Рэваз Габрыядзэ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Рэваз Габрыядзэ
Rezo Gabriadze 2010i.jpg
Рэваз Габрыядзэ (2010)
Дата нараджэньня 29 чэрвеня 1936
Месца нараджэньня Сьцяг краіны або тэрыторыі Кутаісі
Дата сьмерці 6 чэрвеня 2021 (84 гады)
Месца сьмерці Сьцяг Грузіі Тбілісі
Месца вучобы
Прафэсіі рэжысэр лялечнага тэатру, кінарэжысэр, сцэнарыст, драматург, маляр, скульптар
Навуковая сфэра тэатар[1], мастацтва[1] і драма[1]
Тэатар Тбіліскі дзяржаўны тэатар марыянэтак імя Рэзо Габрыядзэ
Узнагароды
IMDb ID nm0300175
Сайт gabriadze.com
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Габрыядзэ (неадназначнасьць).

Рэва́з Лява́навіч Габрыядзэ (па-грузінску: რევაზ (რეზო) ლევანის ძე გაბრიაძე; 29 чэрвеня 1936, Кутаісі, ЗСФСР, СССР — 6 чэрвеня 2021, Тбілісі, Грузія) — савецкі і грузінскі сцэнарыст, драматург, рэжысэр, маляр, скульптар, заснавальнік Тбіліскага тэатру марыянэтак. Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1989).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Рэваз Габрыядзэ нарадзіўся 29 чэрвеня 1936 року ў месьце Кутаісі (цяпер у Грузіі). У 1964 року скончыў факультэт журналістыкі Тбіліскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, у 1967 — Вышэйшыя курсы сцэнарыстаў і рэжысэраў у Маскве. Браў удзел у будаўніцтве Інгурскай ГЭС.

Аўтар сцэнару больш як 35 фільмаў.

У 1981 року заснаваў Тбіліскі тэатар марыянэтак, зьяўляўся ў ім рэжысэрам, драматургам, маляром і скульптарам. Працы выстаўляліся ў Расеі, Францыі, Нямеччыне. Творы захоўваюцца ў дзяржаўных і прыватных зборах у ЗША, Ізраілі, Нямеччыне, Расеі, Францыі, Японіі.

У 1990-х роках працаваў у Швайцарыі і Францыі.

Сканаў 6 чэрвеня 2021 року пасьля працяглай хваробы. Пахаваны 10 чэрвеня ў Мтацміндзкім пантэоне.

Фільмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Рэжысэр[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сцэнарыст[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Проза[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Кутаісі — места», раман (2002)
  • «Чыта ГК—49-54, або Лекар і хворы», раман (2003)

Прэміі і ўзнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Жонка — Алена Габрыядзэ.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]