Перайсьці да зьместу

Рымавід (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rimo + Wid
Іншыя формы
Варыянт(ы) Рымвід, Рынвід
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Рымвід»

Рымаві́д — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча Ры́мвід.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Рыма (Rimo) і Від (Wid) — імёны германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -рым- (імёны ліцьвінаў Рымель, Рыман, Рымунд; германскія імёны Riemel, Rimann, Rimund) паходзіць ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'[2], а аснова -від- (імёны ліцьвінаў Відмунд, Мельвід, Торвід; германскія імёны Widmund, Melvid, Torvid) — ад гоцкага wida 'повязь, злучэньне, моцнасьць' або ад гоцкага і германскага widus 'дрэва'[3]. Такім парадкам, імя Рымавід азначае «непарушная моцнасьць»[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: cum Johanne Rymowydowicz[5], Johannes Rimouidouicz[6], Johannem Rymowidowicz[7] (Johannes Rymowydowicz[8]; 2 кастрычніка 1413 году); Juschko Rymowidowicz (15 траўня 1432 году)[9]; пан Римовидъ[10], Юшко Римовидович[11], Олехно Римовидович[12] (1440—1449 гады); alias Coreyva Rimvidowicz (1442 год)[13]; domino Rimouid (1452 году)[14]; generosis et nobilibus dominis… Olechno Rimowidowicz (13 чэрвеня 1456 году)[15]; Римовид Якгинтович наместник берестейский (29 лістапада 1459 году)[16]; nos… Svdvmvnth Rymowydowicz et Myszko germanus eius… Nymyra Rymowydovicz… Svdymvd Rymowidovicz (13 студзеня 1460 году)[17]; ego Joannes Jagynthowicz Rimowjd heres in Porozow (29 чэрвеня 1460 году)[18]; homines… Rimowid (1461 год)[19]; nos nobiles… Nyemyera Rymowydowycz (1486 год)[20]; Немира Римовидович (1 сакавіка 1491 году)[21]; homines… Rymovyd (3 чэрвеня 1494 году)[22]; у Волковьиском повете… на Римовидовскои земли подле его дворца Римовидовского (12 верасьня 1498 году)[23]; homines nostros districtus Merecensis… Mikołaja Rimowidowicza (16 жніўня 1511 году)[24]; Василищане… Станко Римовидович (24 жніўня 1524 году)[25]; Миколаи Римовидович[26], Петко Рымъвидовичъ[27], Римовидъ Ромашъковичъ[28], Рымвидъ Вибревичъ[29], Мартинъ Римвидовичъ[30] (1528 год); Якуб Римъвидович… Ян Римъвидович (1538 год)[31]; Родъ Римвидовъ[32], Янъ Станиславовичъ Рымовидъ[33], Войтехъ Станиславовичъ Рымовидъ[34] (1567 год); з роду Римвидов з Арвистова… з роду Римвидов от Каплицы Еразмусу Мартиновичу (15 верасьня 1568 году)[35]; пана Юръи Ринъвида… Jerzy Rymwid (16 кастрычніка 1597 году)[36]; Янъ Римвидъ — чешникъ Мозырскій… Jan Rymwid — czesznik Mozyrski (16 сакавіка 1672 году)[37]; Piotr Franciszek Rymwid Mickiewicz, cześn. i rotm. pow. orszańskiego… Józef Rymwid Mickiewicz, skarb. wiłkomierski[38], Piotr Franciszek Rymwid Mickiewicz, cześn. i rotm. nowogródzki[39] (10 лютага 1779 году); Tadeusz Rymwid (7 лютага 1780 году)[40]; Maciej Rymwit (9 лютага 1791 году)[41].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З XVI ст. прыдомкам Рымвід або Рынвід карыстаўся літоўскі шляхецкі род Мацкевічаў гербу Порай[44].

Рымвіды[45] і Рымвіды-Міцкевічы[46] — літоўскія шляхецкія роды.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1273, 1563.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  5. ^ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 54.
  6. ^ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 57.
  7. ^ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 70.
  8. ^ Урбан П. Старажытныя ліцьвіны: мова, паходжаньне, этнічная прыналежнасьць. — Менск: 2001. С. 171.
  9. ^ Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. С. 191.
  10. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 28.
  11. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 22.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 35, 53.
  13. ^ Rowell S. C. Winning the Living by Remembering the Dead? Franciscan Tactics and Social Change in 15th century Vilnius // Tarp istorijos ir būtovės. Studijos prof. E. Gudavičiaus 70-mečiui. Vilnius, 1999. P. 119.
  14. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 240.
  15. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 249.
  16. ^ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 52.
  17. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 259—260.
  18. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 264.
  19. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 271.
  20. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 415.
  21. ^ Грамота Анны, вдовы дорогичинского судьи Немиры Римовидовича, о продаже имения Миколаю Радзивилловичу (1491), Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae
  22. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 482.
  23. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 185.
  24. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 11 (1518—1523). — Vilnius, 1997. P. 99.
  25. ^ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 5.
  26. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 82.
  27. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 87.
  28. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 89.
  29. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 159.
  30. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 160.
  31. ^ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 321.
  32. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 724, 726.
  33. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 774.
  34. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 775.
  35. ^ Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415.
  36. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 474.
  37. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 12. — Вильна, 1883. С. 458.
  38. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 281, 285, 295.
  39. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 284.
  40. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 306.
  41. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 488.
  42. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 75.
  43. ^ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 9. Województwo mścisławskie XVI—XVIII wiek. — Warszawa, 2019. S. 140.
  44. ^ Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. S. 104.
  45. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р, Згуртаваньне беларускай шляхты
  46. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на М, Згуртаваньне беларускай шляхты

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]