Пётар з Алькантары
| Пётар з Алькантары | |
| Pedro de Alcántara | |
 | |
| Сьвяты | |
|---|---|
| Нарадзіўся | 1499 |
| Памёр | 18 кастрычніка 1562 |
| Шануецца | Каталіцкая царква |
| Бэатыфікаваны | 18 красавіка 1622 |
| Кананізаваны | 28 красавіка 1669 |
| Дзень памяці | 18 кастрычніка |
| Атрыбуты | францішканскае адзеньне, крыж, кніга |
Сьвяты Пётар з Алькантары (па-гішпанску: Pedro de Alcántara, Juan de Garavito y Vilela de Sanabria; 1499, Алькантара — 18 кастрычніка 1562, Арэнас-дэ-Сан-Пэдра) — гішпанскі францішканін, аскет, містык і рэфарматар манаскага жыцьця. Быў адным з найбольш вядомых каталіцкіх духоўных аўтараў XVI стагодзьдзя і духоўным дарадцам сьвятой Тэрэзы Авільскай. Заснаваў рэфармаваную галіну францішканскага ордэну, вядомую як алькантарынцы.[1]
Жыцьцяпіс
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нарадзіўся ў 1499 годзе ў мястэчку Алькантара ў Эстрэмадуры. Атрымаў адукацыю ў Саляманскім унівэрсытэце, пасьля чаго ўступіў у францішканскі ордэн.[2]
У 1524 годзе быў пасьвечаны ў сьвятары. Вёў актыўную прапаведніцкую дзейнасьць і займаў розныя кіраўнічыя пасады ў францішканскім ордэне. Зь цягам часу стаў прыхільнікам больш строгага выкананьня манаскіх правілаў і пачаў працу над рэформай ордэну.[1]
Рэформа францішканскага ордэну
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пётар лічыў, што францішканцы адышлі ад першапачатковага ідэалу беднасьці, закладзенага сьвятым Францішкам Асызкім. Ён настойваў на вяртаньні да строгай аскезы, маўчаньня, пастоў і беднасьці.[3]
Пасьля атрыманьня дазволу ад папы рымскага заснаваў шэраг рэфармаваных кляштараў. Ягоныя пасьлядоўнікі атрымалі назву алькантарынцы (Alcantarinos) і сталі адной з галінаў францішканскага руху ў Гішпаніі і Партугаліі.[1]
Сувязь з Тэрэзай Авільскай
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пётар з Алькантары падтрымліваў рэформу Тэрэзы Авільскай у ордэне кармэлітаў. Ён стаў адным з галоўных абаронцаў яе дзейнасьці ў часы, калі яна сутыкалася з крытыкай і падазрэньнямі. У сваіх успамінах Тэрэза высока ацэньвала ягоны духоўны аўтарытэт і асабістую сьвятасьць.[4]
Аскетычнае жыцьцё
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пётар з Алькантары праславіўся надзвычай строгай аскезай. Паводле сьведчаньняў сучасьнікаў, ён абмяжоўваў сон да некалькіх гадзінаў на суткі, насіў грубае адзеньне і большую частку часу прысьвячаў малітве і разважаньню.[5]
Творы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Найбольш вядомым творам Пятра з Алькантары лічыцца кніга «Пра малітву і разважаньне» (Tratado de la oración y meditación, 1562 год), якая набыла шырокае распаўсюджаньне ў каталіцкім сьвеце і паўплывала на духоўную літаратуру эпохі Контрарэфармацыі.[1]
Кананізацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]18 красавіка 1622 году быў беатыфікаваны папам Грыгорыюсам XV. 28 красавіка 1669 году папа Клімэнт IX абвясьціў яго сьвятым.[6]
Ушанаваньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Сьвяты Пётар з Алькантары лічыцца апекуном Бразыліі, Эстрэмадуры і шэрагу каталіцкіх супольнасьцяў. Касьцёл згадвае яго ў літургічным календары 18 кастрычніка.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 3 4 Saint Peter of Alcántara. Encyclopaedia Britannica.
- ↑ Peter of Alcántara. Wikipedia.
- ↑ St. Peter of Alcantara. Catholic Online.
- ↑ Teresa of Ávila, Libro de la vida.
- ↑ St. Peter of Alcantara. Catholic Encyclopedia.
- ↑ Acta Canonizationis Sancti Petri de Alcantara. Sancta Sedes.
