Казека
| Казека лац. Kazieka | |
| Kaseke | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Cazo + суфікс з элемэнтам -к- (-k-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Казейка, Казіка |
| Вытворныя формы | Геска |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Казека» | |
Казека (Казейка, Казіка) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Казэка (Kaseke) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова газ- (каз-) (імёны ліцьвінаў Казіль, Казмар; германскія імёны Cazilo, Gazmar), магчыма, паходзіць ад гоцкага bigitan 'знайсьці'[2] або ад асновы -гед- (-гад-, -гід-)[3].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Anna Kozeikowicz (1563 год)[4]; села Козековичъ (23 кастрычніка 1592 году)[5].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Казіка-Казікоўскія — літоўскі шляхецкі род[6].
На гістарычнай Меншчыне існуе вёска Казекава, на гістарычнай Аршаншчыне — Казекі, на гістарычных Ваўкавышчыне, Гарадзеншчыне і Меншчыне — Казейкі.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Graaf J. J. Nederlandsche doopnamen naar oorsprong en gebruik. — Bussum, 1915. S. XLV.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 625.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 97.
- ↑ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. С. 440.
- ↑ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 18. — Вильна, 1891. С. 107.
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на К, Згуртаваньне беларускай шляхты