Перайсьці да зьместу

Мужчынская зборная Харватыі па футболе

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Харватыя
Лягатып
Фэдэрацыя Croatian Football Federation[d]
Канфэдэрацыя УЭФА
Трэнэр
Капітан Лука Модрыч
Найбольш гульняў Лука Модрыч Edit this on Wikidata (202)
Найлепшы бамбардзір Давар Шукер Edit this on Wikidata (45)
Першая гульня
Харватыя 2:1 ЗША
(Заграб, Харватыя; 17 кастрычніка 1990)
Самая буйная перамога
Харватыя 10:0 Сан-Марына
(Рыека, Харватыя; 4 чэрвеня 2016)
Самая буйная параза
Гішпанія 6:0 Харватыя
(Эльчэ, Гішпанія; 11 верасьня 2018)
Чэмпіянат сьвету
Удзел 7 (упершыню: 1998)
Дасягненьні Другое месца (2018)
Чэмпіянат Эўропы
Удзел 7 (упершыню: 1996)
Дасягненьні чвэрцьфінал (1996, 2008)
Асноўная форма
Рэзэрвовая форма

Мужчы́нская збо́рная Харв́атыі па футбо́ле — нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Харватыю на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Арганізацыяй, якая ажыцьцяўляе кантроль і кіраваньне зборнай, ёсьць Харвацкі футбольны зьвяз. Каманда існуе з 1990 году й была прызнана ФІФА і УЭФА ўлетку 1992 году, праз год пасьля атрыманьня Харватыяй незалежнасьці ад Югаславіі.

Зборная правяла свае першыя афіцыйныя матчы ў адборачным раўндзе да чэмпіянату Эўропы 1996 году, па выніках якога каманда выйшла ў фінальную частку, каб упершыню прыняць удзел у галоўным міжнародным турніры кантынэнту. Найлепшым у гісторыі каманды стаў чэмпіянат сьвету 2018 году, калі зборная Харватыі заняла другое месца. У 1998 годзе Давар Шукер стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату сьвету.

Харвацкі футбольны зьвяз гістарычна лічыць першым афіцыйным міжнародным матчам сваёй зборнай таварыскую сустрэчу 2 красавіка 1940 году паміж зборнай Банавіны Харватыі, якая на той час была ў складзе Каралеўства Югаславіі, і зборнай Швайцарыі, у якой харвацкая каманда перамагла зь лікам 4:0[2][3]. У тым годзе Ёза Якапіч ачоліў нацыянальную каманду, якая прадстаўляла Банавіну Харватыі ў чатырох таварыскіх матчах[4]. Па ўварваньні краінаў Восі ў Югаславію ў 1941 годзе Нямеччына і Італія ўсталявалі кантроль над Харватыяй, утварыўшы Незалежную Дзяржаву Харватыі, у выніку чаго паўстала і футбольная зборная гэтай краіны[5]. Дружына згуляла 15 таварыскіх матчаў ад моманту аднаўленьня сяброўства ў ФІФА ў 1941 годзе да заканчэньня Другой сусьветнай вайны[6][7]. Па вайне і стварэньні СФР Югаславіі харвацкія футбалісты гулялі ў складзе зборнай Югаславіі.

Сэртыфікат аб трэцім месцы зборнай Харватыі на чэмпіянаце сьвету 1998 году.

Зборная Харватыя дэбютавала ў сваёй сучаснай рэінкарнацыі ў матчы супраць зборнай ЗША 17 кастрычніка 1990 году, перамогшы зь лікам 2:1[8][9]. Часовы трэнэр каманды Дражан Еркавіч узначальваў дэ-факта нацыянальную каманду да ейнага афіцыйнага паўторнага прыняцьця ў ФІФА 3 ліпеня 1992 году[10], атрымаўшы яшчэ дзьве перамогі ў таварыскіх матчах[11][12]. У 1993 годзе галоўным трэнэрам зборнай стаў Міраслаў Блажавіч. У сваім першым кваліфікацыйным турніры балканцы адразу адабраліся на чэмпіянат Эўропы 1996 году. У групавым этапе Горан Улаавіч загнаў першы гол каманды на буйным турніры, чым прынёс камандзе перамогу зь лікам 1:0 над зборнай Турэччыны[13]. Затым харваты перамагла дзейных чэмпіёнаў Эўропы, то бок зборную Даніі, зь лікам 3:0[14], але з такім жа лікам саступілі зборнай Партугаліі[15]. Каманда прабілася ў чвэрцьфінал, дзе зазнала паразу ад зборнай Нямеччыны 1:2[16].

Харвацкія заўзятары на чэмпіянаце Эўропы 2004 году.

