Рось (рака)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Рака
Рось
Выток каля в. Лозы
Вусьце Нёман
Краіны басэйну Беларусь
Даўжыня 99 км
Сярэднегадавы сьцёк 6,8 м³/с
Плошча басэйну 1250 км²
Нахіл воднай паверхні 0,8 ‰

Рось, Рос, Ро́са — рака ў Гарадзенскай вобласьці, левы прыток Нёману. Даўжыня 99 км. Плошча вадазбору 1250 км². Выдатак вады ў вусьці 6,8 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8‰.

Асноўныя прытокі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У маляўнічай мясьціне ніжэй за ўток ракі Ваўпянка ўтварылася Воўпаўскае вадасховішча

На рацэ[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Агульныя зьвесткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачынаецца ў забалочанай мясцовасьці за 2 км на захад ад вёскі Лозы Сьвіслацкага раёну, цячэ ў межах Ваўкавыскага ўзвышша. Упадае ў Нёман за 1,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дубна Мастоўскага раёну.

Даліна трапэцападобная (шырыня 1 км у вярхоўі да 2,5 км у ніжняй плыні), перасечаная глыбокаўрэзанымі далінамі прытокаў і ярамі. Абалона паміж вёскамі Зарачаны і Падрось Ваўкавыскага раёну адсутнічае, на астатнім працягу двухбаковая, забалочаная, парасла хмызьняком, у вусьцевай частцы высокая, сухая (шырыня 400—600 м). Рэчышча на працягу 3 км ад вытоку каналізаванае, ніжэй зьвілістае. Каля вёскі Лічыцы і мястэчка Краснасельскі падзяляецца на 2 рукавы, якія ўтвараюць выспы (даўжынёй 1,5 км і 3,5 км).

Замярзае ў пачатку сьнежня, крыгалом у пачатку сакавіка[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Блакітная кніга Беларусі. Энцыкл. — Менск, 1994. С. 311

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Блакітная кніга Беларусі: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзісько, М. М. Курловіч, Я. В. Малашэвіч і інш.; Маст. В. Г. Загародні. — Менск: БелЭн, 1994. — 415 с. ISBN 5-85700-133-1. С. 311
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл./ БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил.
  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971.