Кукута
| Кукута | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Дата заснаваньня | 17 чэрвеня 1733 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча |
| ||||
| Вышыня НУМ | 320 ± 1 м | ||||
| Каардынаты | 7°53′39″ пн. ш. 72°30′14″ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | |||||
| Сайт | cucuta.gov.co | ||||
| Кукута на мапе Калюмбіі   Кукута | |||||
Ку́кута (па-гішпанску: Cúcuta) — горад у Калюмбіі і цэнтар дэпартамэнту Нортэ-дэ-Сантандэр. Горад разьмешчаны ў аднайменнай даліне ля падножжа Ўсходніх хрыбтоў Калюмбійскіх Андаў на мяжы з Вэнэсуэлай. Насельніцтва гораду складае 777 106 жыхароў, што робіць яго самай густанаселенай гарамой у дэпартамэнце і шостым паводле колькасьці насельніцтва горадам у краіне[2].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Кукута першапачаткова была паселішчам дагішпанскай эпохі. У 1550 годзе Пэдра дэ Ўрсуа перадаў яго Сэбастыяну Лярэнца ў якасьці энкам’енды. Хуана Ранхэль дэ Куэльяр заснавала Кукуту 17 чэрвеня 1733 году. Вёска значна пашырылася дзякуючы свайму стратэгічнаму камэрцыйнаму разьмяшчэньню і стала горадам[3]. У горадзе ладзіўся Кангрэс 1821 году, на якім была зацьверджаная канстытуцыя Кукуты. Гэтая канстытуцыя фактычна стварыла Вялікую Калюмбію, краіну, якая ахоплівала тэрыторыі сучасных Калюмбіі, Вэнэсуэлы, Эквадору і Панамы. Ля Кукуты 28 лютага 1813 году адбылася вырашальная бітва, якая заклала посьпех ваеннай кампаніі Сымона Балівара. 18 траўня 1875 году Кукута была ў значнай ступені зьнішчаная землятрусам. У XIX стагодзьдзі будаўніцтва чыгункі паклала пачатак прамысловай рэвалюцыі. Паўночная лінія будавалася з 1878 па 1888 гады і злучыла Кукуту з Пуэрта-Сантандэрам і Вэнэсуэлай. Будаўніцтва ўсходняй і паўднёвай лініяў таксама пачалося ў 1878 годзе, пры гэтым паўднёвая лінія забясьпечыла злучэньне з Памплёнай і сканчвалася ў Эль-Дыямантэ.
Эканоміка
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Горад вядомы гранічным гандлем і вытворчасьцю. Ягонае разьмяшчэньне на мяжы паміж Калюмбіяй і Вэнэсуэлай дазволіла наладзіць моцныя сувязі з вэнэсуэльскім горадам Сан-Крыстабаль[4]. Свабодная зона Кукуты ёсьць адной з самых актыўных ня толькі ў краіне, але ўва ўсёй Лацінскай Амэрыцы.
Найбольш разьвітымі галінамі прамысловасьці ёсьць малочная, будаўнічая, тэкстыльная, абутковая і скураная. Горад уважаецца вядучым вытворцам цэмэнту, а ягоная гліняная і каменная прамысловасьць мае найлепшую рэпутацыю ў краіне дзякуючы высокай якасьці. Здабыча вугалю таксама гуляе важную ролю ў мясцовай эканоміцы. Унівэрсытэт Франсіска дэ Паўля Сантандэр у Кукуце ёсьць адной зь нешматлікіх навучальных установаў, якія забясьпечваюць падрыхтоўку горных інжынэраў.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ https://www.publimetro.co/co/noticias/2018/11/07/dane-tambien-se-descacho-la-poblacion-bogota-medellin-cali.html
- ↑ «These are the most populated cities in the country, according to the Dane census». Portafolio.co.
- ↑ «San José de Cúcuta». Norte de Santander.
- ↑ «Caracterización de la frontera Colombo-Venezolana». Comunidad Andina de Naciones.