Кастусь Харашэвіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Кастусь Харашэвіч
Імя пры нараджэньні Кастусь Іванавіч Харашэвіч
Дата нараджэньня 6 ліпеня 1927
Месца нараджэньня
в. Літва, Віленскае ваяводзтва, Польшча, цяпер Маладэчанскі раён, Беларусь
Дата сьмерці 12 ліпеня 2013 (86 гадоў)
Месца сьмерці Маладэчна
Грамадзянства СССР
СССР
Месца вучобы Менскі дзяржаўны мастацкі каледж імя Аляксея Глебава
Занятак пэйзаж,
партрэт,
нацюрморт
Жанры пэйзаж

Кастусь Харашэвіч, сапр. Канстанцін Іванавіч Харашэвіч (6 ліпеня 1927, в. Літва, цяпер Маладэчанскі раён, Беларусь — 12 ліпеня 2013, Маладэчна ) — беларускі мастак-жывапісец.[1].

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вучыўся ў Барыса Кіта ў Маладэчанскай гандлёвай школе падчас 2-й сусьветнай вайны[2]. Прымаў удзел у дзейнасьці СБМ[3].

Скончыў Менскае мастацкае вучылішча (1958). Дыплёмная работа — «Сялянскі бунт у дарэвалюцыйнай вёсцы».[1]. Сябра Беларускага саюза мастакоў (з 1969). Сябра мастацкай суполкі «Пагоня».[4].

Сузаснавальнік разам з Ядвігай Разьдзялоўскай[5] студыі выяўленчага й дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Маладэчне.

Творчасьць мастака-пэйзажыста Кастуся Харашэвіча прадстаўлена больш чым 500 карцінамі, якія адлюстроўваюць знакавыя падзеі ў гісторыі Павільля і ўсёй Беларусі[1].

Ад пачатку 2000-х гадоў мастак працуе над стварэньнем галерэі партрэтаў дзяячоў культуры і гісторыі, сваіх землякоў[1]. Сярод іх Янка Купала, Францішак Багушэвіч, Вацлаў Ластоўскі, Барыс Кіт, Павал Валошын, Сымон Рак-Міхайлоўскі, Браніслаў Тарашкевіч, Пятро Мятла.

Яго творы захоўваюцца ў Беларускай бібліятэцы імя Францыска Скарыны ў Лёндане, Нацыянальным мастацкім музэі Беларусі, Музэі сучаснага выяўленчага мастацтва, Менскім абласным краязнаўчым музэі ў Маладэчне, Скандынаўскім цэнтры ў Менску, а таксама ў прыватных зборах у Польшчы, Нямеччыне, ЗША, Канадзе й Ізраілю[1].

У 2011 годзе ў філіяле дзяржаўнага літаратурнага музэю імя Янкі Купалы ў Яхімоўшчыне адкрылася пэрсанальная галерэя твораў Кастуся Харашэвіча.[6]

Аўтар кнігі ўспамінаў «Зьведанае й перажытае», 2004 год.

Памёр 12 ліпеня 2013 году ў Маладэчне.[7]

Пэрсанальныя выставы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адзнакі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Мэдаль Беларускага саюза мастакоў «За заслугі ў выяўленчым мастацтве» (1999)
  • Спэцыяльная прэмія Маладэчанскага гарадзкога выканаўчага камітэту «Талент» у намінацыі «Мастак году» (1999, 2003)

Асноўныя творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1956 — «Старое Заслаўе»
  • 1958 — «Сьцяжынка майго дзяцінства»
  • 1960 — «Від на Мядзел»
  • 1961 — «Мой родны кут»
  • 1962 — «Мястэчка»
  • 1963 — «Паўстаньне нарачанскіх рыбакоў»
  • 1963 — «Інтэр'ер з калаўротам»
  • 1966 — «Вялікдзень»
  • 1967 — «Выступленьне Браніслава Тарашкевіча перад сялянамі Заходняй Беларусі»
  • 1971 — «Прадвесьне»
  • 1973 — «Нацюрморт. Помнікі гісторыі і культуры Беларусі»
  • 1976 — «Стары двор. Магіла Цёткі»
  • 1977 — «Вільня. Зарэчча»
  • 1978 — «Раскіданае гняздо»
  • 1979 — «Зіма ў Маладэчне»
  • 1980 — «Браслаўскія азёры»
  • 1982 — «Дарога ў Гальшаны»
  • 1984 — «Пасьля навальніцы»
  • 1987 — «Маладзечна. Плошча Свабоды»
  • 1990 — «Далягляды маёй Бацькаўшчыны»
  • 1995 — «Нацюрморт»
  • 1997 — «Руіны Наваградка»
  • 1999 — «Барыс Кіт. Акадэмік астранаўтыкі»
  • 2002 — «Янка Купала ў Яхімоўшчыне»
  • 2003 — «Кастусь Каліноўскі. За нашу і вашу свабоду. Памяці паўстаньня на Беларусі 1863 г.»

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларуская энцыкляпэдыя — Мн. 2003 г. — т.16
  • Энцыкляпэдыя літаратуры і мастацтва Беларусі — Мн. 1994 г. — т.6
  • Гісторыя беларускага мастацтва. — Мн. 1994 г. — т.6
  • Мастакі савецкай Беларусі. — Мн. 1976 г.
  • Беларускі саюз мастакоў: энцыкляпэдычны даведнік. — Мн. 1998 г.
  • Кастусь Харашэвіч. Старонкі жыцьця і творчасьці. — 2006 г.
  • Грамыка М. «У кожнага свой Рушчыц» // Мастацтва. — 2001 г. — № 4. — С. 26—29
  • Яніцкая М. «Мастак-жывапісец» // Культура. № 6 — люты 1992 г.
  • Пыцько А. «Ці цяжка быць незалежным» // Наш дзень. — 7 жніўня 1992 г.
  • Зубрыцкая І. «Крылы млына, як сімвалы надзеі» // Менская праўда — 9 чэрвеня 1998 г.
  • Харэўскі С. Кастусь Харашэвіч. Пасьля навальніцы // Наша Ніва, № 17 — 1997 г.
  • Зубрыцкая І. «Мой родны кут, як ты мне мілы». // Рэгіянальная газета — 3 снежня 1999 г.
  • Сысун Л. «Навек с мастацтвам зьвязаны». // Маладэчанская газэта, 6 ліпеня 2000 г.
  • Кастусь Харашэвіч. «Зьведанае й перажытае». // 2004 год.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]