Ляхі (Уладзімерская вобласьць)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ляхі
Першыя згадкі: 1629
Краіна: Расея
Суб’ект фэдэрацыі: Уладзімерская вобласьць
Муніцыпальны раён: Мелянкоўскі
Сельскае селішча: Ляхаўскае
Насельніцтва: 1448 чал.
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +7 49247
Паштовы індэкс: 602144
Нумарны знак: 33
Геаграфічныя каардынаты: 55°20′10″ пн. ш. 41°55′30″ у. д. / 55.33611° пн. ш. 41.925° у. д. / 55.33611; 41.925Каардынаты: 55°20′10″ пн. ш. 41°55′30″ у. д. / 55.33611° пн. ш. 41.925° у. д. / 55.33611; 41.925
Ляхі на мапе Расеі
Ляхі
Ляхі
Ляхі

Ляхівёска ў Мелянкоўскім раёне Ўладзімерскай вобласьці, цэнтар сельскага селішча.

Геаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вёска разьмешчана ва ўсходняй частцы Мяшчорской нізіны, на рацэ Ацэ. Па аўтадарозе за 38 км ад Мурама, і за 18 км ад раённага цэнтру Мелянкі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Афіцыйна не вядома, адкуль пайшла назва. Існуе дзьве вэрсіі, абедзьве заснаваныя на аповядах мясцовых жыхароў:

У спрадвечныя часы жыў на беразе Акі заліхвацкі «хвацкі» добры хлапец, і зьяжджаліся да яго часта на гулянкі такія жа як ён «хвацкія» хлопцы. Аднойчы яны вырашылі не разьяжджацца больш, а так і асесьці на гэтым месцы, ператварыўшы яго ў разбойніцкае гняздо. Заснаваную вёску назвалі ў гонар сябе «Ляхі». Ляхаўскіх сялян завуць «кашатнікі», бо да рэвалюцыі яны займаліся лоўляй котак і здачай іх на скуркі.

  • Другая вэрсія запісаная ў Мураме ў ПАТП па аповядзе ляхаўскага селяніна каля 50 гадоў 15 сьнежня 1993 г. Паводле яе назва вёскі пайшла ад таго, што ў сярэднія стагодзьдзі тут жылі палякі — гэта значыць «ляхі». Магчыма яны былі сілком высланыя з тэрыторыі Літвы (Беларусі) або Польшчы, і пераселеныя сюды. Гэтая вэрсія пацьвярджаецца наяўнасьцю іншых селішчаў з назвамі тыпу Панава, Панаўскі.

З 1929 па 1963 год вёска зьяўлялася цэнтрам раёну.

Адміністрацыйны склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У склад Ляхаўскага сельскага селішча ўваходзяць 27 населеных пунктаў:

  • Адзіно, Вялікая Сала, Венядзееўка, Верхазёр’е, Высокава, Грыгарава, Дзераўнішчы, Домніна, Дубцы, Казьнева, Корыкава, Крутая, Лявенда, Левяндзянскі, Ляхі, Панава, Панаўскі, Саўкова, Селіна, Слаўцава, Старынкі, Сьцяпанькова, Толсьцікава, Урюсева, Фурсава, Чарнічанка.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы прысутнічае буйное прадпрыемства дрэваапрацоўчай прамысловасьці — ТАА «Адраджэньне». Асноўным кірункам працы прадпрыемства зьяўляецца лазапляценьне. Прадпрыемства адзначана на 4-й Усерасейскай выставе «Купляйце расейскае». ТАА «Адраджэньне» ўзнагароджана мэдалём «Залаты Сірын».

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы разьмешчаная Царква Спасу Нерукатворнага. Царква заснаваная ў 1802 годзе. У пэрыяд з 30-х па 90-я ў будынку царквы разьмяшчаліся спачатку электрастанцыя, затым запалкавая фабрыка, а ў наступстве пажарнае дэпо. 1991—1994 — капітальная рэканструкцыя, з 1994 г. — дзейсная царква.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]