Дорг (імя)
| Дорґ лац. Dorg / Dorg | |
| Drogo | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Дрога, Драга, Драка |
| Зьвязаныя імёны | Даргіла, Доргень, Даргвойн, Драгат |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Дорґ» | |
Дорг, Дрога, Драга, Драка — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Дрога, Драга або Драка (Drogo, Drago, Draco) — імя германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова дрог- (дорг-) паходзіць ад бургундзкага drogo 'ваяр'[2] або ад германскага dragan 'несьці, падтрымліваць'[3]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Даргіла (Драгіл, Даргель, Драгал), Доргень (Доргін), Драгат. Адзначаліся германскія імёны Drogila (Drogulus), Drogen (Drogin), Drogat. Апроч таго, адзначалася германскае імя Darg[4][5].
У Польшчы гістарычна бытавалі імёны Droga, Drogiel, Dargan (Drogan), Dargota, Dargusz (Dargasz, Drogusz, Drogosz), Dargomier (Drogomir), Dargorad (Drogoradz), Dargosław (Drogosław), Lederg, Świedarg[6].
У Прусіі бытавалі імёны: Darghe (1435 год)[7], Dargil / Dargel / Dargilo[a] (1344 і 1392 гады), Drogenne[b][10], Dargebut / Dargebute / Dargebudt[c] (1363 год)[7], Dargaude / Dargawde[d][7], Dragothe (1414 год)[10]. Апроч таго, у Прусіі бытавалі прозьвішчы Darge[13][14][15] і Drage[16].
У Ноўгарадзе, магчыма, бытавала імя Дарагабуд[c]: Дорогобуде[17].
У Польшчы ў XVII—XVIII стагодзьдзях адзначаліся прозьвішчы Darga, Dargiel, Dargosz[18].
У Памор’і бытавала прозьвішча Darger[19].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Dorge (Хроніка Прускай зямлі Мікалая зь Ярошына)[20]; Darge (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах)[21]; Astyk cum fratre germano Dorgy (18 студзеня 1401 году)[22]; Sudimundi Dorgyeowicz[23], Sudimundi Dorgeowycz[24] (Sudimund Dorgewicz[25]; 1 верасьня 1431 году); пану Судимонъту Доркгевичу (Судимонът Доркгевич[25], 1440—1492 гады)[26]; пан Дорг (20 красавіка 1448 году[27], 1440—1492 гады[28]); Доркгъ (1440—1492 гады)[29]; Dorgys Gethowthowycz (2 лістапада 1449 году)[30]; Iwan Dorohowicz (13 чэрвеня 1456 году)[31]; люди… а Драку зъ братомъ (28 чэрвеня 1456 году)[32]; Михно Доркгевич(ъ) (18 чэрвеня 1482 году, 18 верасьня 1484 году, 17 сакавіка 1488 году[33]); Михно Доркевичъ (23 лістапада 1486 году)[34]; Михаилъ Доркгевичъ в Довъкгахъ (12 кастрычніка 1488 году)[35]; панъ Миколаи Доркгевичъ (5 сьнежня 1492 году)[36]; memoriae Nicolai Dorgowicz (каля 1500 году)[37]; et Jacobo Dargowycz scabino et fratre eius Joanne (11 жніўня 1515 году)[38]; ciuis caunensis Jacobus Dorgewicz… Dargewicz (1524 год)[39]; пустовщины… Даркгишку (1537 год)[40]; Минтовт Доркгович (1538 год)[41]; cело Доркгевичи (1554 год)[42]; Миколай Дороговичъ (1567 год)[43]; Georgius Dragowicz medicinae doctor (27 сакавіка 1586 году)[44]; Дракга Сименько… Ивань Дракга (1649 год)[45]; Drakowicz (1671—1681 гады)[46]; Piotr Dargiewicz (1675—1677 гады)[47]; Jerzy Józef Draga (1799 год)[48][e].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Дрога (каля 670—708) — герцаг Шампані
- Дрога Мэцкі (801—855 або 856) — біскуп Мэцу
- Дрога Міндэнскі († 902) — біскуп Міндэну
- Дрога Аснабруцкі († 967) — біскуп Оснабруку
- Дорг († па 1401) — літоўскі баярын, бацька Судзімонта Доргевіча
- Дорг Гетаўтавіч — літоўскі баярын, сын Гетаўта[63]
- Дорг — літоўскі баярын, які ў 1448 годзе засьведчыў угоду Юрыя Астроскага; магчыма, ён жа атрымаў некалькі наданьняў ад вялікага князя Казімера
- Мікалай Доргевіч — доўгаўскі цівун
- Міхна Доргевіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1482, 1484, 1486, 1488 гадох
- Міхал Доргевіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1488 годзе
- Мацей Шымкавіч Дарговіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1573 годзе[64]
Даргевічы (Dargiewicz) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[65].
