Дружня

	Дружня; лац. Družnia
	укр. Дружня
Герб Дружні	Сьцяг Дружні
Першыя згадкі:	1617 год
Краіна:	Украіна
Вобласьць:	Кіеўская
Раён:	Барадзянскі
Плошча:	39 км²;
Вышыня:	148 м н. у. м.
Часавы пас:	UTC+2
летні час:	UTC+3
Тэлефонны код:	4577
Паштовы індэкс:	07807
КОАТУУ:	3221081001
Геаграфічныя каардынаты:	50°37′39″ пн. ш. 29°52′19″ у. д. / 50.6275° пн. ш. 29.87194° у. д.Каардынаты: 50°37′39″ пн. ш. 29°52′19″ у. д. / 50.6275° пн. ш. 29.87194° у. д.
	Дружня на мапе Ўкраіны Дружня
	Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Дру́жня (па-ўкраінску: Дру́жня) — сяло ў складзе Барадзянскай мястэчкавай тэрытарыяльнай грамады Бучанскага раёну Кіеўскай вобласьці Ўкраіны

Гісторыя

Карона Каралеўства Польскага

21 красавіка 1625 году Крыштаф і Ганна зь Яловічаў Малінскіх Макаравічы Івашэнцавічы заставілі Аляксандру і Тэадоры Балычанцы Алексічам мястэчка Казятычы/Барадзянка, сёлы Дружня, Аляксандрава Воля, Загальцы Малыя або Качалы, Загальцы Вялікія за суму ў 19 650 злотых^[1]. Згодна з тарыфам падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва 1628 году, з 1 osiadłego дыму ў сяле Дружні пана Крыштафа Макаравіча, якое трымаў у заставе пан Аляксандар Алексіч, выбіралася тры злотых^[2].

У 1640 годзе Крыштаф Макаравіч прадаў Барадзянскі маёнтак Андрэю Драгаеўскаму. У транзакцыі вялося пра двор і мястэчка Казятычы альбо Барадзянка з фальваркам, сяло Дружня з дваром і фальваркам, сёлы Загальцы, Качалы, Пяскоўка, Аляксандравая Воля, Новая Грэбля з падданымі цяглымі й няцяглымі, з баярамі служылымі й путнымі, з агароднікамі й падсуседкамі, з усімі працамі, чыншамі ды інш./^[3].

Паводле тарыфу падымнага падатку Кіеўскага ваяводзтва, у 1683 годзе з 20 дымоў (×6 — каля 120 жыхароў) сяла Дружня пана Андрэя Драгаеўскага, харунжага люблінскага, выбіралася 5 злотых^[4].

Пад уладай Расейскай імпэрыі

Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Дружня апынулася ў Расейскай імпэрыі. З 1797 году мястэчка — у межах Кіеўскага павету Кіеўскай губэрні.

Найноўшы час

У 1925 годзе сяло Дружня — у складзе Барадзянскага раёну Кіеўскай акругі УССР.

Заўвагі

Крыніцы

^ Źródła dziejowe. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. X. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / Opisane przez Aleksandra Jabłonowskiego. — Warszawa, 1894. S. 383
^ Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 367
^ Edward Rulikowski. Borodzianka // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 316—317
^ Архив ЮЗР. — С. 495

Літаратура

Edward Rulikowski. Borodzianka // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 316—317
Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.)

[1] Źródła dziejowe. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. X. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / Opisane przez Aleksandra Jabłonowskiego. — Warszawa, 1894. S. 383

[2] Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 367

[fn1-3] Edward Rulikowski. Borodzianka // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 316—317

[4] Архив ЮЗР. — С. 495

[1]

[2]

[3]

[4]