Мішэль Пэро

Мішэль Пэро
Дата нараджэньня	18 траўня 1928(1928-05-18) (98 гадоў)
Месца нараджэньня	12-я акруга Парыжу[d], Парыж
Месца вучобы	Факультэт мастацтваў Парыжу[d]
Занятак	гісторык, прафэсарка ўнівэрсытэту, фэміністка
Навуковая сфэра	Гісторыя, гендэрная і жаночая гісторыя
Месца працы	Універсітэт Парыж Дзідро[d] ліцэй Агюстэна-Фрэнэля[d] Парыскі ўнівэрсытэт[d]
Вядомая як	Піянэрка ў жаночай гісторыі ў Францыі
Сябра ў	Камітэт Адэна[d]
Навуковы кіраўнік	Эрнэст Ляброўс і Эрнэст Ляброўс
Дзеці	Anne Perrot[d]
Узнагароды	prix Simone-de-Beauvoir pour la liberté des femmes[d] (2014) Prix Femina essai[d] (2009) Prix de l'Union rationaliste[d] (2010) прэмія Нацыянальнай бібліятэкі Францыі[d] (2025) Prix Louis-Pauwels[d] (2020) Q28494945? (2026)
Мішэль Пэро ў Вікісховішчы

Мішэль Пэро (па-француску: Michelle Perrot; нар. 18 траўня 1928, Парыж, Францыя) — француская гісторыца, прафэсарка-эмэрытус, фэміністка. Адная з галоўных дасьледніцаў жаночай гісторыі.

Жыцьцяпіс

Мішэль Пэро (дзявочае прозьвішча Ру) нарадзілася ў Парыжы ў 1928 годзе. Паходзіць зь сям'і сярэдняй клясы: у міжваенны пэрыяд ейны бацька працаваў гуртавым гандляром скуранымі вырабамі ў парыскім раёне Сант'е, на вуліцы Грэнэта. Мабілізаваны падчас Першай сусьветнай вайны, ён вярнуўся расчараваным і прыняў нетрадыцыйныя погляды: ён заахвочваў дачку займацца спортам, вучыцца і весьці самастойнае жыцьцё.

Ейная маці паходзіла зь сям'і "сьвецкіх дзяржаўных службоўцаў".

З 1947 па 1951 год яна вывучала гісторыю ў Сарбоне, дзе выкладаў Эрнэст Лябрус і Ален Карбэн, зь якімі яе ў дальнейшым зьвязала сяброўства.

Пад кіраўніцтвам Э. Лябруса яна абараніла ўнівэрсытэцкі дыплём па тэме "Працоўныя кааліцыя Ліпеньскай манархіі". Спачатку яна хацела працаваць над фэмінізмам (1949 год быў годам публікацыі кнігі Сымоны дэ Бавуар "Другі пол"), але Лябрус адгаварыў яе. У 1951 яна была прызначаная настаўніцай сярэдняй школы, адначасова рыхтуючы (усё яшчэ пад кіраўніцтвам Лябруса) доктарскую дысэртацыю пра працоўныя страйкі ў 19 стагодзьдзі.

У 1953 яна пабралася шлюбам з гісторыкам Жанам-Клёдам Пэро.

У 1970-ыя гадыя Мішэль Пэро прызначаная прафэсаркай ва ўнівэрсытэт Парыж-Дыдро, дзе дасюль зьяўляецца ганаровай прафэсаркай сучаснай гісторыі.

Мішэль Пэро доўгі час супрацоўнічала з штодзёньнікам "Libération".

Навуковая дзейнасьць

Мішэль Пэро зрабіла значны ўнёсак у станаўленьне жаночай і гендэрнай гісторыі, адной зь піянерак якой яна зьяўляецца ў Францыі. У прыватнасьці, яна была сурэдактаркай разам з Жоржам Д'юбі кнігі "Histoire des femmes en Occident" (Гісторыя жанчынаў на Захадзе) у пяці тамох (Plon, 1991-1992).

Яна і апублікавала ўсе свае артыкулы на гэтую тэму ў кнізе "Les femmes ou les silences de l’histoire" (Жанчына ці маўчаньне гісторыі), Flammarion, 2001. На ейную думку, хоць фэмінізм і зьяўляецца ўнівэрсальнай свабодай, ён павінен быць умеркаваны, у адрозьненьне ад унівэрсалісцкага фэмінізму 1970-х гадоў ці дыфэрэнцыялізмаму і ўлічваць, міжсэкцыйны чыньнік, то бок адрозьненьні ў колеры скуры, сэксуальнай арыентацыі, сацыяльным класе і г.д.

