Пустынь

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Пу́стынь — манаскае пасяленьне ў традыцыі праваслаўя, звычайна аддалены ад асноўнага манастыра скіт, які разьмяшчаўся ў незаселеным людзьмі месцы. Раней пустынямі называлі невялікія мужчынскія манаскія абшчыны, якія мелі звычайна не больш за адзін храм. У далейшым такі манастыр мог значна вырасьці ў памерах, але захаваць у сваім назове слова пустынь.

У цяперашні час уваходзіць у склад назвы некаторых манастыроў, напр., Сьвята-Пакроўская Галасееўская пустынь у Кіеве.

У 2015 г. пры археалягічных раскопках на селішчы Сьвята-Елісееўскага Лаўрышаўскага мужчынскага манастыра (в. Лаўрышава, Шчорсаўскі сельсавет, Наваградзкі раён, Гарадзенская вобласьць) выяўлена сярэдневяковая прыкладна́я матрыца пячаткі XIII — XIV стст., надпіс на якой прачытаны як «Сьвятая пу́стынь» у спалучэньні грэцкай і старажытнарускай моў[1] (аднак існуе і меркаваньне, што надпіс зроблены на габрэйскай мове і перадае габрэйскае імя).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Германовіч, А. На раскопках Лаўрышаўскага манастыра знайшлі ўнікальную матрыцу-пячатку XIII стагоддзя // Будзьма беларусамі! [Электронны рэсурс] — 2015. 10 верасьня. — Дата доступу: 25.11.2015.