Навогард
| Навогард | |||
| Населены пункт | |||
| |||
| Краіна | Польшча | ||
|---|---|---|---|
| Ваяводзтва | Заходнепаморскае | ||
| Павет | Галеняўскі | ||
| Гміна | Навогард | ||
| Першыя згадкі | 1268 | ||
| Места з | 1309 | ||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||
| Бурмістар | Робэрт Чапля | ||
| Геаграфія | |||
| Плошча | 12 км² | ||
| Вышыня НУМ | 51 м | ||
| Часавы пас | |||
| Каардынаты | 53°40′19″ пн. ш. 15°07′09″ у. д.HGЯO | ||
| Насельніцтва | |||
| Колькасьць | 16 898 чал. (2014)[1] | ||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||
| Тэлефонны код | (+48) 91 | ||
| Паштовы індэкс | 72-200 | ||
| TERYT | 3204044 | ||
| Нумарны знак | ZGL | ||
| Сайт | nowogard.pl | ||
| Навогард на мапе Польшчы Навогард | |||
Наво́гард (па-польску: Nowogard, па-нямецку: Naugard) — места ў Галеняўскім павеце Заходнепаморскага ваяводзтва Польшчы, сядзіба гміны Навогард. Знаходзіцца за 64 км на паўночны ўсход ад Шчэціну і за 56 км на поўдзень ад Балтыйскага ўзьбярэжжа.
Насельніцтва — 16 816 чалавек (2010)[2]. Плошча — 12,44 км²[3].
Мінуўшчына
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Першыя згадкі пра Навоград датаваныя 1268 рокам як пра ўласнасьць каменскага біскупа. У 1309 атрымаў любецкія правы.
У першай палове XIV стагодзьдзя распачатае будаўніцтва абарончых муроў. У 1330—1334 збудаваны касьцёл Сьвятой Марыі, які захаваўся дагэтуль (цяпер Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі).
У Сярэднявеччы Навогард быў невялікім сельскагаспадарча-рамесьніцкім мястэчкам. У часе войнаў XVIII стагодзьдзя значна пацярпела і ў 1770 налічвала ўсяго 726 жыхароў.
У 1808 року Навоград стаў сядзібаю павету, у 1819 у склад павету ўлучаны Галеняў. У другой палове XIX стагодзьдзя пачынаецца хуткі рост места. У траўні 1883 адкрытая чыгуначная станцыя, у наступныя гады збудаваныя новыя прадпрыемствы і жылыя будынкі.

Перад пачаткам Другой сусьветнай вайны ў месьце налічвалася 8148 мяшканцаў. У 1945 року Навогард занялі савецкія войскі, пасьля гэтага ён увайшоў у склад Польшчы. Нямецкае насельніцтва дэпартаванае.
Першыя паваенныя месяцы месца мела назву Навоград[4][5][6]. Сучасная назва прысвоеная 7 траўня 1946 року[7].
У 1946—1998 роках мясцовасьць адносілася да Шчэцінскага ваяводзтва. Па вайне адбылася адбудова зруйнаванага места, між іншага цалкам зьнішчанага гістарычнага цэнтру.
Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі — позьнегатычны Марыінскі касьцёл, збудаваны ў 1330—1334
- Замак Эбэрштайнаў — комплекс замкавай забудовы XIII стагодзьдзе. Спалены падчас бунту вязьняў у 1989
- Фрагмэнты абарончых муроў XIV стагодзьдзя — часткова захаваліся
- Воданапорная вежа вышынёй 46 мэтраў (1882)
- Ратуша (пачатак XX стагодзьдзя)
Транспарт
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
- чыгуначная станцыя Навогард
- аэрапорт Галеняў — 20 км
- порт Сьвінавуйсьце — 80 км
Месцы-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Główny Urząd Statystyczny (GUS), stan na 30.06.2014
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). — Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. — ISSN 2083—334.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. — Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. — ISSN 1505-5507.
- ↑ Dz. U. z 1945 r. Nr 33, poz. 196
- ↑ Mapa Polski 1:1 000 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1945 Mapa Polski, 1945
- ↑ Koleje Pomorza Przyodrzańskiego 1:1 000 000 Dyr. Okręg. Kolei Państw. w Szczecinie, 1946
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85, s. 1)
- ↑ Z wizytą w Veles (пол.). Urząd Miejski w Nowogardzie (2010-06-08). Праверана 2011-08-06 г.
- ↑ Nawiązanie współpracy z Ukrainą (пол.). Urząd Miejski w Nowogardzie (2009-09-25). Праверана 2011-08-06 г.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Афіцыйная бачына (пол.)
| |||||||||||||||||