Перайсьці да зьместу

Ганна Базыленка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ганна Базыленка

лац. Hanna Bazylenka
Дата нараджэньня 4 красавіка 1908 (118 гадоў)
Месца нараджэньня Арахі, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць
Дата сьмерці 19 студзеня 1980
Месца сьмерці Менск
Месца пахаваньня
Месца вучобы Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт, Аршанскі пэдагагічны тэхнікум
Занятак паэтка, мовазнаўка, пісьменьніца, выкладчык мовазнаўства
Навуковая сфэра мовазнаўца
Месца працы Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт, Філялягічны факультэт БДУ
Навуковая ступень кандыдат філялягічных навук
Навуковы кіраўнік Мікалай Касьпяровіч, Якуб Колас
Сайт vsu.by/persons/1979-458.…
Удзельнікі канфэрэнцыі Ўсебеларускага абʼяднаньня паэтаў і пісьменьнікаў «Маладняк» у лютым 1928 году: Ганна Базыленка — 5-я зьлева направа ў 2-ім шэрагу

Ганна Мартынаўна Базыленка (нар. 4 красавіка 1908, вёска Арахі, цяпер Арэхаўск, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць — † 19 студзеня 1980, Менск) — беларуская пісьменьніца, мовазнаўца, аўтарка прац у галіне беларускай літаратурнай мовы.

Скончыўшы Арахоўскую сельскую школу вучылася на падрыхтоўчых курсах Аршанскага рабфака. У 1924 годзе Ганна становіцца студэнткай Аршанскага пэдагагічнага тэхнікума, неўзабаве пераведзенага ў Віцебск. Маладая студэнтка, схільная да літаратуры, была прынята ў Віцебскаю філію Ўсебеларускага літаратурнага аб'яднаньня «Маладняк». Пісала вершы, апавяданьні й пʼесы, некаторыя зь іх надрукованы пад сваім прозьвішчам і пад псэўданімам Ганна Арахоўская ў зборніках Віцебскай маладнякоўскай філіі «Пачатак» (1926) і «Сьвітаньне» (1927), а таксама ў мясцовым пэрыядычным друку[1]. На юную пісьменьніцу зьвярнуў увагу Якуб Колас. Менавіта ён параіў кіраўніцтву «Маладняка» рэкамэндаваць здольную выпускніцу на вучобу ў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт, дзе сам тады выкладаў мэтодыку беларускай мовы.

Закончыла ў 1931 годзе Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. Пасьля заканчэньня ўнівэрсытэта працавала выкладчыцай беларускай мовы спачатку ў Слуцкім, потым у Менскім беларускім пэдагагічным тэхнікумах, а з 1933 да 1939 году працавала ў Інстытуце мовы, літаратуры й мастацтва АН Беларусі. На працягу 1939—1941 навучальных гадоў выкладала расейскую мову ў Рэспубліканскім тэатральным вучылішчы й, калі пачалася вайна, эвакуіравалася на ўсход і адразу ж пасьля вызваленьня вярнулася ў Менск і пачала пэдагагічную дзейнасьць у Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце ў 1944 гадзе старшым выкладчыкам філялягічнага факультэта БДУ, а з 1953 году дацэнтам катэдры рускай мовы й агульнага мовазнаўства яна працавала да выхаду на пэнсію ў 1970 годзе[2].

Шырокі шлях перада мною,
Убраны пэрламі вясны.
Стаю я з думкаю нямою,
А навакол, як раньне, сны.

І шэпча ціха мне паветра,
Ідзі ўперад! К сонцу йдзі!…
Там казкі дзіўныя… Там сьветла…
Ты прыгарнеш усё к грудзі.

— Ганна Арахоўская, Пачатак

Памерла 19 студзеня 1980 году ў Менску, пахаваная на Паўночных могілках на Даўгінаўскім тракце[3].

Навуковая дзейнасьць

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Прымала ўдзел у стварэньні «Руска-беларускага слоўніка» 1937 году і «Практычнага беларуска-рускага слоўніка» (рукапіс загінуў падчас Вялікай Айчыннай вайны), абараніла дысэртацыю кандыдата філялягічных навук «Устойлівыя словазлучэньні ў мове твораў Якуба Коласа»[4], манаграфія даследчыцы «Пабочныя і ўстаўныя словы, словазлучэнні і сказы ў беларускай літаратурнай мове» (1964) да сённяшняга дня не страціла навуковага значэння.

Ганна Базыленка – аўтар шэрагу навуковых артыкулаў па праблемах сучаснай беларускай мовы й тэорыі беларускай фразэалёгіі, у тым ліку па пытаньнях моўнага майстэрства Якуба Коласа: «Вобразы й кампазыцыя паэмы «Адплата» Якуба Коласа» (1946), «Роля Якуба Коласа ў разьвіцьці беларускай літаратурнай мовы» (1952), «Параўнальныя словазлучэньні ў сучаснай беларускай літаратурнай мове. Па матэрыялах творчасьці Якуба Коласа» (1957), «Намінатыўныя сказы ў творах Якуба Коласа» (1963). Апублікавала рад цікавых дасьледаваньняў «Да пытаньня аб фразэалягічных адзінках у беларускай мове», «Роля асноўнага слоўнікавага фонду ва ўтварэньні і разьвіцьці ўстойлівых фразэалягічных словазлучэньняў у беларускай мове» (1954), «Фразэалягічныя словазлучэньні таўталягічнага характару». Таксама напісала разьдзелы «Прыназоўнік», «Злучнік», «Часьціцы» у падручніку «Курс сучаснай беларускай літаратурнай мовы: Марфалёгія» (1957), разьдзелы «Прыназоўнік», «Часьціцы» і «Выклічнік» першага тома акадэмічнай «Граматыкі беларускай мовы» (1962)[2].

Яна была ўзнагароджана мэдалём «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», Граматай Вярхоўнага Савета БССР, тройчы граматамі рэктарата ўнівэрсытэта — 1950, 1953, 1955 гг.

  1. ↑ Янка Саламевіч. Слоўнік беларускіх псеўданімаў i крыптанімаў (XVI—XX стст.).. — Менск: Мастацкая літаратура, 1983. — С. 23, 168. — 207 с. — 4000 ас.
  2. 1 2 I. К. Германовіч. Памяці таварыша. Ганна Мартынаўна Базыленка. // Веснік Беларускага дзяржаўна універсітэта : часопіс. — 1980. — Т. Серыя 4. Філалогі. Журналістыка. Педагогіка. Псіхалогія. — № 1. — С. 77—78.
  3. ↑ Базыленка Ганна bellit.info. Міжнародны саюз беларускіх пісьменьнікаў (МСБП) (6 ліпеня 2023).
  4. ↑ Базыленка Г. М. Устойлівыя славазлучэнні ў мове Якуба Коласа: Дысэртацыя кандыдата філалагічных навук / Беларускі дзяржаўны універсытэт. Кафедра беларускай мовы і літаратуры. — Менск: 1951. — 330 с.

Энцыкляпэдыі, даведнікі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]