры|Дзяржаўнага музэю гісторыі беларускай літаратуры]], адчынены 19 чэрвеня 2014 року да 90-годзьдзя пісьменнікапісьменьніка. Мэмарыяльны музэй створаны на лецішчы В. Быкава ў [[Ждановічы|Ждановічах-6]] (Менская вобласьць, Менскі раён, Ждановічы, вул. Вінаградная, д. 62), якое было бязвыплатна перададзена ўдавой Ірынай Міхайлаўнай Быкавай дзяржаве (стварэньню музэю паспрыяў былы [[Міністар культуры Беларусі|міністар культуры]] [[Павал Латушка]]).
 
Музэй-дача дае ўяўленьне пра дачны побыт творцы ў 1985—1998, пра тое, якім В. Быкаў быў у штодзённым жыцьці. Таксама ў музэі захоўваюцца карціны, створаныя ўласнаручна В. Быкавым; малюнкі; чарнавікі; ліст [[Аляксандар Твардоўскі|А. Твардоўскага]] да Быкава; кнігі з аўтографамі і карціны, падораныя Васілю й Ірыне Быкавым сябрамі.
 
Музэй працуе з 11:00 да 17:00 ззь серады па нядзелю (травень-кастрычнік).
 
== Экспазыцыя ==
У хаце, куды В. Быкаў са сваёй жонкай Ірынай Міхайлаўнай прыяжджалі ў вольны час з 1985 па 1998, разьмешчаная мэмарыяльная экспазыцыя: супрацоўнікі музэю імкнуліся пакінуць усё так, як было пры жыцьці Васіля Ўладзімеравіча. Мэбля, прадметы побыту, сувэніры. Карціны, падораныя Васілю Быкаву й Ірыне Міхайлаўне. Сярод іх, напрыклад, працы [[Валеры Славук|В. Славука]], [[Віталь Дударэнка|В. Дударэнкі]], [[Натальля Паплаўская|Н. Паплаўскай]]. Усе гэтыя рэчы, як і сам дом у Ждановічах, удава пісьменнікапісьменьніка бязвыплатна аддала дзяржаве ў 2012 року з умовай, што тут будзе створаны музэй.
 
У гасьцявым пакоі, дзе стаяць крэслы і прайгравальнік, ляжаць кружэлкі зь вершамі [[Янка Купала|Я. Купалы]], [[Я. Колас]]а, [[Аляксей Твардоўскі|А. Твардоўскага]], а таксама з музыкай суседа па лецішчы — [[Ігар Лучанок|Ігара Лучанка]].
 
Маленькая кухня ў традыцыйным савецкім стылі. З адметнага: гародніна, садавіна і ягады на сьцяне — усё справа рук пісьменнікапісьменьніка. Вядома, што мастацкія схільнасьці ў В. Быкава выявіліся яшчэ ў дзяцінстве, калі маляваў для школы насьценгазэты і браў урокі ў вясковага прафэсіянала Бобрыка. Пазьней жа паступіў у Віцебскую мастацкую вучэльню, дзе правучыўся год і быў вымушаны кінуць з прычыны скасаваньня стыпэндыі.
 
У гаражы пісьменьніка, дзе некалі стаяла белая «[[Волга (аўтамабіль)|Волга]]», апрача інструмэнтаў, кніг для аўтааматараў, вэлясіпэду Ірыны Міхайлаўны, разьмешчаная экспазыцыя з дасціпныхдасьціпных малюнкаў, зьвязаных з «аўтамабільным» жыцьцём клясыка, а таксама мапа «Дарогі Васіля Быкава», дзе пазначаныя ўсе краіны, у якіх пабываў пісьменьнік, і павялічаныя копіі мапаў, створаных самім В. Быкавым.
 
У кабінэце Васіля Ўладзімеравіча захоўваюцца кнігі: многія з аўтографамі (іх дарылі пісьменьніку).
 
Пакой Ірыны Міхайлаўны Быкавай, як і кабінеткабінэт ейнага мужа, невялікі. На стале дыктафон тых часоў: Ірына Міхайлаўна — прафесійныпрафэсійны журналіст.
 
На мансардзе можна пабачыць карціны пісьменнікапісьменьніка: «Дачу», «Бацькоўскую хату» і «Лужыну». Таксама карціну «Восеньскі настрой», якую [[У. Караткевіч]] падарыў В. Быкаву на шасьцідзесяцігодзьдзе.
 
== Галерэя ==
136 667

зьменаў

Навігацыйнае мэню