Канеў
| Канеў укр. Канів | |||||
| Населены пункт | |||||
_Cathedral,_Kaniv.jpg) Царква Сьв. Георгія | |||||
| |||||
| Краіна | Украіна | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Вобласьць | Чаркаская | ||||
| Раён | Канеўскі | ||||
| Першыя згадкі | 1147 | ||||
| Дата заснаваньня | 1078 | ||||
| Магдэбурскае права | 1600 | ||||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||||
| Мэр | Igor Renkas[d] | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 17,42 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 101 ± 1 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 49°44′41″ пн. ш. 31°27′21″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 26 426 чал. (2005) | ||||
| Афіцыйная мова | украінская мова | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +380 4736 | ||||
| Паштовыя індэксы | 19000–19009 | ||||
| КОАТУУ | 7110300000 | ||||
| Нумарны знак | CA і IА / 24 | ||||
| Сайт | kaniv-rada.gov.ua (укр.) | ||||
| Канеў на мапе Ўкраіны   Канеў | |||||
Канеў (па-ўкраінску: Канів) — места ў Чаркаскай вобласьці Ўкраіны, на рацэ Дняпры. Адміністрацыйны цэнтар Канеўскага раёну. Насельніцтва на 2025 год — 23 849 чал.
Знаходзіцца за 75 км ад Чаркасаў, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Таганча. Рачны порт.
Этымалёгія назвы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Існуе некалькі меркаваньняў датычна паходжаньня назвы места. Дзьве зь іх тлумачаць яе як слова татарскага паходжаньня, якое значыць «ханскі перавоз»[1] або «месца крыві»[2]. Паводле народнага паданьня, тапонім паходзіць ад назвы птушкі — канюка.[3]
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1078: першы пісьмовы ўспамін пра Канеў.[4]
- 1360-я: у Вялікім Княстве Літоўскім.
- 1471: у Кіеўскім ваяводзтве.
- 1536: адбылося Канеўскае паўстаньне, выкліканае самаўпраўнасьцю мясцовага старосты А. Дашковіча.
- 1569: паводле ўмоваў Люблінскай уніі перайшоў да Каралеўства Польскага.
- 1578: у Канеўскі манастыр перавезьлі парэшткі Івана Падковы.
- 1600: атрымаў Магдэбурскае права.[4]
- 1616: паводле люстрацыі Кіеўскага ваяводзтва ў Каневе было 1346 «непаслухмяных» казацкіх і 160 «паслухмяных» двароў.
- 1625: каля места адбыўся бой паміж атрадамі гетмана Канецпольскага і казакамі, які адступілі.
- 1672—1686: пад уладай Турэччыны.
- 1775: уладаньне Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
- 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі.
- 1837: цэнтар павету Кіеўскай губэрні.
- 1920: у складзе Ўкраінскай ССР.
- 1923: цэнтар раёну.
- 15 жніўня 1941 — 1 студзеня 1944: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Эканоміка
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Электрамэханічны завод «Магніт» і інш.; харчовая прамысловасьць.
На Канеўскім вадасховішчы працуе ГЭС.
Славутасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
- Магіла-помнік Т. Шаўчэнку на Тарасавай гары
- Царква Сьв. Георгія (XII ст.)
Месты-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ М. Тихомиров. Древнерусские города. Издание 2-е. — М., 1956. С. 302.
- ↑ Фундуклевич И. Статистическое описание Киевской губернии. Часть 1. — СПб., 1852. С. 467.
- ↑ Іщенко М. Є., Мотов Л. Г., Сорокопуд І. І. Канівщина. — Дніпропетровськ: «Промінь», 1969. С. 3.
- 1 2 Валерый Грынявецкі. Канеў // ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2005 Т. 2. С. 31
- ↑ Канев // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
- ↑ Канев // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2005 Т. 2.
- Kaniów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom III: Haag — Kępy. — Warszawa, 1882. S. 806—819
- Канев // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Канеў — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Аўтаномная рэспубліка |
|  |
|---|---|---|
| Вобласьці | ||
| Гарады дзяржаўнага значэньня | ||