Доркі — літоўскі шляхецкі род[66].
Даргевіч (Dargiewicz) і Драг (Drag) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[67].
У XVI ст. існавала сяло Драгі (Драги) у Жамойцкім старостве[68].
На гістарычнай Вількаміршчыне існуе вёска Дрогішкі, на гістарычнай Ашмяншчыне — Доргішкі, у гістарычнай Прусіі — Дарген.
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Drogila[8]
- ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Druogen[9]
- 1 2 Адзначалася старажытнае германскае імя Dragobod[11]
- ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Dragoaldus[12], Dracoald[11]
- ↑ Таксама:
- Драгейка: Samuel Dragieyko[49] (1690 год), boiar… Drogieykow (20 чэрвеня 1792 году)[50];
- Драган (адзначалася старажытнае германскае імя Droconis[51], германскае імя Druggan[52]): po Draganie (18 траўня 1588 году)[53], sioło Wasiuny… Jan Dragon (3 студзеня 1664 году)[54], nieboszczyka P. Drogoniewicza[55];
- Даргуш, Даркша: Даргушы і Даркшэвічы — літоўскія шляхецкія роды[56], у Памор’і адзначалася прозьвішча Dargusch[57];
- Драгаўдзь (адзначалася старажытнае германскае імя Dragoaldus[12], Dracoald[11]): Dragowdzie (1744 год)[58];
- Драгайла: чоловековъ: Дрокгаило (7 лістапада 1442 году)[59];
- Драгінт: Daniel Drogint (1667 год)[60]
- Драгімін (адзначалася германскае імя Drugmanne[61]): Drogyminischky (16 лютага 1410 году)[62]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 420.
- 1 2 Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 22.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 74.
- ↑ Vroonen E. Les noms de famille de Belgique. Vol 2: Dictionnaire étymologique des noms de famille de Belgique. — Bruxelles, 1957.
- ↑ D, Dictionnaire de tous les noms de famille belges
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Cz. 1: Odapelatywne nazwy osobowe. — Kraków, 2001. S. 56.
- 1 2 3 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925.S. 22.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 292.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 421.
- 1 2 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 26.
- 1 2 3 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1462.
- 1 2 Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 548.
- ↑ DARGE (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen), Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ DARGE (Ortsfamilienbuch Stockheim, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ DARGE (Ortsfamilienbuch Deutsch Wilten, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ DRAGE, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 509.
- ↑ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 1: A—G. — Kraków, 2007. S. 383.
- ↑ DARGER, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 1. — Leipzig, 1861. S. 351.
- ↑ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 667—669, 671, 677, 679.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 37.
- ↑ Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. С. 136.
- ↑ Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. С. 135.
- 1 2 Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.. — 2-е выд. — Смаленск, 2014. С. 304.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 27.
- ↑ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 44.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 63.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 20, 33, 50, 57.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 221.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 249.
- ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 7. — Вильна, 1870. С. 5.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 55, 112, 117.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 28.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 76.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 72.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 563.
- ↑ Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 33.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 224 (4) (1522—1530). — Vilnius, 1997. P. 133.
- ↑ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 27.
- ↑ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 229.
- ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 59.
- ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1085.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 276 (62) (1584, 1586, 1597). — Vilnius, 2010. P. 127.
- ↑ Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 246, 381.
- ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 137.
- ↑ Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 142.
- ↑ Daugiele, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 157.
- ↑ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 512.
- ↑ Haubrichs W. The early medieval naming-world of Ravenna, eastern Romagna and the Pentapolis // Ravenna: its role in earlier medieval change and exchange. — London, 2016. P. 288
- ↑ Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 196.
- ↑ Archiwum Domu Sapiehów. — Lwów, 1892. S. 32.
- ↑ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 229.
- ↑ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 108.
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Д, Згуртаваньне беларускай шляхты
- ↑ DARGUSCH, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 67.
- ↑ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 570.
- ↑ Patronyme DRUGMANNE, Filae.com: Genealogy
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 78.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 235.
- ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 1.
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 254.
- ↑ Літоўская шляхта, Генэалёгія Лычкоўскіх
- ↑ Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society
- ↑ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 101.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. Аўтарскае выданне. — Менск, 2019. — 459 с. — (сьціслая вэрсія кнігі: Вытокі Вялікае Літвы. — Менск, 2021. — 89 с.)