Даўкша Кімантавіч
 Герб «Першхала» | |
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Памёр | па 1432 |
| Бацькі | Кімунт |
| Дзеці | Пац Доўкшавіч[d][1] |
Даўкша Кімантавіч (? — па 1432) — літоўскі баярын. На Гарадзельскай уніі атрымаў герб «Першхала».
Вотчынныя ўладаньні знаходзіліся каля Горадні.
Імя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Даўга (Daugo, Daugjis[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -даў(г)- (імёны ліцьвінаў Даўгерд, Даўгер, Даўят; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад гоцкага daug 'годна', бургундзкага daugjis 'здольны, годны'[4][5].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Kymunt cum filio Dawxha (18 студзеня 1401 году)[6]; cum Dawkscha[7], Dawxscha[8], Dawxa[9] (2 кастрычніка 1413 году); Dewclis Kymontowicz (Dewclxis Kimontowicz[10]; 15 траўня 1432 году)[11].
Біяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Зь літоўскага баярскага роду, сын Кімунта.
Разам з бацькам засьведчыў акт Віленска-Радамскай уніі (1401 год). Таксама выступіў сьведкам у Хрыстмэмэльскай умове (1432 год).
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада (белар.) / пер. А. Мікус — 2 — Смаленск: 2014. — С. 248, 285. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
- ↑ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 406.
- ↑ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 37.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 54.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 57.
- ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 70.
- ↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.. — 2-е выд. — Смаленск, 2014. С. 248.
- ↑ Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. С. 191.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада / пераклад А. Мікус. — 2-е выд. — Смаленск: Інбелкульт, 2014. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4