Жорж Эжэн Асман

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Жорж Эжэн Асман
Georges-Eugène Haussmann - BNF Gallica.jpg
Дата нараджэньня 27 сакавіка 1809(1809-03-27)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13]
Месца нараджэньня Парыж, Францыя
Дата сьмерці 11 студзеня 1891(1891-01-11)[1][2][3][5][6][8][9][10][11][12][13] (81 год)
Месца сьмерці Парыж, Францыя
Месца пахаваньня Пэр-Ляшэз[14][15]
Грамадзянства Францыя
Месца вучобы ліцэй Гэнрыха IV, ліцэй Кандарсэ і Парыская вышэйшая нацыянальная кансэрваторыя музыкі і танку
Занятак палітык, службовая асоба, архітэктар і горадабудаўнік
Навуковая сфэра Вялікая перабудова Парыжу
Дзеці Валянціна Асман[d]
Узнагароды
кавалер Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёну Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa Commander of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa Commander by Number of the order of Charles III

Жорж Эжэ́н Асма́н (па-француску: Georges Eugène Haussmann), больш вядомы як барон Асман (baron Haussmann; 27 сакавіка 1809, Парыж — 11 студзеня 1891, Парыж) — францускі дзяржаўны дзяяч, прэфэкт дэпартамэнта Сена (1853—1870), сэнатар (1857), чалец Акадэміі прыгожых мастацтваў (1867), горадабудаўнік, шмат у чым вызначыў сучаснае аблічча Парыжа.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б http://www.senat.fr/senateur-2nd-empire/haussmann_georges_eugene0103e2.html
  2. ^ а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  3. ^ а б Sycomore / Assemblée nationale
  4. ^ Léonore databaseministère de la Culture.
  5. ^ а б SNAC — 2010.
  6. ^ а б Encyclopædia Britannica
  7. ^ Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  8. ^ а б Grove Art Online / J. Turner[Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 1998. — ISBN 978-1-884446-05-4
  9. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  10. ^ а б GeneaStar
  11. ^ а б Roglo — 1997. — 8549233 экз.
  12. ^ а б Proleksis enciklopedija — 2009.
  13. ^ а б Архіў прыгожых мастацтваў — 2003.
  14. ^ Moiroux J. Le cimetière du Père-LachaiseParis: 1908. — P. 189.
  15. ^ Bauer P. Deux siècles d'histoire au Père LachaiseVersailles: 2006. — P. 408. — ISBN 978-2-914611-48-0

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]