Лудагорац Разград

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Лудагорац
Ludogorets FC.png
Поўная назва Професионален футболен клуб Лудогорец Разград
Заснаваны 1945
Горад Разград, Баўгарыя
Стадыён Лудагорац Арэна
Умяшчальнасьць: 9000
Кіраўнік Кірыл Дамусчыеў
Галоўны трэнэр Павал Вэрба
Чэмпіянат Першая прафэсійная ліга
 · 2017—2018 1 месца
Афіцыйны сайт

«Лудагорац» (па-баўгарску: Лудогорец) — баўгарскі футбольны клюб з гораду Разграду. Заснаваны ў 1945 годзе. Сяміразовы чэмпіён Баўгарыі (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018), двухразовы ўладальнік Кубка Баўгарыі (2012, 2014), трохразовы ўладальнік Супэркубка Баўгарыі (2012, 2014, 2018). Клюб быў заснаваны ў 2001 годзе пад назовам «Лудагор’е». Сваю сучасную назву клюб атрымаў ад гарадзкога клюбу, які быў заснаваны яшчэ ў 1945 годзе і расфармаваны ў 2006 годзе. «Лудагорац» зьяўляецца трэцім клюбам у гісторыі, які атрымліваў перамогі ў чэмпіянаце, кубку і супэркубку Баўгарыі, пасьля сафійскіх ЦСКА і «Леўскі». Акрамя таго, клюб зьяўляецца другой баўгарскай камандай, якая дасягнула групавога раўнду Лігі чэмпіёнаў, пасьля выхаду ў групу ў сэзоне 2014—2015 гадоў. У тым жа сэзоне яны сталі першай баўгарскай камандай, якая атрымала пункты ў групавым этапе Лігі чэмпіёнаў, калі яны перамаглі «Базэль» у Сафіі зь лікам 1:0.

Назва клюбу паходзіць ад імя рэгіёну, у якім знаходзіцца горад Разград, што значыць «вобласьць дзікіх лясоў», у паўночна-ўсходняй Баўгарыі. Галоўнымі колерамі клюбу ёсьць зялёны і белы. Хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Лудагорац Арэна» ў Разградзе, які мае ўмяшчальнасьць 6500 месцаў[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы клюб «Лудагорац» была заснаваны ў 1945 годзе і выступаў ў асноўным у баўгарскіх ніжэйшых дывізіёнах. У 1961 годзе «Лудагорац» дасягнуў другога дывізіёну. Пасьля 45 гадоў каманда была распушчаная ў 2006 годзе.

Сёньняшні клюб быў заснаваны 18 чэрвеня 2001 году, а ў 2002 годзе быў пераназваны ў «Разград 2000» пасьля аб’яднаньня з моладзевай камандай. У 2010 годзе каманда дасягнула другога дывізіёну, пасьля чаго здолела атрымаць ліцэнзію на ўжываньне назвы і гісторыі папярэдняга клюбу «Лудагорац», які быў расфармаваны за 4 гады да гэтага. У верасьні 2010 году клюб быў выкупліны баўгарскім бізнэсоўцам Кірылам Дамусчыевам, які выказаў зацікашленасьць у прасоўваньні клюбу да вышэйшага дывізіёну. На наступны сэзон клюб атрымаў пуцёўку ў эліту, пасьля чаго быў запрошаны цэлы шэраг выдатных гульцоў.

У траўні 2012 году клюб атрымаў свой першы трафэй — Кубак Баўгарыі. Адолеўшы ў апошнім матчы сэзону 2011—2012 гадоў прамога канкурэнта сафійскі ЦСКА зь лікам 1:0, «Лудагорац» упершыню ў гісторыі выйграў чэмпіянат Баўгарыі. Наступныя два гады клюб таксама станавіўся чэмпіёнам краіны. У сэзоне 2012—2013 гадоў клюб дэбютаваў на эўрапейскай арэне, клюб прабіўся ў раўнд плей-оф Лігі чэмпіёнаў, аднак там ня здолеў адолець швайцарскі «Базэль». Вылет на гэтай стадыі турніру дазволіў клюбу патрапіць у групавы этап Лігі Эўропы. У сэзоне 2014—2015 гадоў «Лудагорац» выйшаў у групавы этап Лігі чэмпіёнаў, адолеўшы румынскі «Сьцяўа»[2]. Матч адзначыўся тым, што з-за выдаленьня брамніка на 119 хвіліне на браму перад сэрыяй пэнальці стаў палявы гулец Косьмін Моцы, які стаў героем матчу, адбіўшы два пэнальці, то бок упершыню ў гісторыі палявы гулец, стаў на браму, здолеў атрымаць перамогу ў сэрыі пэнальці.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 3 ліпеня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
3 Сьцяг Баўгарыі Аб Антон Недзялкаў 1993
4 Сьцяг Бразыліі Аб Сысыньню 1988
5 Сьцяг Баўгарыі Аб Георгі Тэрзіеў 1992
6 Сьцяг Ізраілю Аб Талеб Таватха 1992
7 Сьцяг Баўгарыі Нап Дзімо Бакалаў 1988
8 Сьцяг Ізраілю ПА Дан Бітан 1995
10 Сьцяг Польшчы Нап Якуб Сьверчак 1992
11 Сьцяг Баўгарыі Аб Станіслаў Манолеў 1985
12 Сьцяг Мадагаскару ПА Анісэ Абэль 1990
13 Сьцяг Рэспублікі Конга Нап Мавіс Чыбата 1996
17 Сьцяг Гвінэі-Бісаў Нап Жаржыньню Інтыма 1995
18 Сьцяг Баўгарыі ПА Сьвятаслаў Дзякаў (капітан) 1984
20 Сьцяг Баўгарыі ПА Сэркан Юсэйн 1996
21 Сьцяг Румыніі Аб Драгаш Грыгорэ 1986
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22 Сьцяг Дэмакратычнай Рэспублікі Конга Аб Жардан Ікако 1994
23 Сьцяг Баўгарыі Бр Пламен Іліеў 1991
25 Сьцяг Сэнэгалу ПА Стэфан Баджы 1990
27 Сьцяг Баўгарыі Бр Уладзіслаў Стаянаў 1987
28 Сьцяг Румыніі Нап Клаўдыю Кешэру 1986
30 Сьцяг Румыніі Аб Косьмін Моці 1984
33 Сьцяг Бразыліі Бр Рэнан 1989
82 Сьцяг Баўгарыі ПА Іван Ярданаў 2000
84 Сьцяг Баўгарыі ПА Марсэліньню 1984
88 Сьцяг Баўгарыі Нап Вандэрсан 1988
90 Сьцяг Бразыліі Аб Рафаэл Форстэр 1990
95 Сьцяг Бразыліі ПА Каўлі 1995
Сьцяг Баўгарыі ПА Домінік Янкаў 2000
Сьцяг Баўгарыі Нап Сьвятаслаў Кавачаў 1998

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Лудагорац Разградсховішча мультымэдыйных матэрыялаў