Кірыл Капленка
| Кірыл Капленка | ||
 | ||
| Пэрсанальная інфармацыя | ||
|---|---|---|
| Нарадзіўся | 15 чэрвеня 1999[1][2] (26 гадоў) | |
| Рост | 187 см[3] | |
| Вага | 78 кг[3] | |
| Пазыцыя | паўабаронца | |
| Клюбная інфармацыя | ||
| Клюб | Дынама Менск | |
| Клюбы | ||
| Гады | Клюб | Гульні (галы)¹ |
| 2017—2022 | Зэніт | 2 (0) |
| 2017—2019 | → Зэніт-2[d] | 48 (0) |
| 2020—2022 | → Арэнбург | 56 (2) |
| 2022—2023 | Арэнбург | 32 (2) |
| 2024 | Балтыка | 14 (2) |
| 2024—2025 | Хімкі | 5 (0) |
| 2025 | Спартак Кастрама[d] | 3 (0) |
| 2026— | Дынама Менск | |
| Зборныя | ||
| 2022—2024 | Беларусь | 10 (0) |
Кіры́л Капле́нка (нар. 15 чэрвеня 1999 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца менскага «Дынама» і нацыянальнай зборнай Беларусі. Ягоны старэйшы брат Мікіта таксама ёсьць прафэсійным футбалістам.
Кар’ера
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Клюбная
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Пачынаў сваю футбольную кар’еру ў менскім «Дынама». У веку 14 гадоў на 3 месяцы перавёўся ў структуру барысаўскага БАТЭ. У студзені 2015 году спартовец перабраўся ў расейскі «Краснадар». У клюбе гулец правёў паўтраця гады, выступаючы зь юнацкай камандай на першынстве Краснадарскага краю. З чэрвеня 2017 году быў гульцом рэзэрвовай каманды «Зэніт-2», якая выступала ў ФНЛ. Дэбютаваў у 2017 годзе ў матчы 3-га тура другога дывізіёну чэмпіянату Расеі супраць «Цюмені», зьявіўшыся ў пачатковым складзе. Галоўны трэнэр «Зэніту» Рабэрта Манчыні запрасіў футбаліста ў асноўную каманду, і 18 верасьня ў матчы 10-га тура расейскага чэмпіянату Капленка дэбютаваў у асноўным складзе ў матчы супраць «Уфы», выйшаўшы на замену замест Крыстыяна Набоа[4].
21 лютага 2020 году быў накіраваны ў арэнду ў «Арэнбург»[4]. Дэбютаваў за клюб 22 ліпеня 2020 году ў матчы супраць маскавіцкага «Дынама». Па заканчэньні сэзону беларус застаўся ў арэндзе ў клюбе, які тым часам страціў месца ў Прэм’ер-лізе і апусьціўся ў другі дывізіён. 9 верасьня вызначыўся галявой перадачай у матчы супраць яраслаўскага «Шыньніка»[5]. У матчы 17 кастрычніка супраць другой каманды «Спартака» выйшаў на поле з капітанскай повязьзю і вызначыўся чарговай галявой перадачай. Дэбютны гол правёў 15 траўня 2021 году ў матчы супраць бранскага «Дынама». Улетку 2021 году спартовец зноў на год застаўся ў клюбе на правах арэнды. 10 ліпеня 2021 году ў матчы супраць «Валгара» вызначыўся голам. Паводле вынікаў сэзону футбаліст дапамог клюбу прасунуцца ў Прэм’ер-лігу. За час арэнднай дамовы Капленка стаў адным з ключавых гульцоў клюбу, правёўшы за клюб сумарна 58 матчаў, у якіх вызначыўся 2 галамі і 4 галявымі перадачамі. У чэрвені 2022 году футбаліст на сталай аснове прыяднаўся да «Арэнбургу», падпісаўшы двухгадовы кантракт[6]. Сума трансфэру склала 200 тысяч эўра. Беларус застаўся ў ліку галоўных футбалістаў клюбу, а самая арэнбурская каманды фінішавала на рэкордным 7-м месцы[7]. У ліпені 2023 году сваю зацікаўленасьць у паслугах спартоўца выказвала маскавіцкае «Дынама», але футбаліст застаўся ў Арэнбургу[8].
У лютым 2024 году футбаліст далучыўся да «Балтыцы», якая выклала за Капленку блізу 1,6 мільёнаў эўра[9]. Кантракт зь беларусам прадугледжваў супрацу да канца чэрвеня 2028 году[9]. Дэбютны матчы за клюб згуляў 3 сакавіка 2024 году, зьявіўшыся ў першай адзінаццатцы ў матчы супраць «Сочы». 25 жніўня таго ж году ён стаў гульцом «Хімак»[10], дзе амаль не гуляў, а пазьней клюб быў ліквідаваны праз благі фінансавы стан. Пэўны час правёў у складзе «Спартака» з Кастрамы. На пачатку студзеня 2026 году стаў футбалістам менскага «Дынама»[11].
Міжнародная
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нарадзіўся і гадаваўся ў Беларусі. Па пераезьдзе ў Расею падаў запыт на атрыманьне грамадзянства і ў верасьні 2018 году атрымаў выклік у склад зборнай Расеі (да 20 гадоў)[12]. У 2017 годзе выклікаўся ў зборную Беларусі (да 21 году), але гулец адмовіў беларускаму боку.
У лістападзе 2022 году футбаліст атрымаў выклік у нацыянальную зборную Беларусі[13]. Паводле словаў спартовага дырэктара «Арэнбургу» футбаліст хацеў бараніць колеры зборнай Расеі, аднак выкліку ў галоўную каманду не дачакаўся[14]. Дэбютаваў за зборную Беларусі 17 лістапада 2022 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Сырыі[15].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Kirill Kaplenko // Transfermarkt (мн.) — 2000.
- ↑ Kirill Kaplenko // FBref (анг.)
- 1 2 3 https://footballfacts.ru/person/353298
- 1 2 Полузащитник Кирилл Капленко на правах аренды переходит в ФК "Оренбург" Архіўная копія ад 24.05.2021 г.
- ↑ Orenburg vs. Shinnik. soccerway.com (09.09.2020). Архіўная копія ад 20.11.2022 г.
- ↑ Кирилл Капленко продолжит карьеру в «Оренбурге». fc-zenit.ru (14.06.2022). Архіўная копія ад 13.07.2022 г.
- ↑ Спасибо за сезон!. fcorenburg.ru (04.06.2023).
- ↑ Источник: Кирилл Капленко переходит в московское "Динамо". football.by (24.07.2023). Архіўная копія ад 24.07.2023 г.
- 1 2 Вiтаем, Кiрыл!. fc-baltika.ru (09.02.2024). Архіўная копія ад 09.02.2024 г.
- ↑ Боев, Максим. «Химки» объявили о переходе Кирилла Капленко // Championat.com, 25.08.2024 г. Архіўная копія ад 25.08.2024 г.
- ↑ Кирилл Капленко стал игроком минского "Динамо" (рас.). Football.by (2026-01-06). Праверана 2026-01-22 г.
- ↑ Кирилл Капленко Архіўная копія ад 21.07.2020 г.
- ↑ Вызов в национальную сборную. abff.by (03.11.2022). Архіўная копія ад 04.11.2022 г.
- ↑ Андреев: "Капленко до последнего ждал вызова в сборную России, но теперь готов играть за белорусов". football.by (04.11.2022). Архіўная копія ад 04.11.2022 г.
- ↑ Товарищеский матч. Автогол соперника принес Беларуси минимальную викторию над Сирией. football.by (17.11.2022). Архіўная копія ад 17.11.2022 г.