Пэбібайт
| Вымярэньні ў байтах | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Дзесятковая прыстаўка | Двайковая прыстаўка | |||||
| Назва | Знак | Ступень | Назва | Знак | Ступень | |
| МЭК | ДАСТ | |||||
| байт | B | 100 | байт | B | байт | 20 |
| кілябайт | kB | 103 | кібібайт | KiB | Кбайт | 210 |
| мэгабайт | MB | 106 | мэбібайт | MiB | Мбайт | 220 |
| гігабайт | GB | 109 | гібібайт | GiB | Гбайт | 230 |
| тэрабайт | TB | 1012 | тэбібайт | TiB | Тбайт | 240 |
| пэтабайт | PB | 1015 | пэбібайт | PiB | Пбайт | 250 |
| эксабайт | EB | 1018 | эксьбібайт | EiB | Эбайт | 260 |
| зэтабайт | ZB | 1021 | зэбібайт | ZiB | Збайт | 270 |
| ётабайт | YB | 1024 | ёбібайт | YiB | Ёбайт | 280 |
Пэбібайт (па-ангельску: pebibyte, скар. ад «анг. peta binary byte») — адзінка вымярэньня колькасьці інфармацыі, роўная 1 125 899 906 842 624 байтам (250) і 1024 тэбібайтам. Ужываецца для ўказаньня аб’ёму памяці ў розных электронных прыладах.
Пэбібайт цесна зьвязаны з пэтабайтам, які ў сваю чаргу альбо зьяўляецца сынонімам пэбібайта, альбо азначае 1015 байтаў = 1 000 000 000 000 000 байтаў, у залежнасьці ад сытуацыі (гл. Двайковыя прыстаўкі).