Перайсьці да зьместу

Сарбэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Сарбэт
Тыпмарозіва
Нацыянальная страваіранская
ПаходжаньнеПэрсія
Асноўны складніксок
Распаўсюджаныя складнікіцукар
Энэргетычная каштоўнасьць (у 100 г)77 ккал (322 кДж)
Харчовая каштоўнасьць (у 100 г)
Глікемічны індэкс85 (высокі ГІ)
Падобныя стравыфруктовы лёд[1]

Сарбэт (ад пэрс. شربةзакваска, трансьліт. шарбат) — ягадны замарожаны дэсэрт.

У 1854 годзе Вінцэнта Завадзкая прыводзіла ў сваёй кнізе «Літоўская кухарка» 2 рэцэпты сарбэту: лімонны і малінавы[2].

Напачатку для прыгатаваньня сарбэту ў рондаль кладуць 2 фунты цукру ў кавалках. Маліны расьціскаюць рукамі і праз сурвэтку выціскаюць шклянку густога соку. Затым сок уліваюць у цукар, якія перамешваюць у цеплыні да поўнага распушчэньня цукру. Атрыманую сумесь ставяць на агонь і гатуюць да сьцягваньня ў густое жэле. Пасьля рондаль здымаюць з агню і павольна перамешваюць атрыманае жэле ў адзін бок драўляным таўкачом. Пры гэтым здымаюць узьніклую пену. Перамешваньне працягваюць да атрыманьня чыстай і густой вадкасьці, якую пераліваюць у слоік і закрываюць да астываньня[3].

  1. Сьметанковае марозіва больш карыснае, чым сарбэт // Зьвязда : газэта. — 29 ліпеня 2014. — № 140 (27750). — С. 1. — ISSN 1990-763X.
  2. Вінцэнта Завадзкая. Разьдзел 17. Варэньне, жэле, павідла, сокі, сыропы, цэдры, шарбеты // Літоўская кухарка. Першая беларуская кулінарная кніга / перакл. Натальля Бабіна, адказн. і дызайн І.В. Разько. — Менск: Харвэст, 2013. — С. 382. — 432 с. — 1500 ас. — ISBN 978-985-18-1935-1
  3. Эдвард Зайкоўскі, Галіна Тычка. Малінавы шарбет // Старадаўняя беларуская кухня / заг.рэд. Л.Я. Ракіта, рэд. С.А. Скуратовіч, маст.рэд. Віктар Калінін. — Менск: Ураджай, 1995. — С. 248. — 287 с. — 2000 ас. — ISBN 5-7860-0742-1