Любранец
| Любранец | |||||
| Населены пункт | |||||
| |||||
| Краіна | Польшча | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Геаграфія | |||||
| Плошча |
| ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 52°32′31″ пн. ш. 18°50′08″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць |
| ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Паштовы індэкс | 87-890 | ||||
| Сайт | lubraniec.pl | ||||
| Любранец на мапе Польшчы Любранец | |||||
Любра́нец (па-польску: Lubraniec) — места ва Ўлацлаўскім павеце Куяўска-Паморскага ваяводзтва Польшчы, сядзіба аднайменнай гміны. Насельніцтва — 2741 чалавек (2022), плошча — 2 км².
Геаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Празь места праплывае рака Зглавёнчка і праходзіць аўтадарога 270 (Кола — Брдоў — Ізьбіца Куяўская — Любранец — Бярэсьце Куяўскае).
Мінуўшчына
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
У часе Рэфармацыі правапераемнік Любранскіх, кальвініст Якуб Хлявінскі, у 1562 року гвалтоўна захапіў сядзібу і маёнтак мясцовых лятэранскіх канонікаў.
У Другую сусьветную вайну немцы зьмянілі назву места на Любраніц (па-нямецку: Lubranitz), а ў 1942 року — на Лютбрандаў (ням. Lutbrandau). Большасьць жыдоў, якіх да вайны налічвалася 880 чалавек, вывезьлі ў Лодзінскае гета, рэшту ў 1942 року зьнішчылі.
Да 1954 року Любранец быў сядзібай гміны Пяскі Быдгаскага ваяводзтва. У 1975—1998 належаў да Ўлацлаўскага ваяводзтва.
Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- нэагатычны касьцёл Маці Божай Шкаплернай (1906)
- сынагога (канец XVIII ст.)
- каталіцкія могілкі з капліцай сьвятой Ганны (1834)
- жыдоўскія могілкі
- палацава-паркавы комплекс: мураваны палац (1827), афіцыны XIX стагодзьдзя і ляндшафтны парк (1826).
- будынак агульнаадукацыйнага ліцэю (1924—1926)
Спорт
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Меска-гмінны футбольны клюб «Любранец».
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Бачына гміны і места
- Lubraniec // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom V: Kutowa Wola — Malczyce. — Warszawa, 1884. — S. 454
- Lubraniec // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 2: Januszpol — Wola Justowska. — Warszawa, 1902. — S. 246