Харваты трапілі і на чэмпіянат сьвету 1998 году. На групавым этапе каманда перамагла зборныя Ямайкі і Японіі, але прагуляла зборнай Аргентыны, што не перашкодзіла выйсьці з групы. Перамога 1:0 над зборнай Румыніі вывела харватаў у чвэрцьфінал турніру на зборную Нямеччыны[17]. Нечакана Харватыя перамагла немцаў зь лікам 3:0, дзякуючы галам Робэрта Ярні, Горана Ўлаавіча і Давара Шукера, ужо пасьля таго, як з поля быў выдалены немец Крыстыян Вёрнс[18]. Такім чынам каманда адразу ўпершыню прабілася ў паўфінал, дзе сустрэлася з зборнай Францыі, якая гаспадарыла на турніры[19]. Пасьля безгалявога першага тайму харваты выйшлі наперад, калі Алёша Асанавіч абвёў Зынэдына Зыдана і аддаў удалую перадачу на Шукера[20]. Аднак абаронца Францыі Ліліян Цюрам хутка ўраўнаў лік, а пазьней правёў яшчэ адзін гол[21]. У матчы за трэцяе месца харвацкая дружына перамагла зборную Нідэрляндаў зь лікам 2:1 і здабыла бронзавыя мэдалі чэмпіянату сьвету[22]. Шукер атрымаў Залатую буцу як найлепшы бамбардзір турніру, бо меў шэсьць загнаных галоў у сямі матчах[23].

Матч паміж зборнымі Бразыліі і Харватыі на мундыялі 2014 году.

Каманда ня трапіла на чэмпіянат Эўропы 2000 году, а на чэмпіянаце сьвету 2002 году на групавым этапе футбалісты мінімальна саступілі зборнай Мэксыкі, затым перамаглі зборную Італіі 2:1 і прагулялі зборнай Эквадору 0:1[24][25]. Каманда выбыла з турніру, не дабраўшы аднаго пункту[26]. У ліпені 2002 году галоўным трэнэрам стаў Ота Барыч, за час якога большасьць футбалістаў «залатога пакаленьня» паступова скончылі выступы ў зборнай, саступіўшы месца маладымі футбалістам. На чэмпіянаце Эўропы 2004 году каманда выбыла на групавым этапе, бо нічыйныя вынікі 0:0 з зборнай Швайцарыі і 2:2 у матчы з камандай Францыі, а таксама параза 2:4 ад зборнай Ангельшчыны не далі шанцаў прабіцца далей[27][28]. Дружына зноў не дала рады на групавой стадыі сусьветнага першынства ў 2006 годзе.

Матч паміж камандамі Харватыі і Партугаліі на Эўра-2016.

Зборная Харватыя выдатна пачала чэмпіянат Эўропы 2008 году, у трох матчах здабыўшы тры перамогі. Спачатку была пераможаная зь лікам 1:0 зборная Аўстрыі, затым харваты выгулялі немцам 2:1 і зборную Польшчы 1:0[29]. Ніка Ковач і Дарыё Шыміч былі капітанамі каманды ў матчах групавога этапу і далейшай сустрэчы[30][31]. У чвэрцьфінале зборная Харватыі давяла матч супраць зборнай Турэччыны да сэрыі пэнальці, у якой турэцкая каманда нечакана перамагла, а Лука Модрыч, Младэн Пэтрыч і Іван Ракіціч не рэалізавалі свае спробы[32][33]. Чэмпіянат сьвету 2010 году харваты прапусьцілі, бо ня здолелі на яго кваліфікавацца. Харватыя і Вугоршчына дасылалі сумесную заяўку на правядзеньне чэмпіянату Эўропы 2012 году, але была ўхваленая ініцыятыва Польшчы і Ўкраіны. Тым ня менш, зборная трапіла на турнір, але далей групавой стадыі іх не прапусьцілі зборныя Італіі і Гішпаніі. У групавым этапе чэмпіянату сьвету 2014 году зборная Харватыі пачала сваю кампанію з паразы 1:3 ад зборнай Бразыліі, якая ладзіла ў сябе першынство. Матч прыцягнуў вялікую ўвагу мэдыяў праз спрэчнае судзёўства Юіці Нісімуры, якое было моцна крытаванае за шэраг хібных рашэньняў[34][35]. У другім матчы эўрапейцы перамаглі зборную Камэруну 4:0, а затым саступілі зборнай Мэксыкі 1:3, заняўшы трэцяе месца ў групе і не прайшоўшы ў стадыю выбыцьця[36][37][38].

Харвацкая каманда сьвяткуе здабыцьцё срэбных мэдалёў чэмпіянату сьвету 2018 году.

