Славатычы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Славатычы
польск. Sławatycze
Вясковая вуліца
Вясковая вуліца
POL gmina Sławatycze COA.svg
Герб Славатычаў


Магдэбурскае права: 1577
Краіна: Польшча
Ваяводзтва: Люблінскае
Павет: Бельскі
Гміна: Славатычы
Насельніцтва: 2738 чал. (2006)
Часавы пас: UTC+1
летні час: UTC+2
Паштовы індэкс: 21-509
Геаграфічныя каардынаты: 51°45′46″ пн. ш. 23°33′10″ у. д. / 51.76278° пн. ш. 23.55278° у. д. / 51.76278; 23.55278Каардынаты: 51°45′46″ пн. ш. 23°33′10″ у. д. / 51.76278° пн. ш. 23.55278° у. д. / 51.76278; 23.55278
Славатычы на мапе Польшчы
Славатычы
Славатычы
Славатычы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Славатычы (польск. Sławatycze) — вёска ў Польшчы, на рацэ Бугу. Цэнтар сельскай гміны Бельскага павету Люблінскага ваяводзтва. Насельніцтва на 2006 год — 2738 чалавек. Знаходзіцца за 50 км ад Белай, каля беларуска-польскай граніцы.

Славатычы — даўняе магдэбурскае места гістарычнай Берасьцейшчыны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Новая царква-мураўёўка, касьцёл і старая царква, 1915—1918 гг.

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўпамін пра Славатычы датуецца 1499 годам. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў яны ўвайшлі ў Берасьцейскі павет Берасьцейскага ваяводзтва.

У XVI ст. Славатычы перайшлі ад Ляшчынскіх да Радзівілаў. У 1577 годзе з ініцыятывы Караля Станіслава Радзівіла места атрымала Магдэбурскае права, а 15 лютага 1693 году — герб «ў залатым полі чорны арол пад княжацкай мітрай, на грудзях якога блакітны шыльд з гербам „Ражкі“»[1].

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Славатычы апынуліся ў складзе Аўстрыі, з пачатку XIX ст. — у складзе Расейскай імпэрыі, ува Ўладаўскім павеце Седлецкай губэрні. Гэта адарвала мястэчка ад губэрняў зь пераважна беларускім насельніцтвам. На 1827 год у Славатычах было 249 будынкаў, на 1864 год — 207.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Славатычы занялі нямецкія войскі.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Славатычы апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. З пачаткам Другой сусьветнай вайны ў 1939 годзе Славатычы занялі войскі Трэцяга Райху.

У 1944 годзе Славатычы занялі савецкія войскі, па чым іх зноў перадалі Польшчы.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: 1827 год — 1602 чал.; 1864 год — 1923 чал.[2]
  • XXI стагодзьдзе: 2006 год — 2738 чал.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Касьцёл Маці Божай Ружанцовай (1913-1919)
  • Могілкі: каталіцкія, праваслаўныя, юдэйскія
  • Царква Покрыва Багародзіцы (1910–1912; мураўёўка)

Страчная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква Покрыва Багародзіцы (XVIII ст.)

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Цітоў А. Геральдыка Беларускіх местаў. — Менск, 1998. С. 232.
  2. ^ Chlebowski B. Sławatycze // Słownik geograficzny... T. X. — Warszawa, 1889. S. 773.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Славатычысховішча мультымэдыйных матэрыялаў