Віржыні Дэпант

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Віржыні Дэпант
Virginie Despentes
Virginie Despentes 2012.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 13 чэрвеня 1969 (53 гады)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьніца, рэжысэрка, перакладніца
Гады творчасьці пачынаючы з 1993
Мова француская
Значныя творы Baise-moi (1994)

King Kong Théorie (2006) Vernon Subutex 3 (2015, 2015, 2017)

Узнагароды

Віржыні Дэпант (па-француску: Virginie Despentes; нар. 13 чэрвеня 1969, Нансі, Францыя) - француская пісьменьніца, рэжысэрка, перакладніца, пясьнярка. Адна з цэнтральных постацяў новага францускага фэмінізму. Сябра Ганкуравай акадэміі з 2016 па 2020.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пры нараджэньні атрымала прозьвішча Дажэ (Virginie Daget). У дваццаць пяць год выбрала сабе псэўданім Дэпант (Despentes).

Як прыгадваюць бацькі і сваякі, у два гады ўжо сьпявала «Інтэрнацыянал» [1]. У школе яна была вельмі актыўнай дзяўчынкай, якой баяліся хлопчыкі.

Лічыла школьную адукацыю рэтраграднай, заклікала вучняў да пратэстаў і байкоту. У пятнаццаць год супраць волі яе памясьцілі на два месяцы ў псыхіятрычную клініку. Псыхатэрапія не дапамагла, а толькі яшчэ больш маргіналізавала дзяўчыну. З школьнага ўзросту захаплялася літаратурай, якая, па словах будучай пісьменьніцы і фэміністкі, і выратавала ёй жыцьцё[2]. Шмат вандравала аўтаспынам. У сямнаццаць гадоў, вяртаючыся аўтаспынам зь Лёндану, была згвалтаваная. Гэты траўматычны і гвалтоўны момант аўтарка апісала ў сваіх творах - у рамане «Baise-moi» («Шлыхні мяне») і ў фэмінісцкім аўтабіяграфічным эсэ «King Кong Théorie» («Тэорыя Кінг Конга»)[3]. Рана пачала працаваць пакаёўкай, прыгэтым не адмовілася ад навучаньня. Экстэрнам здала іспыты і атрымала пасьведчаньне аб сярэдняй адукацыі. У васямнаццаць год паступіла ў Школу кінематографу ў Ліёне.

У трыццаць пяць гадоў зрабіла камінг-аўт, прызнаўшыся ў тым, што яна - лесьбійка, дагэтуль шмат гадоў была ў стасунках з мужчынам[4].

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Свой першы тэкст - раман «Baise-moi» («Шлыхні мяне») - напісала за адзін месяц у 1992 годзе, апынуўшыся на вакацыях у доме бацькоў[5]. Спачатку рукапіс раману распаўсюджваўся ў выглядзе копій, бо ёй адмовілі дзевяць выдавецтваў - іх палохаў «вульгарны і сьмецьцевы стыль» пісьменьніцы[6].

Слава прыйшла да пісьменьніцы ў 1996, калі зьявіўся другі раман В. Дэпант - «Les Chiennes savantes»[7].

У 2006 годзе зьявілася фэмінісцкае эсэ пісьменьніцы - «King Kong Théorie» («Тэорыя Кінг Конга»). Праца часта апісваецца, як «маніфэст новага фэмінізму», які паўплываў на многіх фэміністак і фэміністаў (блогерак, актывістак) маладых пакаленьняў[8].

Самым вялікім ейным літаратурным посьпехам на сёньняшні дзень зьяўляецца трылёгія «Vernon Subutex» («Вэрнон Субутэкс»), якая друкавалася ў пэрыяд з 2015 па 2017 год, а пазьней таксама была адаптаваная да тэлесэрыялу і коміксаў[9]. Многія творы пісьменьніцы былі экранізаваныя.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раманы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1994: Baise-moi, Florent Massot
  • 1996: Les Chiennes savantes, Florent Massot
  • 1998: Les Jolies Choses, Grasset
  • 2002: Teen Spirit, Grasset
  • 2002: Trois étoiles (roman graphique) avec Nora Hamdi Au diable Vauvert, (ISBN 978-2290036105)
  • 2004: Bye Bye Blondie, Grasset
  • 2010: Apocalypse Bébé, Grasset
  • 2015: Vernon Subutex, 1, Grasset
  • 2015: Vernon Subutex, 2, Grasset
  • 2017: Vernon Subutex, 3, Grasset

Навэлі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1997: «C'est dehors, c'est la nuit», recueil collectif Dix, Grasset / Les Inrockuptibles;
  • 1999: Mordre au travers, зборнік навэляў, Librio;
  • 2004: Навэля ў зборніку Des nouvelles du Prix de Flore, Flammarion;
  • 2007: Barcelone, Scali, Paris (ISBN 9782350121451) ;
  • 2013: Навэля ў зборніку La Malle, Gallimard.

Эсэ[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2006: King Kong Théorie, essai autobiographique, Grasset;
  • 2015: avec Beatriz Preciado, French lover, essais de sociologie, Au Diable vauvert.

Значныя артыкулы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2004: «Toujours aussi pute», Bordel, no 2, Flammarion.
  • 2004: «Putain, je déteste le foot...», biographie de Lemmy Kilmister du groupe Motörhead, Rock & Folk, no 444.
  • 2009: «I put a spell on you», Psychologies Magazine, Hors série «Les Secrets de l'érotisme».
  • 2011: «Djian le puriste», critique littéraire, Le Monde des livres, 30 juin.
  • 2011: «Nous avons été cette gamine», critique littéraire de Clèves, Le Monde des Livres, 20 octobre.
  • 2013: «Cher Guillaume», lettre posthume à Guillaume Dustan, Le Monde des livres, 31 mai.

Пераклады з ангельскай мовы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2002: Plastic Jesus, Plastic Jesus de Poppy Z. Brite, Au Diable Vauvert
  • 2002: Mort aux Ramones, Poison Heart: Surviving the Ramones une autobiographie de Dee Dee Ramone ancien membre du groupe Ramones, Au Diable Vauvert.
  • 2008: Un texte de Johnny Depp dans Bordel, no 9 consacré à Jean-Michel Basquiat, Stéphane Million éditeur.
  • 2010: Déséquilibres synthétiques, Will Work for Drugs de Lydia Lunch, trad. avec Wendy Delorme, Au Diable Vauvert.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Laurent Telo, «Virginie Despentes, anatomie d’un phénomène», le Monde, 28 juillet 2017.
  2. ^ J. L. Tallon, «Entretien avec Virginie Despentes», in HorsPress, 2002.
  3. ^ V. Despentes, King Kong Théorie, Le Livre de poche, Paris, 2007, р. 33.
  4. ^ «Virginie Despentes: “J'avais envie de faire une comédie amoureuse gouine”», Télérama, 20 mars 2012.
  5. ^ M. Gurtler, «Virginie Despentes», in VSD, Paris, 19 août 2004.
  6. ^ F. Aubenas, «Virginie Despentes, la fureur dans le sexe», in Le Monde, Paris, 1er août 2015.
  7. ^ L. Adler, «Virginie Despentes», in Hors-Champs, France Culture, Paris, 30 avril 2012.
  8. ^ «King-Kong, c'est la femme virile qui dénonce le “système d'émasculation des filles”», lestroiscoups.com.
  9. ^ Antoine Oury, «Virginie Despentes reçoit le Prix de la BnF 2019», ActuaLitté, 3 avril 2019.