Зрэшты, М. Пэро лічыць, што сучасны фэмінізм не павінен ідэалізаваць жанчынаў, але мусіць улічваць сэксуальна нэўтральных асобаў і гендэрныя меншасьці. Яна ідэнтыфікуе сябе як "хутчэй квір".

Працы

• Enquêtes sur la condition ouvrière en France au 19e siècle Paris, Microéditions Hachette, 1972, 104 p.
• Les ouvriers en grève, 1871-1890, Paris-La Haye, Mouton, 1974, 900 p. Réédition Ehess Tome 1 [archive], Tome 2, Tome 3.
• Délinquance et système pénitentiaire en France au XIXe siècle, Annales. Histoire, Sciences Sociales, vol. 30, no 1, février 1975, p. 67–91 (ISSN 0395-2649 et 1953-8146), DOI 10.3406/ahess.1975.293588.
• L'Impossible prison. Recherches sur le système pénitentiaire au XIXe siècle, collectif, Ed. Seuil, 1980 (ISBN 2020055457).
• Georges Duby et Michelle Perrot (dir.), Histoire des femmes en Occident, Plon, Paris, 1990-1991 (5 vol.), T1, T2, T3, T4, T5.
• Images de femmes, coll. «Histoire des femmes en Occident / sous la dir. de Georges Duby», Paris, Plon, 1992, 189 p., (ISBN 978-2-259-02482-2).
• Les femmes ou les silences de l'histoire, Paris, Flammarion, 1998, (ISBN 978-2-08-067324-4).
• Les ombres de l'histoire : crime et châtiment au XIXe siècle, Paris, Flammarion, 2001, 427 p. (ISBN 978-2-08-067914-7).
• Les Ombres de l'histoire : Crime et châtiment au XIXe siècle, Paris, Flammarion, coll. «Champs», 2003, 427 p., poche (ISBN 978-2-08-080059-6).
• Mon histoire des femmes, Éditions du Seuil, Paris, 2006, 251 p. (ISBN 978-2-7578-0797-2).
• Histoire de chambres, Paris, Le Seuil, coll. «La librairie du XXIe siècle», 2009 - Prix Femina essai, (ISBN 978-2-02-089279-7).
• Mélancolie ouvrière, Paris, Grasset, 2012 (ISBN 978-2-246-79779-1).
• Des femmes rebelles, Olympe de Gouges, Flora Tristan, George Sand, Elyzad, Tunis, 2014 (ISBN 978-9973-58-066-5).
• Qu'est-ce que la gauche ?, Cécile Amar et Marie-Laure Delorme, Fayard, 2017, (ISBN 978-2-213-70458-6).
• Jean-Claude Perrot, Michelle Perrot, Madeleine Rebérioux, Jean Maitron, La Sorbonne par elle-même, envoyé par Sophie Cœuré, Paris, Éditions de la Sorbonne, coll. « Tirés à part, 2018, (ISBN 979-10-351-0061-2).
• George Sand à Nohant: Une maison d'artiste, Paris, Seuil, coll. «La Librairie du XXIe siècle», août 2018, 464 p., (ISBN 978-2-02-082076-9).
• Le Chemin des femmes, Paris, Robert Laffont, coll. «Bouquins», 2019, 1 142 p. (ISBN 978-2221240298).
• La place des femmes: une difficile conquête de l'espace public / Michelle Perrot; avec la collaboration de Jean Lebrun, Textuels, DL 2020.
• La tristesse est un mur entre deux jardins, Michelle Perrot et Wassyla Tamzali, Odile Jacob, 2021, (ISBN 978-2-7381-5693-8).
• Liberté, égalité, fraternité Cynthia Fleury, Mona Ozouf, Michelle Perrot, Éditions de l'aube, DL 2021, (ISBN 978-2-8159-4389-5).
• Avec Eduardo Castillo: Le Temps des féminismes, Michelle Perrot, Grasset, 2023, (ISBN 978-2-246-83027-6).
• S'engager en historienne, Paris, CNRS Éditions | De vive voix, coll. « Les Grandes voix de la recherche », 2024, 70 p. (ISBN 978-2-271-14940-4).