Рубін Казань

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Рубін
FC Rubin Kazan.svg
Заснаваны 1958
Горад Казань, Расея
Стадыён Казань-Арэна
Умяшчальнасьць: 45 379
Прэзыдэнт Радзік Шайміеў
Кіраўнік Татарстан
Галоўны трэнэр Леанід Слуцкі
Чэмпіянат Прэм’ер-ліга
 · 2020—2021 4 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
Афіцыйны сайт

«Рубі́н» (па-расейску: Рубин Казань, па-татарску: Рубин Казан) — расейскі футбольны клюб з гораду Казані. Заснаваны ў 1958 годзе, але не афіцыйна клюб вядзе сваю гісторыю з 1936 году. Двухразовы чэмпіён Расеі (2008, 2009), двухразовы ўладальнік Супэркубка Расеі (2010, 2012), уладальнік Кубка Расеі (2012) і Кубка Садружнасьці (2010). У найвышэйшым дывізіёне гуляе з 2003 году. Адразу ж пасьля выхаду ў найвышэйшы дывізіён клюб заваяваў бронзавыя мэдалі, а ў 2008 годзе, да свайго 50-гадовага юбілею, стаў чэмпіёнам за 3 туры да заканчэньня чэмпіянату.

У 2008 годзе «Рубін» усталяваў рэкорд чэмпіянатаў Расеі, атрымаўшы сем перамог у першых сямі турах. Папярэдні рэкард належыў маскоўскаму «Дынама». У 2009 годзе клюб быў прызнаны найлепшай камандаў сэзону паводле вэрсіі Расейскага футбольнага зьвязу[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Цяперашняя каманда была створана на базе завода імя Гарбунова. Назва каманды ў сілу таго, што яна ўяўляла сабой калектыў ад абароннага прадпрыемства, якое мела патрэбу ў пэўным рэжыме сакрэтнасьці, стала зьмяняліся на Каманда Ленінскага раёну, «Крылы Саветаў», «Іскра», «Рубін». З 1948 году ўдзельнічала ў чэмпіянаце РСФСР. Лідэрамі каманды ў канцы 1940-х — пачатку 1950-х гадоў былі Віктар Байкоў, Арам Мусаілаў, Рыгор Рунянкоў, Іван Ноктыкаў, Канстанцін Сундатаў. У пэрыяд з 1948 па 1957 гады завадчане тры разы займалі 3-е й 6 разоў 2-е месца ў Паволскай зоне першынства РСФСР. У 1956 годзе каманда прабілася ў фінальную стадыю, якая праводзілася ў Грозным, заняла ў гэтым турніры 9-е месца з 13-ці камандаў.

Росквіт эпохі Сенцяброва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1958 годзе ў Казані ўпершыню зьявілася каманда майстроў. Гэта зьвязана з пасьпяховым выступленьнем каманды завода імя Гарбунова ў чэмпіянаце РСФСР. Клюб атрымаў назву «Іскра» й апынуўся ў першай зоне першынства РСФСР клясы «Б». Дэбютны матч казанцы гулялі супраць хэрсонскага «Спартаку». Гэты матч скончыўся паразай зь лікам 2:4. Сэзон каманда завяршыла на 14-м месцы. У сэзоне 1959 году каманду ўзначаліў Мікалай Сенцяброў, які кіраваў камандай наступныя 12 гадоў. Да «Іскры» Мікалай трэніраваў іванаўскі «Тэкстыльшчык». Паводле вынікаў сэзону казанская каманда заняла 5-е месца, што на 9 пазыцыяў вышэй за мінулагодні вынік. Сэзон 1960 году аказаўся больш пасьпяховым. Паводле вынікаў першага кола каманда пацярпела толькі адну паразу, аднак другое кола спаборніцтва апынулася больш складанай. Паводле вынікаў сэзону казанцы апынуліся на 4-м месцы. У жніўні 1960 году адбылося адкрыцьцё стадыёна «Цэнтральны», а 21 жніўня быў згуляны дэбютны матч на новай арэне ў якім «Іскра» перамагла «Мэталюрг» зь лікам 2:1. Пачатак сэзону 1961 году нагадваў мінулы сэзон. Каманда зноўку пасьпяхова згуляла ў першым коле й няўдала ў другім. У сэзонах 1962 і 1963 гадоў «Іскра» займала 3-е месца, што не давала пэрспэктываў на павышэньне. Але ўвесь гэты час ішла праца па стварэньні магутнай каманды. У сэзоне 1964 году каманда ўзмацнілася маладымі гульцамі зь першынства гораду. Пачатак сэзону, у адрозьненьне ад мінулых сэзонаў, выдаўся ня вельмі пасьпяховым, але ў канцы чэмпіянату каманда выдала 15-матчавую беспаразную сэрыю й скончыла сэзон на 2-м месцы, што дало магчымасьць працягнуць барацьбу за месца ў чэмпіянаце рангам вышэй. У міжсэзоньне клюб змяніў назву. Кіраўніцтва прапанавала зьмяніць яго на больш прыгожае й гучнае «Рубін». У канцы сэзону, у матчы супраць саратаўскага «Сокалу», «Рубін» забясьпечыў сабе месца ў лізе «А».

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 13 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Расеі Бр Мікіта Мядзьведзеў 1994
3 Сьцяг Тунісу Аб Мантасар Тальбі 1998
5 Сьцяг Харватыі Аб Філіп Урэмавіч (капітан) 1997
6 Сьцяг Паўднёвай Карэі ПА Хван Ін-Бом 1996
7 Сьцяг Расеі Нап Салтмурад Бакаеў 1999
8 Сьцяг Расеі ПА Алег Шатаў 1990
9 Сьцяг Сэрбіі Нап Джорджэ Дэспатавіч 1992
10 Сьцяг Расеі Нап Герман Анугха (ар. Вайле) 1996
11 Сьцяг Даніі Нап Андэрс Дрэер 1998
14 Сьцяг Расеі Нап Міхаіл Касьцюкоў 1991
19 Сьцяг Расеі Нап Іван Ігнацьеў 1999
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20 Сьцяг Расеі Аб Уладзіслаў Ігнацьеў 1987
21 Сьцяг Грузіі Нап Хвіча Кварацхелія 2001
22 Сьцяг Расеі Бр Юры Дзюпін 1988
23 Сьцяг Расеі Нап Аляксандар Зуеў 1996
28 Сьцяг Даніі ПА Олівэр Абільгор 1996
31 Сьцяг Расеі Аб Георгі Зотаў 1990
38 Сьцяг Расеі ПА Леон Мусаеў 1999
75 Сьцяг Расеі Бр Іван Канавалаў 1994
77 Сьцяг Расеі Аб Ільля Самошнікаў 1997
93 Сьцяг Расеі Бр Аляксей Гарадавы 1993
99 Сьцяг Чарнагорыі Нап Сэад Гакшабанавіч 1999

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]