Гезела
| Ґезела лац. Giezieła / Hiezieła | |
| Gesela | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Giso + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Гізель, Кізіла, Кезела, Кізель, Кезіл, Кізіл |
| Вытворныя формы | Казіль |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ґезела» | |
Гезела (Гізель), Кізіла (Кезела, Кізель, Кезіл, Кізіл) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гезіла, Гезела, Кізела або Кізіла, пазьней Гізэла, Гізэль або Кізэль (Gesila, Gesela, Kisela, Kisila, Gisela[1], Giesel, Kiesel[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -гез- (-гіз-, -кез-) (імёны ліцьвінаў Геска, Гіжбэрт, Гесмонт; германскія імёны Geske, Gisbert, Gismondus) паходзіць ад гоцкага gais 'суліца, кап’ё'[4], германскага gaizá 'завостраны кій'[5].
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Gizel, Gizla і Kesil[6].
У Прусіі адзначаліся прозьвішчы Gesell[7] і Giessel[8].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Jan Kiezielo (1573 год)[9]; подъданые… Василемъ Еръкевичомъ Кизиломъ (16 чэрвеня 1582 году)[10]; мещане… Федоръ Гизель (26 верасьня 1614 году)[11]; Eustachius Theodori Gizel (Giziel) Wilnensis (1621 і 1633 гады)[12]; Alexander Theodori Gizel (1631 год)[12]; Gizielowa… Gizielewicz (1636 год)[13]; domek Bartłomieja Kizielewicza (1690 год)[14]; Kiziłow (1744 год)[15]; Judyta Giezieła (1802 год)[16].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Аляіз, Марта, Даніель, Станіслаў, Васіль, Элеанора, Ёсіф і Ганна Кезілы — жыхары вёскі Залесься (Браслаўскі павет), якія ўпамінаюцца ў 1775 годзе[17]
- Лаўрэнці Кізіла (1886—?) — беларус зь Менску, які пацярпеў ад уладаў СССР[18]
Гізілевічы (Gizilewicz) гербу Пабог[19] — літоўскі шляхецкі род[20].
Гізялевічы (Gizelewicz) — літоўскі шляхецкі род з Ашмянскага павету[21].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Schaar J. Woordenboek van voornamen. — Utrecht, 1984. S. 188.
- ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 32.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 649.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70, 140.
- ↑ GESELL, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ GIESSEL, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
- ↑ Wiśniewski J. Rozwój osadnictwa na pograniczu polsko-rusko-litewskim od końca 14 do połowy 17 w. // Acta Baltico-Slavica. T. 1, 1964. S. 126.
- ↑ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 36. — Вильна, 1912. С. 133.
- ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 10. — Вильна, 1874. С. 233.
- 1 2 Pansevič V. Vilniaus miestiečių išsimokslinimas XVII—XVIII a. — Kaunas, 2017. P. 172.
- ↑ Paknys M. Vilniaus miestas ir miestieèiai 1636 m.: namai, gyventojai, sveèiai. — Vilnius, 2006. P. 125, 128.
- ↑ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 49.
- ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
- ↑ Wiłkomierz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Яўген Анішчанка, Поща инвентарь 1775 в Браславском повете, Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 кастрычніка 2018 г.
- ↑ Кізіла Лаўрэнці Іванавіч (1886), Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР
- ↑ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 58.
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ, Згуртаваньне беларускай шляхты
- ↑ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 140.