Леанід Кантаровіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Леанід Кантаровіч
рас. Леонид Витальевич Канторович
Leonid Kantorovich 1975.jpg
Дата нараджэньня 19 студзеня 1912(1912-01-19)[1][2][3]
Месца нараджэньня Санкт-Пецярбург, Расейская імпэрыя[4][5][6][7]
Дата сьмерці 7 красавіка 1986(1986-04-07)[8][9][10][3][11][12][13][14][15] (74 гады)
Месца сьмерці Масква, СССР[16][17][18]
Месца пахаваньня Новадзявочыя могілкі
Грамадзянства СССР
СССР
Месца вучобы Фізыка-матэматычны факультэт Санкт-Пецярбурскага ўнівэрсытэту і Санкт-Пецярбурскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Занятак матэматык, эканаміст і прафэсар унівэрсытэту
Навуковая сфэра функцыянальны аналіз, лінейнае праграмаваньне, тэорыя функцый, тэорыя мностваў, матэматыка і эканоміка
Месца працы Пецярбурскі дзяржаўны ўнівэрсытэт шляхоў зносін, Вайсковы інжынэрна-тэхнічны ўнівэрсытэт, Расейская акадэмія народнай гаспадаркі і дзяржаўнай службы пры Прэзыдэнце Расейскай Фэдэрацыі, Інстытут сыстэмнага аналізу РАН, Новасыбірскі дзяржаўны ўнівэрсытэт і Санкт-Пецярбурскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар фізыка-матэматычных навук і поўны прафэсар
Навуковы кіраўнік Рыгор Фіхтэнгольц[19] і Уладзімер Сьмірноў
Узнагароды

Леані́д Віта́льевіч Кантаро́віч (6 (19) студзеня 1912, Санкт-Пецярбург — 7 красавіка 1986, Масква) — савецкі матэматык і эканаміст, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па эканоміцы (1975) «за ўклад у тэорыю аптымальнага разьмеркаваньня рэсурсаў». Піянэр і адзін са стваральнікаў лінейнага праграмаваньня.

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Матэматыка і эканоміка — узаемапранікненьне навук», 1977, сумесна з М. К. Гавурыным.
  • L. V. Kantorovich: «Essays in Optimal Planning», 1977.
  • «Мой шлях у навуцы», 1987.
  • «Функцыянальны аналіз (асноўныя ідэі)», 1987.
  • «Selected Works. Part 1: Descriptive Theory of Sets and Functions. Functional Analysis in Semi-Ordered Space», 1996.
  • «Selected Works. Part 2: Applied Functional Analysis. Approximation Methods and Computers», 1996.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Leonid Vitaliyevich Kantorovich FactsNobel Foundation.
  2. ^ http://www.mi.ras.ru/index.php?c=inmemoriapage&id=21951&l=1
  3. ^ а б MacTutor History of Mathematics archive
  4. ^ Канторович Леонид Витальевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. ^ http://www-history.mcs.st-and.ac.uk/BirthplaceMaps/St_Petersburg.html
  6. ^ http://www.mat.uniroma2.it/~pdes/docs/3DAYS_CapuzzoDolcetta.pdf
  7. ^ http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/economic-sciences/laureates/1975/kantorovich-facts.html
  8. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  9. ^ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/311550/Leonid-Vitalyevich-Kantorovich
  10. ^ http://www.nndb.com/cemetery/732/000208108/
  11. ^ Encyclopædia Britannica
  12. ^ Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  13. ^ Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  14. ^ Proleksis enciklopedija — 2009.
  15. ^ Munzinger Personen
  16. ^ Pereverzev S. V., M. Askarov On the rate of convergence of projection-iterative methods for classes of weakly singular integral equations // Ukrainian Mathematical JournalSpringer, 1995. — Vol. 47, Iss. 4. — P. 578–587. — ISSN 0041-5995; 1573-9376doi:10.1007/BF01056043
  17. ^ https://link.springer.com/chapter/10.1007%2F978-3-0348-8789-2_12
  18. ^ A. Gorbis, A. Tempelman Averaging almost-periodic functions and finite-dimensional unitary representations on free groups // Lithuanian Mathematical JournalSpringer, 1989. — Vol. 28, Iss. 4. — P. 332–335. — ISSN 0363-1672; 1573-8825doi:10.1007/BF00972215
  19. ^ Матэматычная генеалогія — 1997.