Падчас адборачнага турніру да чэмпіянату Эўропы 2016 году абдылося прызначэньне Антэ Чачыча на пасаду галоўнага трэнэра зборнай[39][40]. Каманда ўсталявала новы рэкорд выніковасьці, перамогшы ў таварыскім матчы зборную Сан-Марына 10:0 у чэрвені 2016 году[41]. На самім эўрапейскім першынстве харваты пачалі зь перамогі над туркамі зь лікам 1:0 дзякуючы стрэлу з далёкай дыстанцыі Лукі Модрыча[42], а затым каманда згуляла ўнічыю 2:2 з зборнай Чэхіі[43]. У гэтым матчы Харватыя вяла пасьля галоў Івана Пэрышыча і Івана Ракіціча, але чэскія нападнікі Мілан Шкода і Томаша Нэцыда ўраўналі лік у апошнюю хвіліну матчу[44]. У канцы сустрэчы адбыліся сур’ёзныя забурэньні на трыбунах[44], а на пляцоўку былі выпушчаныя фаервэркі, што параніла аднаго з ст’юардаў[45]. Пасьля гэтага зборная Харватыі перамагла зборную Гішпаніі 2:1[46][47]. Харватаў уважалі за аднаго з фаварытаў турніру[48][49], але адразу ў ⅛ фіналу балканцы саступілі зборнай Партугаліі[50]. Пасьля турніру Дарыё Срна абвесьціў пра заканчэньне кар’еры ў зборнай, а Лука Модрыч стаў новым капітанам у жніўні 2016 году[51][52].

Чэмпіянаты сьвету

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • 1998 — трэцяе месца
  • 2002 — групавы этап
  • 2006 — групавы этап
  • 2010 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2014 — групавы этап
  • 2018 — другое месца
  • 2022 — трэцяе месца
  • 2026 — ⅟₁₆ фіналу

