Міхаіл Ерамец

Міхаіл Ерамец
	Міхаіл Ерамец
Дата нараджэньня	3 студзеня 1949
Месца нараджэньня	Пінск, БССР, СССР;
Дата сьмерці	16 лістапада 2024 (75 гадоў)
Месца сьмерці	Майнц, Нямеччына;
Месца вучобы	Нацыянальны дасьледчы ядзерны ўнівэрсытэт[d] (1973); Інстытут агульнай фізыкі РАН[d] (1978);
Занятак	фізык
Навуковая сфэра	фізыка
Месца працы	Інстытут Макса Плянка па хіміі[d]; Інстытут Карнэгі па навуцы[d]; Інстытут фізыкі высокіх ціскаў[d]; НІДНМ[d]; Осацкі ўнівэрсытэт[d]; Інстытут фізыкі цьвёрдага стану[d];
Сябра ў	Міжнародная асацыяцыя прасунутых матэрыялаў[d]
Узнагароды	Дзясятка „Nature“[d] (2015) Тысяча талентаў[d] Прэмія Джэймза Макгрудзі за дасьледаваньні новых матэрыялаў[d] (2020) ганаровы доктар Ляйпцыскага ўнівэрсытэту[d] (2016) прэмія Брыджмэна[d] (2017) прэмія Бэрнда Тэадора Матыяса[d] (2022)

Міхаі́л Іва́навіч Ераме́ц (3 студзеня 1949, Пінская вобласьць, БССР — 16 лістапада 2024, Майнц, Нямеччына) — беларускі экспэрымэнтальны фізык у галіне высокіх ціскаў, хіміі і матэрыялазнаўства.

Жыцьцяпіс

Скончыў Пінскую сярэднюю школу №3 (1966), Маскоўскі інжынэрна-фізычны інстытут. У 1978 року атрымаў доктарскую ступень у маскоўскім Інстытуце агульнай фізыкі Акадэміі навук СССР.

З 2001 року працаваў у Хімічным інстытуце Макса Плянка ў Майнцы (Нямеччына). Працаваў у галіне высокатэмпэратурнай звышправоднасьці мэталавадародных і вадароднабагатых злучэньняў. Ягоная каманда адкрыла эфэкт звышправоднасьці пад высокім ціскам у гідрыдзе лянтану пры рэкордна высокай тэмпэратуры 250 K (-23 °C).