Марк Блёк

Марк Блёк
Дата нараджэньня	6 ліпеня 1886(1886-07-06)[…]
Месца нараджэньня	2-я акруга Ліёну[d], Ліён
Дата сьмерці	16 чэрвеня 1944(1944-06-16)[…] (57 гадоў)
Месца сьмерці	Сен-Дзідье-дэ-Фарман[d]
Прычына сьмерці	сьмяротнае пакараньне і агнястрэльная рана[d]
Месца пахаваньня	Le Bourg-d'Hem[d] Пантэон[d]
Месца вучобы	Ліцэй Людовіка Вялікага[d] Вышэйшая нармальная школа[d] (1908) Ляйпцыскі ўнівэрсытэт[d] (1909) Страсбурскі ўнівэрсытэт[d]
Занятак	гісторык, мэдыявіст, прафэсар, змагар Французскага супраціву, выкладчык, прафэсар унівэрсытэту, змагар супраціву, аўтар, вайсковец
Навуковая сфэра	сярэдневяковая гісторыя[d]
Месца працы	Страсбурскі ўнівэрсытэт[d] Парыскі ўнівэрсытэт[d] Унівэрсытэт Манпэлье[d] Страсбурскі ўнівэрсытэт[d]
Псэўданімы	Marc Fougères і Narbonne
Сябра ў	Société de l'histoire de Paris et de l'Île-de-France[d], Operational Energy Service[d], Franc-Tireur[d] і Mouvements Unis de la Résistance[d]
Бацька	Густаў Блок[d]
Дзеці	Étienne Bloch[d]
Узнагароды	Загінулі за Францыю[d] Q137970105? (24 красавіка 1946)
Подпіс
Марк Блёк у Вікісховішчы

Марк Блёк (па-француску: Marc Bloch; 6 чэрвеня 1886 — 16 чэрвеня 1944 году) — францускі гісторык, заснавальнік школы “Аналаў”.

Працы прысьвечаны заходне-эўрапейскаму фэадалізму, аграрным адносінам у Францыі, агульным праблемам гісторыі мэтадалёгіі. Сумесна з Люсьенам Фэўрам заснаваў часопіс “Аналы” (1929). Удзельнік руху супраціву ў Францыі падчас нямецкай акупацыі. Быў арыштаваны гестапа і растраляны.

Мэтадалёгія гісторыі

Мэтай сваіх дасьледваньняў Блёк бачыў разгляд мэтадаў, якія ўжываліся ў гістарычных дасьледваньнях, апісаньне гісторыі такой, якой яна, па яго перакананьні, будзе ў далейшым. Прадметам гістарычнага дасьледваньня згодна гісторыку мусіць быць чалавек у часе. На падставе гэтага ён высоўвае і абгрунтоўвае панятак гістарычнага часу, які мусіць служыць для трывалай прывязкай гістарычных падзей у часе.

Другой праблемай, распрацоўваемай Блёкам ёсьць праблема гістарычнага назіраньня. Для яго мінулае – гэта пэўная зададзенасьць, якую нельга зьмяніць і ўспрыняцьцё гэтага мінулага непасрэдна не магчыма. Таму гісторык прапануе і мэтады з дапамогай які найбольш якасна магчыма аналізаваць гістарычныя крыніцы, а таксама мэтады іх больш шырокага аналізу.

Важнейшыя працы: “Апалёгія гісторыі і рамяство гісторыка”, “Фэадальнае грамадзтва”.

Бібліяграфія

• Rois et Serfs, thèse soutenue en 1920.
• Les Rois thaumaturges, 1924.
• Les Caractères originaux de l'histoire rurale française, 1931.
• La Société féodale, 2 vol., 1939-1940.
• L'Étrange Défaite|L'Étrange défaite, 1940.
• Apologie pour l'histoire ou métier d'historien (1941, publié en 1949)