Навозы (Чарнігаўская вобласьць)

Навозы
лац. Navozy
укр. *Навози*
	Навозы; лац. Navozy; укр. Навози
	Населены пункт
	Герб
Краіна	Украіна
Вобласьць	Чарнігаўская
Раён	Чарнігаўскі
Першыя згадкі	1552 год
Часавы пас	UTC+2; UTC+3 (летні час);
Каардынаты	51°21′09″ пн. ш. 30°40′48″ з. д.HGЯO
Насельніцтва
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Паштовы індэкс	15545
КОАТУУ	7425581601
	Навозы на мапе Ўкраіны Навозы

Наво́зы (па-ўкраінску: Наво́зи, з 1962 г. — Дняпро́ўскае, па-ўкраінску: Дніпро́вське) — сяло ў складзе Міхайла-Кацюбінскай мястэчкавай грамады Чарнігаўскага раёну Чарнігаўскай вобласьці Украіны.

Гісторыя

Вялікае Княства Літоўскае

У апісаньні Чарнобыльскага замку 1552 года сяло Навоз згаданае сярод тых, што належалі Пячэрскаму манастыру ў Кіеве; уваходзіла ў склад чацьвёртай, не названай па паселішчу-лідару нядзелі^[a]^[2].

Напярэдадні падпісаньня акту Люблінскай уніі ўказам караля Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва (і Навоз з прылегласьцямі) было далучана да Кароны Польскай^[3].

Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай

Уласнасьцю Пячэрскага манастыра сёлы Навоз па абодва берагі Дняпра названыя ў вопісе рухомай і нерухомай маёмасьці, калі на пасаду архімандрыта ў 1593 годзе заступаў Нікіфар Тур^[4].

4 траўня 1607 году а. Ялісей Плетэніцкі, архімандрыт Пячэрскага манастыра ў Кіеве, судзіўся з панам Станіславам Чанавіцкім за наезд на сяло царкоўнае Навоз, рабаваньне маёмасьці і адвоз яе да сваіх добраў Лутавы^[5].

Згодна з падатковым рэестрам 1628 году, з 12 дымоў сяла Навоза архімандрыта Пятра Магілы і капітулы Кіева-Пячэрскага манастыра скарб мусіў атрымаць па 3 злотыя, з 6 агароднікаў па 1 злотаму і 6 грошаў, з 5 убогіх chałupek па 12 грошаў, з папа 6 злотых^[6].

Пад уладай Расеі

Пасьля Андрусаўскага замірэньня 1667 году сяло Навоз засталося ў складзе Расеі.

На 1859 год у сяле Навоз Чарнігаўскага павету Чарнігаўскай губэрні было 193 двары з 774 жыхарамі мужчынскага і 781 жаночага полу, дзеялі царква і прыстань на Дняпры^[7].

У парэформавы пэрыяд сяло Навоз адміністрацыйна належала да Пакульскай воласьці. На 1885 год тут налічвалася 258 двароў з 1405 жыхарамі, дзеялі царква, 2 карчмы, 5 вадзяных млыноў і 10 ветракоў, 2 маслабойні^[8].

Найноўшы час

Насельніцтва

Заўвагі

↑ Нядзелі альбо чэргі (у складзе кожнай некалькі паселішчаў), на якія падзялялася Чарнобыльская воласьць (званая калі-нікалі паветам), як даводзілася несьці замкавую службу, выконваць работы на карысьць замку. Па нядзелях разьмяркоўваліся і плацёжныя павіннасьці^[1].

Крыніцы

↑ Клепатский П. Г. Очерки по истории Киевской земли / П.Г. Клепатский – Т. 1: Литовский период. – Одесса, 1912. С. 185, 189 – 190
↑ Архив Юго-Западной России (далей: Архив ЮЗР). Ч. 7. Т. І. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 587 — 588
↑ Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)
↑ Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 1. Акты, относящиеся к истории православной церкви в Югозападной России. – Киев, 1859. С. 386
↑ Źródła dziejowe (далей: ZD). T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. X: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław). Dział II-gi. Opisane przez Aleksandra Jabłonowskiego. — Warszawa, 1894. S. 103
↑ Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. — С. 389 — 390
↑ Списки населенных мест Российской империи, составленные и издаваемые Центральным статистическим комитетом Министерства внутренних дел. Вып. XLVIII. Черниговская губерния: по сведениям 1859 года / обработан членом Стат. Совета Н. Штиглицом. – Санкт-Петербург: в типографии Карла Вульфа, 1866. С. 13
↑ Волости и важнейшие селения Европейской России. Вып. 3.: Губернии малороссийские и юго-западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская. – С.-Петербург: Центр. статист. комитет, 1885. С. 104

[2] Нядзелі альбо чэргі (у складзе кожнай некалькі паселішчаў), на якія падзялялася Чарнобыльская воласьць (званая калі-нікалі паветам), як даводзілася несьці замкавую службу, выконваць работы на карысьць замку. Па нядзелях разьмяркоўваліся і плацёжныя павіннасьці^[1].

[1] Клепатский П. Г. Очерки по истории Киевской земли / П.Г. Клепатский – Т. 1: Литовский период. – Одесса, 1912. С. 185, 189 – 190

[3] Архив Юго-Западной России (далей: Архив ЮЗР). Ч. 7. Т. І. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 587 — 588

[4] Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)

[5] Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 1. Акты, относящиеся к истории православной церкви в Югозападной России. – Киев, 1859. С. 386

[6] Źródła dziejowe (далей: ZD). T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. X: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław). Dział II-gi. Opisane przez Aleksandra Jabłonowskiego. — Warszawa, 1894. S. 103

[7] Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. — С. 389 — 390

[8] Списки населенных мест Российской империи, составленные и издаваемые Центральным статистическим комитетом Министерства внутренних дел. Вып. XLVIII. Черниговская губерния: по сведениям 1859 года / обработан членом Стат. Совета Н. Штиглицом. – Санкт-Петербург: в типографии Карла Вульфа, 1866. С. 13

[9] Волости и важнейшие селения Европейской России. Вып. 3.: Губернии малороссийские и юго-западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская. – С.-Петербург: Центр. статист. комитет, 1885. С. 104

[a]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[1]

п а р Чарнігаўская вобласьць
Раёны	Бабровіцкі Барзьнянскі Бахмацкі Варвынскі Гараднянскі Ічнянскі Казялецкі Каропскі Карукоўскі Кулікоўскі Менскі Нежынскі Ноўгарад-Северскі Носаўскі Прылуцкі Рэпкінскі Сасьніцкі Сноўскі Срабнянскі Сямёнаўскі Талалаеўскі Чарнігаўскі
Райцэнтры	Бабровіца Барзна Бахмач Варва Гародня Ічня Казялец Карукаўка Корап Кулікоўка Мена Нежын Носаўка Ноўгарад-Северскі Прылукі Рэпкі Сноўск Сосьніца Срэбнае Сямёнаўка Талалаеўка Чарнігаў
Гарады абласнога значэньня	Нежын Прылукі Чарнігаў