Чэмпіянаты Эўропы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • 1996 — чвэрцьфінал
  • 2000 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2004 — групавы этап
  • 2008 — чвэрцьфінал
  • 2012 — групавы этап
  • 2016 — ⅛ фіналу
  • 2020 — ⅛ фіналу
  • 2024 — групавы этап
  1. ↑ https://www.bbc.com/sport/football/articles/c1dyvyx39rvo
  2. ↑ Croatia - International Matches. www.rsssf.org. Праверана 09.07.2026 г.
  3. ↑ Hrvatska nogometna reprezentacija kroz povijest. Uvijek Vjerni. Праверана 14.08.2008 г. Архіўная копія ад 16.02.2012 г.
  4. ↑ Croatia International matches. Rec. Sport Soccer Statistics Foundation. Праверана 14.07.2008 г.
  5. ↑ In Croatia, Sympathizers Are Welcome to Join the Party. Foreign Policy. Праверана 15.12.2022 г.
  6. ↑ Povijest Hrvatskog Nogometnog Saveza. H-R (25.09.2007). Праверана 19.08.2008 г.
  7. ↑ Goal Programme – Croatian Football Federation – 2006. FIFA (17.07.2008). Праверана 04.09.2008 г. Архіўная копія ад 04.09.2008 г.
  8. ↑ Aljosa Asanovic – International appearances. Rec. Sport Soccer Statistics Foundation. Праверана 20.07.2008 г.
  9. ↑ Hrvatske kocke opet modni hit // Nacional. — 20.02.2006.
  10. ↑ Sve o sportu. Sve o sportu. Праверана 16.08.2011 г. Архіўная копія ад 16.07.2011 г.
  11. ↑ Croatia Marks Independence Day for First Time. Southeast European times. Праверана 21.07.2008 г.
  12. ↑ Croatia – International matches 1990–1995. Rec. Sport Soccer Statistics Foundation. Праверана 18.07.2008 г. Архіўная копія ад 12.06.2008 г.
  13. ↑ Croatia contemplate Turkey task. Union of European Football Associations (UEFA.com) (04.01.2008). Праверана 31.12.2012 г.
  14. ↑ Šuker stars as Danes downed. Union of European Football Associations (UEFA.com) (16.06.1996). Праверана 10.08.2008 г. Архіўная копія ад 22.04.2008 г.
  15. ↑ Portugal take advantage of slack Croatia. The Independent (20.06.1996). Праверана 31.12.2012 г.
  16. ↑ Germany overcome ten-man Croatia. Union of European Football Associations (UEFA.com) (23.06.1996). Праверана 10.08.2008 г. Архіўная копія ад 05.05.2008 г.
  17. ↑ FIFA/Coca-Cola World Ranking. Fédération Internationale de Football Association (FIFA.com) (20.05.1998). Праверана 10.12.2008 г. Архіўная копія ад 08.04.2012 г.
  18. ↑ Longman, Jere. WORLD CUP '98; Croatia Stuns Germany With the Aid Of a Red Card // The New York Times, 05.07.1998 г.
  19. ↑ Blum, Ronald (12.07.2018) France-Croatia World Cup final invokes memories of infamous dive in 1998. Toronto Star. Праверана 06.07.2024 г.
  20. ↑ Tragedy and triumph: the remarkable tale of Croatia's first football steps. The Guardian (12.06.2022). Праверана 11.12.2022 г.
  21. ↑ Aarons, Ed. The day Lilian Thuram turned into a goalscorer supreme for France // The Observer, 15.07.2018 г.
  22. ↑ Morse, Ben (13.12.2022) From bloody Balkan war to World Cup heavyweight: the making of Croatia as a soccer nation. CNN. Праверана 14.12.2022 г.
  23. ↑ Zidane lights the blue-touch paper for France. Fédération Internationale de Football Association (FIFA.com). Праверана 11.08.2008 г. Архіўная копія ад 04.08.2013 г.
  24. ↑ 2002 FIFA World Cup Korea/Japan Preliminaries. Fédération Internationale de Football Association (FIFA.com). Праверана 10.08.2008 г. Архіўная копія ад 12.11.2008 г.
  25. ↑ Croatia punish Italy // British Broadcasting Corporation (BBC Sport), 08.06.2002 г.
  26. ↑ Ecuador end Croatia hopes // British Broadcasting Corporation (BBC Sport), 13.06.2002 г.
  27. ↑ England 4–2 Croatia // British Broadcasting Corporation (BBC News), 21.06.2004 г.
  28. ↑ Croatia 2–2 France // British Broadcasting Corporation (BBC News), 17.06.2004 г.
  29. ↑ Cheese, Caroline. Euro 2008 qualifying as it happened // 21.11.2007 г.
  30. ↑ Croatia captain Niko Kovac to retire from national team after Euro 2008. International Herald Tribune (19.06.2008). Праверана 28.07.2008 г.
  31. ↑ Bilić to field reserves against Poland. Eurosport (15.06.2008). Праверана 28.07.2008 г. Архіўная копія ад 18.06.2008 г.
  32. ↑ Ashdown, John. Football: Euro 2008 quarter-final: Croatia v Turkey -as it happened // The Guardian, 20.06.2008 г.
  33. ↑ Bilić on wrong end of upset as Croatia fluff the penalty shootout in Euro 2008 quarterfinals. International Herald Tribune (21.06.2008). Праверана 24.07.2008 г.
  34. ↑ Brazil 3 Croatia 1 // BBC Sport, 12.06.2014 г.
  35. ↑ Dunbar, Graham Brazil-Croatia referee Yuichi Nishimura ignites officiating controversy. The Boston Globe. Праверана 10.12.2022 г.
  36. ↑ Croatia 1 Mexico 3 // BBC Sport, 23.06.2014 г.
  37. ↑ Croatia's World Cup highs and lows. UEFA (24.06.2014). Праверана 27.11.2014 г. Архіўная копія ад 28.06.2014 г.
  38. ↑ Cameroon 0 Croatia 4 // BBC Sport, 18.06.2014 г.
  39. ↑ Hrvatska potučena u Oslu u najvažnijoj utakmici kvalifikacija // N1 HR Архіўная копія ад 02.07.2018 г.
  40. ↑ HNS terminates Niko Kovač's contract. Croatian Football Federation (09.09.2015). Праверана 15.10.2015 г.
  41. ↑ Croatia beats San Marino by record 10–0 in Euro 2016 warmup. USA Today (04.06.2016). Праверана 04.06.2016 г.
  42. ↑ Turkey 0–1 Croatia // BBC Sport, 12.06.2016 г.
  43. ↑ [VIDEO Remi Hrvatske i Češke nakon nereda na tribinama] // Hrvatska radiotelevizija Архіўная копія ад 02.07.2018 г.
  44. 1 2 Hunter, Andy (17.06.2016) Czech Republic comeback marred by Croatia flare and fan incidents. The Guardian. Праверана 15.12.2022 г.
  45. ↑ Czech Republic 2–2 Croatia // BBC Sport, 17.06.2016 г.
  46. ↑ Croatia 2–1 Spain // BBC Sport, 21.06.2016 г.
  47. ↑ Croatia 2–1 Spain: Ivan Perišić hands Croatia dramatic win to top Group D // Sky Sports
  48. ↑ Croatia have become Euro 2016 favourites after beating Spain, says Nikola Kalinic // The National
  49. ↑ Grez, Matias. Euro 2016: Croatia stuns reigning champion Spain to top Group D // CNN
  50. ↑ Hungary 3–3 Portugal // BBC Sport, 22.06.2016 г.
  51. ↑ Luka Modrić, the new captain: "I'm so proud". Croatian Football Federation (29.08.2016). Праверана 29.08.2016 г.
  52. ↑ Srna je dobio nasljednika: Luka Modrić novi kapetan Hrvatske. 24sata (09.08.2016). Праверана 09.08.2016 г.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]