Пётар Весялоўскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пётар Весялоўскі
Надмагільле Пятра Весялоўскага
Надмагільле Пятра Весялоўскага
POL COA Wadwicz.svg
Герб «Агончык»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся невядома
Памёр 1619(1619)
Род Весялоўскі
Бацькі Пётар Весялоўскі
Кацярына з Валовічаў
Жонка Соф’я зь Любамірскіх
Дзеці Крыштап

Пётар Весялоўскі (? — па 10 верасьня 1619[1]) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Падскарбі дворны (1590—1598), маршалак надворны (1598—1615) і вялікі літоўскі (з 1615).

Трымаў Тыкоцінскае і Ковенскае (з 1592) і Васількаўскае (з 1603) староствы.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадстаўнік шляхецкага роду Весялоўскіх гербу «Агончык» зьменены, сын Пятра і Кацярыны з Валовічаў. Атрымаў адукацыю ў нямецкіх рэфармацыйных унівэрсытэтах, пазьней перайшоў у каталіцтва.

Займаў шэраг дзяржаўных пасадаў, у тым ліку каралеўскага сакратара. Быў адным з 6 прадстаўнікоў ад шляхецкага стану на канвакацыйным сойме 1573.

Збудаваў у Беластоку палац паводле праекту архітэктара Якуба Брэтвуса. Меў летнюю рэзыдэнцыю ў вёсцы Каменная каля Дубровы Беластоцкай. Фундаваў мураваны Фарны касьцёл ў Беластоку, а таксама касьцёл у Старой Каменнай. Апошні ў наш час зьяўляецца найстарэйшым драўляным збудаваньнем Падляшша.

У 1579 ажаніўся з Соф’яй Любамірскай, у шлюбе зь якой меў сына Крыштапа.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Андрэй Радаман. Весялоўскія // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 404.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Пётар Весялоўскісховішча мультымэдыйных матэрыялаў