Канеў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Канеў
Канів
Царква Сьв. Георгія
Царква Сьв. Георгія
Coat of arms of Kaniv.jpg Flag of Kaniv.png
Герб Канева Сьцяг Канева
Першыя згадкі: 1147
Магдэбурскае права: 1600
Вобласьць: Чаркаская
Раён: Канеўскі
Плошча: 17,42 км²
Насельніцтва: 26 426 (2005)
Тэлефонны код: +380 4736
Паштовы індэкс: 19000—19009
Геаграфічныя каардынаты: 49°44′41″ пн. ш. 31°27′21″ у. д. / 49.74472° пн. ш. 31.45583° у. д. / 49.74472; 31.45583Каардынаты: 49°44′41″ пн. ш. 31°27′21″ у. д. / 49.74472° пн. ш. 31.45583° у. д. / 49.74472; 31.45583
Канеў на мапе Ўкраіны
Канеў
Канеў
Канеў
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Канеў (па-ўкраінску: Канів) — места ў Чаркаскай вобласьці Ўкраіны, на рацэ Дняпро. Адміністрацыйны цэнтар Канеўскага раёну. Насельніцтва 26 426 чал. (2005).

Знаходзіцца за 75 км ад Чаркасаў, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Таганча. Рачны порт.

Этымалёгія назвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Існуе некалькі меркаваньняў датычна паходжаньня назвы места. Дзьве зь іх тлумачаць яе як слова татарскага паходжаньня, якое значыць «ханскі перавоз»[1] або «месца крыві»[2]. Паводле народнага паданьня, тапонім паходзіць ад назвы птушкі — канюка.[3]

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гістарычны герб

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1849 — 5138 чал. (2863 мужчыны і 2275 жанчын).
  • 1911 — 12 228 чал.
  • 1971 — 18,8 тыс. чал.[5]
  • 1991 — 29,7 тыс. чал.[6]
  • 2004 — 13 053 чал.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Электрамэханічны завод «Магніт» і інш.; харчовая прамысловасьць.

На Канеўскім вадасховішчы працуе ГЭС.

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Тарасава сьвятліца», першы народны музэй Т. Шаўчэнкі
  • Магіла-помнік Т. Шаўчэнку на Тарасавай гары
  • Царква Сьв. Георгія (XII ст.)

Месты-сябры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ М. Тихомиров. Древнерусские города. Издание 2-е. — М., 1956. С. 302.
  2. ^ Фундуклевич И. Статистическое описание Киевской губернии. Часть 1. — СПб., 1852. С. 467.
  3. ^ Іщенко М. Є., Мотов Л. Г., Сорокопуд І. І. Канівщина. — Дніпропетровськ: «Промінь», 1969. С. 3.
  4. ^ а б Валерый Грынявецкі. Канеў // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 31
  5. ^ Канев // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  6. ^ Канев // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Канеўсховішча мультымэдыйных матэрыялаў