Перайсьці да зьместу

Рымавід (імя)

Дадаць спасылкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Рымвід
лац. Rymavid
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rimo + Wid
Іншыя формы
Варыянт(ы) Рымвід, Рынвід
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Рымвід»

Рымаві́д — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча Ры́мвід (Ры́нвід).

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Рыма (Rimo) і Від (Wid) — імёны германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -рым- (імёны ліцьвінаў Рымель, Рыман, Рымунд; германскія імёны Riemel, Rimann, Rimund) паходзіць ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'[2], а аснова -від- (імёны ліцьвінаў Відмунд, Мельвід, Торвід; германскія імёны Widmund, Melvid, Torvid) — ад гоцкага wida 'повязь, злучэньне, моцнасьць' або ад гоцкага і германскага widus 'дрэва'[3]. Такім парадкам, імя Рымавід азначае «непарушная моцнасьць»[4]. Адзначалася германскае імя Rennuit (Renn-uit)[5][6], Renuwidi[7][6].

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Рымвід (Rymwid) і Рымвіт (Rymwit)[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: cum Johanne Rymowydowicz[9], Johannes Rimouidouicz[10], Johannem Rymowidowicz[11] (Johannes Rymowydowicz[12]; 2 кастрычніка 1413 году); Juschko Rymowidowicz (15 траўня 1432 году)[13]; пан Римовидъ[14], Юшко Римовидович[15], Олехно Римовидович[16] (1440—1449 гады); alias Coreyva Rimvidowicz (1442 год)[17]; domino Rimouid (1452 году)[18]; generosis et nobilibus dominis… Olechno Rimowidowicz (13 чэрвеня 1456 году)[19]; Римовид Якгинтович наместник берестейский (29 лістапада 1459 году)[20]; nos… Svdvmvnth Rymowydowicz et Myszko germanus eius… Nymyra Rymowydovicz… Svdymvd Rymowidovicz (13 студзеня 1460 году)[21]; ego Joannes Jagynthowicz Rimowjd heres in Porozow (29 чэрвеня 1460 году)[22]; homines… Rimowid (1461 год)[23]; nos nobiles… Nyemyera Rymowydowycz (1486 год)[24]; Немира Римовидович (1 сакавіка 1491 году)[25]; homines… Rymovyd (3 чэрвеня 1494 году)[26]; у Волковьиском повете… на Римовидовскои земли подле его дворца Римовидовского (12 верасьня 1498 году)[27]; homines nostros districtus Merecensis… Mikołaja Rimowidowicza (16 жніўня 1511 году)[28]; Василищане… Станко Римовидович (24 жніўня 1524 году)[29]; Миколаи Римовидович[30], Петко Рымъвидовичъ[31], Римовидъ Ромашъковичъ[32], Рымвидъ Вибревичъ[33], Мартинъ Римвидовичъ[34] (1528 год); Якуб Римъвидович… Ян Римъвидович (1538 год)[35]; Родъ Римвидовъ[36], Янъ Станиславовичъ Рымовидъ[37], Войтехъ Станиславовичъ Рымовидъ[38] (1567 год); з роду Римвидов з Арвистова… з роду Римвидов от Каплицы Еразмусу Мартиновичу (15 верасьня 1568 году)[39]; пана Юръи Ринъвида… Jerzy Rymwid (16 кастрычніка 1597 году)[40]; Янъ Римвидъ — чешникъ Мозырскій… Jan Rymwid — czesznik Mozyrski (16 сакавіка 1672 году)[41]; Hieronim Rinwid (27 чэрвеня 1697 году)[42]; Pan Eliasz Rynwid Podkomorzy Lidzki (1717 год)[43]; Piotr Franciszek Rymwid Mickiewicz, cześn. i rotm. pow. orszańskiego… Józef Rymwid Mickiewicz, skarb. wiłkomierski[44], Piotr Franciszek Rymwid Mickiewicz, cześn. i rotm. nowogródzki[45] (10 лютага 1779 году); Tadeusz Rymwid (7 лютага 1780 году)[46]; Maciej Rymwit (9 лютага 1791 году)[47].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

З XVI ст. прыдомкам Рымвід або Рынвід карыстаўся літоўскі шляхецкі род Мацкевічаў гербу Порай[50].

Рымвіды[51], Рымвіды-Міцкевічы і Рынвіды-Міцкевічы[52] — літоўскія шляхецкія роды.

Рымвід (Rymwid) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[53].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1273, 1563.
  2. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  4. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  5. ↑ Debrabandere F. Woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk. — Amsterdam, 2003.
  6. 1 2 R, Dictionnaire de tous les noms de famille belges
  7. ↑ Germain J., Herbillon J. Dictionnaire des noms de famille en Wallonie et à Bruxelles. — Bruxelles, 2007.
  8. ↑ Naruszewicz-Duchlińska A. Surnames of Lithuanian origins in Polish anthroponomy // Preservation of Cultural Heritage and Strengthening of Regional Identity. — Klaipėda, 2008. S. 84—88.
  9. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 54.
  10. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 57.
  11. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 70.
  12. ↑ Урбан П. Старажытныя ліцьвіны: мова, паходжаньне, этнічная прыналежнасьць. — Менск: 2001. С. 171.
  13. ↑ Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. С. 191.
  14. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 28.
  15. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 22.
  16. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 35, 53.
  17. ↑ Rowell S. C. Winning the Living by Remembering the Dead? Franciscan Tactics and Social Change in 15th century Vilnius // Tarp istorijos ir būtovės. Studijos prof. E. Gudavičiaus 70-mečiui. Vilnius, 1999. P. 119.
  18. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 240.
  19. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 249.
  20. ↑ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 52.
  21. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 259—260.
  22. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 264.
  23. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 271.
  24. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 415.
  25. ↑ Грамота Анны, вдовы дорогичинского судьи Немиры Римовидовича, о продаже имения Миколаю Радзивилловичу (1491)(недаступная спасылка), Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae
  26. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 482.
  27. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 185.
  28. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 11 (1518—1523). — Vilnius, 1997. P. 99.
  29. ↑ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 5.
  30. ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 82.
  31. ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 87.
  32. ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 89.
  33. ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 159.
  34. ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 160.
  35. ↑ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 321.
  36. ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 724, 726.
  37. ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 774.
  38. ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 775.
  39. ↑ Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415.
  40. ↑ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 474.
  41. ↑ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 12. — Вильна, 1883. С. 458.
  42. ↑ Grala T. Stronnictwo saskie na Litwie w pierwszym okresie panowania Augusta II. — Poznań, 2017. S. 448.
  43. ↑ Taryfa Podymnego Powiatu Lidzkiego 1717 rok / Opracował Ł. Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-226). — 2025. S. 17.
  44. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 281, 285, 295.
  45. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 284.
  46. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 306.
  47. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 488.
  48. ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 75.
  49. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 9. Województwo mścisławskie XVI—XVIII wiek. — Warszawa, 2019. S. 140.
  50. ↑ Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. S. 104.
  51. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р, Згуртаваньне беларускай шляхты
  52. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на М, Згуртаваньне беларускай шляхты
  53. ↑ Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society

Літаратура

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Рымавід_(імя)&oldid=2665576»