Вялікі Ноўгарад

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Ноўгарад»)
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вялікі Ноўгарад
рас. Великий Новгород
Вялікі Ноўгарад
Coat of Arms of Veliky Novgorod.svg Flag of Veliky Novgorod.svg
Герб Вялікага Ноўгараду Сьцяг Вялікага Ноўгараду
Першыя згадкі: 859
Краіна: Расея
Суб’ект фэдэрацыі: Наўгародзкая вобласьць
Плошча: 90 км²
Насельніцтва (2010)
колькасьць: 214 777 чал.
шчыльнасьць: 2386,41 чал./км²
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +7 8162
Паштовы індэкс: 174xxx
Нумарны знак: 53
Геаграфічныя каардынаты: 58°31′ пн. ш. 31°17′ у. д. / 58.517° пн. ш. 31.283° у. д. / 58.517; 31.283Каардынаты: 58°31′ пн. ш. 31°17′ у. д. / 58.517° пн. ш. 31.283° у. д. / 58.517; 31.283
Вялікі Ноўгарад на мапе Расеі
Вялікі Ноўгарад
Вялікі Ноўгарад
Вялікі Ноўгарад
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
http://www.adm.nov.ru

Вялікі Ноўгарад (па-расейску: Великий Новгород) — горад у Расеі, зьяўляецца адміністрацыйным цэнтрам Наўгародзкай вобласьці. Цераз горад цячэ рака Волхаў, якая выцякае з возера Ільмень. Насельніцтва налічвае 214 777 чалавек. У гістарычных крыніцах Ноўгарад упершыню згадваецца ў 859 годзе.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Х стагодзьдзі на правым беразе ракі Волхаў існавала гарадзішча, якое ў сярэдзіне Х стагодзьдзя злучылася з новымі сялібамі на левым беразе ў Новы горад. У ХІ стагодзьдзі Ноўгарад падзяляўся ракой Волхаў на Гандлёвую і Сафійскую часткі. У 1-й траціне ХІ стагодзьдзя князь Яраслаў Мудры заснаваў Княжацкі двор у Гандлёвай частцы побач з Торгам, дзе зьбіралася народнае веча. У 1044 годзе ў Сафійскай частцы збудавалі драўляны дзядзінец. У 1045—1050 князь Уладзімер Яраслававіч узьвёў 5-купальны Сафійскі сабор, які стаў найбольш старажытным храмам Расеі. Пад сьценамі гэтага сабору сталі праводзіць веча. У 1113 годзе князь Мсьціслаў Уладзімеравіч заклаў каля Торга Мікольскі сабор, які паўтараў дойлідзтва Сафійскага сабору. У ХІІ стагодзьдзі князь Усевалад узьвёў вакол Торга царкву Яна Хрысьціцеля на Апоках, храм сьвятога Юрыя і царкву Ўсьпеньня Багародзіцы. У 1207 годзе купцы, якія гандлявалі з краінамі Балтыйскага мора, узьвялі побач зь Мікольскім саборам царкву Параскевы Пятніцы, якая лічылася апякункай гандлю і рамяства ды заступніцай жанчынаў. У ХІV стагодзьдзі горад атрымаў назву Вялікі Ноўгарад. Да ХV стагодзьдзя на месцы дзядзінца вакол Сафійскага сабору склалі муры Крамля з каменю, якія абліцавалі цэглай. Даўжыня муроў склала 1500 мэтраў, таўшчыня — ад 2 да 4 мэтраў, вышыня — ад 8 да 12 мэтраў. Пры канцы ХV стагодзьдзя Княжацкі двор атрымаў назву Яраславава дварышча, бо ў ім перастаў жыць князь. У студзені 1570 году маскоўскі цар Іван Жахлівы ўчыніў разгром Ноўгарада сіламі апрычнікаў[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Дыяна Серадзюк. Што робіць горад чалавечным // Зьвязда : газэта. — 15 лістапада 2013. — № 215 (27580). — С. 6. — ISSN 1990-763x.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Вялікі Ноўгарадсховішча мультымэдыйных матэрыялаў